رهبر شهید: به اسم آزادی، لاابالی‌گری را به جوانان تزریق نکنید

عصر قم - رهبر شهید انقلاب اسلامی با تأکید بر نقش جوانان در ساختن آینده جامعه، نسبت به تلاش برای تضعیف اعتماد نسل جوان به انقلاب و آرمان‌های امام خمینی(ره) هشدار داده و فرمودند: القای بی‌اعتمادی، ترویج لاابالی‌گری به نام آزادی و سازش در برابر دشمن به نام عقلانیت، جامعه را به تباهی می‌کشاند. وی همچنین جوانان را به بصیرت، شناخت اندیشه‌های امام و پرهیز از پذیرش بی‌چون‌وچرای سخنان دیگران فراخواند.

خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا: [بعضی‌ها] جوان را به آینده بی‌اعتماد میکنند، به انقلاب بی‌اعتماد می‌کنند، جوان را از نفَس گرم امام دور می کنند؛ خب این خراب می شود دیگر؛ آن‌وقت از زمانه هم می نالند! از زمانه هم می نالند. زمانه را چه کسی می سازد؟ به قول صائب: جُرم زمانه‌ساز فزون از زمانه است؛ زمانه را چه کسی می سازد؟ زمانه را من و شما می سازیم؛ ما زمانه‌سازیم. اگر زمانه بد باشد، به من و شما باید نگاه کرد؛ ما هستیم که زمانه را میسازیم. ما وقتی‌که گام‌هایمان را محکم برنداشتیم، ما وقتی‌که توصیه‌ی امام را ندیده گرفتیم -آن چشم تیزبین، آن دل حکیم، دل سرشار از حکمت؛ خوب میدید، خوب میفهمید، درست تشخیص میداد؛ راه را برای ما روشن کرده؛ وصیّت‌نامه‌ی امام دمِ دست ما است؛ خب، آن کسانی که تردید دارند این وصیّت‌نامه را نگاه کنند؛ ببینند چه گفته امام- وقتی مردم را از اینها دور می کنیم، جوانها را از اینها دور می کنیم، جوان را به لاابالی‌گری سوق می دهیم، جوانی را که تمایل به عفّت دارد، به‌سمت بی‌مبالاتی نسبت به مسائل عفّتی و مانند اینها سوق می دهیم، خب معلوم می شود نتیجه بد خواهد شد، زمانه خراب خواهد شد.
البتّه خوشبختانه تا امروز نتوانسته‌اند و نخواهند هم توانست؛ جوان ما خیلی خوب است. [اگر] به اسم آزادی، لاابالی‌گری را تزریق کنیم، به اسم عقل و نگاه عقلائی، سازش و تسلیم در مقابل دشمن را القا کنیم، خب زمانه خراب میشود دیگر؛ این راه را بایست با استحکام ادامه داد. امیرالمؤمنین در نهج‌البلاغه میفرماید: فَتَزیغُ قُلوبٌ بَعدَ استِقامَهٍ وَ تَضِلُّ رِجالٌ بَعدَ سَلامَه؛(۱) بعضی از دلها یک روزی مستقیم بودند، در راه راست قرار داشتند، درست حرکت میکردند امّا بعد برگردانده شدند. زیغ، یعنی واژگونه شدن؛ رَبَّنا لا تُزِغ قُلوبَنا(۲) -که در قرآن هست- یعنی خدایا! دلهای ما را واژگونه نکن؛ [اگر] درست میفهمیدیم، ما را دچار بدفهمی و کج‌فهمی نکن. امیرالمؤمنین میگوید: بعضی‌ها یک روزی درست حرکت میکردند، امّا دلهایشان واژگونه شد. حالا چرا واژگونه میشود؟ خدا که به کسی ظلم نمیکند؛ خودمان هستیم که آلوده‌ی دنیا میشویم، آلوده‌ی محبّتهای بیجا میشویم، آلوده‌ی جاه‌طلبی میشویم، آلوده‌ی رفیق‌بازی میشویم، آلوده‌ی جناح‌بازی و حزب‌بازی میشویم، دلمان واژگونه میشود و از آن راه درست، از آن استقامت اوّلی بر میگردیم. وَ تَضِلُّ رِجالٌ بَعدَ سَلامَه؛ یک روزی سالم بودند، بعد گمراه میشوند. آفت اینها است؛ جلوی اینها را بایستی گرفت و از اینها باید به خدا پناه برد.
سفارش من به جوانها این است که با چشم باز نگاه کنید، با بصیرت نگاه کنید، هر حرفی را از هر گوینده‌ای نپذیرید. مبدأ حرکت و مبدأ انقلاب، امام بزرگوار است، حرف او را حجّت بدانید؛ نگاه کنید ببینید امام چه میگفت. نگویند اگر امام هم امروز بود، این‌جوری عمل میکرد؛ نخیر، این غلط است؛ ما سالهای متمادی با امام بودیم و امام را بهتر از آنها می‌شناسیم. امام اگر امروز بود، همان فریاد ابراهیمی، همان فریاد بت شکن را امروز هم میزد؛ همان فریادی که ملّت را بیدار کرد و به انقلاب رساند.
بیانات رهبر شهید در دیدار دانش‌آموزان و دانشجویان۱۳۹۵/۰۸/۱۲
منبع:
۱. خطبه ۱۵۱ :از خطبه‏‌های آن حضرت است در تحذیر از فتنه‌‏ها
ترجمه:
خدا را سپاس می‏گویم، و از او در موجبات طرد و باز داشتن شیطان، و محفوظ ماندن از دچار شدن در دامها و فریبهایش یاری می‏خواهم. و گواهی میدهم که خدایی جز اللّه نیست، و گواهی می‏دهم که محمّد (صلّی اللّه علیه و آله) بنده و فرستاده و انتخاب شده و برگزیده اوست، در فضیلت همتایی ندارد، و فقدانش را چیزی جبران نمی‏کندد. شهرها از پس گمراهی تاریک، و جهالت غالب بر مردم، و درشتخویی ستم آمیز به وجود او روشن شد، آن هم در زمانی که مردم حرام خدا را حلال دانسته، و انسان حکیم را خوار می‏شمردند، در روزگار خالی از پیامبران میزیستند، و بر حالت کفر از دنیا می‏رفتند. شما ای مردم عرب، نشانه بلاهایی هستید که بسیار نزدیک است.
پس از مستییهای نعمت‏ بپرهیزید، و از سختییهای عقوبت حذر کنید، و در گرد و غبار ظلمت شبهه، و ناهمواری راه فتنه، به وقت پدید آمدن طلیعه‏‌اش، و آشکار شدن نهانش، و برقراری محورش، و گردش آسیایش بر جای خویش ثابت بمانید. آن فتنه‏‌هایی که از مدارج پنهان شروع، و به سختی و زشتی آشکاری منتهی مییشود. رشد آن فتنه همچون رشد جوانی سریع و نیرومند، و آثارش همچون آثار سنگ محکم و سفت است. ستمکاران بر اساس پیمانها که با هم دارند آن فتنه را از هم ارث میبرند. اول آنان پیشوای آخرشان، و آخرشان تابع اوّل آنان است. با هم در به دست آوردن دنیای پست رقابت میکنند، و چون سگان بر سر مردار بو گرفته به جان هم می‌افتند. و زمانی نمیگذرد که تابع از متبوع، و راهنما از پیرو بیزاری مییجوید. با کینه و دشمنی از هم جدا می‏شوند، و زمانی که یکدیگر را می‏بینند به هم لعنت می‏کنند.
پس از این فتنه، فتنه‏ای دیگر پیش آید لرزاننده و درهم کوبنده و حمله‏‌آور، که دلهایی پس از استواری دچار لغزش میشوند، و مردانی از پس سلامتی در دین به گمراهی می‌افتند. زمان هجوم این فتنه هوسها و امیال گوناگون میشود، و به هنگام طلوع آن آراء درست به نادرست اشتباه میگردد. کسی که به مقابله با این فتنه برخیزد پشتش را می‏شکند، و آن که در دفع آن بکوشد او را درهم بکوبد. فتنه گران در آن فتنه چون گورخران در جمع خود یکدیگر را گاز گیرند. رشته محکم دین لرزان شود، و چهره حقیقی حقیقت پوشیده گردد. حکمت فروکش کند، و ستمگران سخنران شوند. آن فتنه بادیه نشینان را با آهن لجام خود بکوبد، و با فشار سینه‏‌اش آنان را در هم شکند. تک‌روان در غبارش ضایع شوند، و سواران در راهش هلاک گردند. آن فتنه با سرنوشتی تلخ وارد شود، و خونهای خالص و تازه را بدوشد. در نشانه‏‌های دین رخنه میکند، و پیمان یقین را میشکند. زیرکان از آن میگریزند، و ناپاکان در تدبیرش میکوشند.
فتنه‌‏ای است پر رعد و برق، سخت و با شتاب. خویشان در آن فتنه از هم جدا شوند، و مردم در فضای آن فتنه از اسلام دل بردارند. سالم از آن فتنه بیمار، و نجات برای فراری از آن مشکل خواهد بود. از این خطبه است در آن فتنه کشته‌‏ای است خونش به هدر رفته، و ترسویی است طالب امان. با بستن عهد فریبشان دهند، و با اسم ایمان مغرورشان کنند. شما ای اهل ایمان، پرچم‏‌های فتنه و نشانه‏‌های بدعت نباشید، و به آنچه پیوند جماعت با آن گره خورده، و ارکان طاعت بر آن بنا شده ملتزم باشید. مظلوم بر خدا وارد شوید و ظالم وارد نشوید. از راه‌های شیطان و موارد کینه و دشمنی پرهیز کنید. در شکم‏های خود لقمه‏‌های حرام وارد نکنید، زیرا در برابر مراقبت خداوندی هستید که گناه را بر شما حرام کرده، و راه بندگی را بر شما آسان نموده است.
۲. سوره مبارکه آل عمران آیه ۸
رَبَّنا لا تُزِغ قُلوبَنا بَعدَ إِذ هَدَیتَنا وَهَب لَنا مِن لَدُنکَ رَحمَهً ۚ إِنَّکَ أَنتَ الوَهّابُ
ترجمه:(راسخانِ در علم، می‌گویند:) «پروردگارا! دلهایمان را، بعد از آنکه ما را هدایت کردی، (از راه حق) منحرف مگردان! و از سوی خود، رحمتی بر ما ببخش، زیرا تو بخشنده‌ای!