عصر قم - مجید مجیدی که نمایش فیلم خود را به مردم ایران و کودکان میناب تقدیم کرده بود، پس از کسب عنوان بهترین فیلم جشنواره، از تحریمهای ظالمانه غرب سخن گفت که حتی کودکان سرطانی را هم هدف قرار داده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ فیلم «غذای نیمروز» مجید مجیدی بعد از شش سال دوری وی از سینما جایزه بهترین فیلم از جشنواره بوسان کره جنوبی را برای وی به همراه داشت.
.
توضیح ویدیو: لحظۀ اعلام نام مجید مجیدی به عنوان کارگردان بهترین فیلم
این کارگردان مطرح سینما پس از کسب این عنوان، با اشاره به تحریمهای ظالمانه غرب گفت: ۴۸ سال است مردم ایران تحت شدیدترین تحریمهای اقتصادی و دارویی هستند اما تسلیم نشدیم؛ تحریمها طوری است که از داروی کودکان سرطانی هم دریغ شده است.
مجیدی در ادامه تأکید کرد وقتی دشمن دید مردم تسلیم نشدیم ما را تحت شدیدترین حملات وحشایه قرار دادند.
مجید همچنین در جریان رونمایی از فیلم خود در جشنوارۀ بوسان گفته بود: «این سفر برای من بسیار دشوار بود، زیرا احساس افسردگی و خستگی مفرط میکردم و واقعا تمایلی نداشتم در شرایط کنونی ایران را ترک کنم. اما بعد با این تفکر که شاید من و فیلمم بتوانیم پیامی کوچک از سوی مردمم به مردم سایر ملتها و مناطق دیگر برسانیم، تصمیم گرفتم بیایم.»
مجیدی بدون اشاره به نحوه سفر خود از تهران به کره جنوبی، آمارهای دردناکی از ویرانیها و خسارات غیرنظامی ارائه کرد.
این کارگردان سینما گفت: «بسیاری از غیرنظامیان ایرانی در طول این جنگ تحمیلی از سوی ایالات متحده آسیب دیده و کشته شدهاند. حدود ۱۵۰ هزار خانه آسیب دیده یا ویران شدهاند و ۱۵۶ غیرنظامی شامل ۱۲۰ دانشآموز بر اثر بمباران یک دبستان در میناب توسط آمریکا جان خود را از دست دادند. مردم جهان نظارهگر هستند و واقعیت درست و غلط را درک میکنند. همچنین میخواهم به شما بگویم که مردم ایران در برابر این ظلم سر خم نخواهند کرد. آنان مردمی شجاع و شریف هستند و میخواهند نشان دهند که آمریکا نباید ملتهای دیگر را زیر سلطه خود ببرد.»
فیلم غذای نیمروز داستان داوود سولان با بازی محمد رحیمی را روایت میکند که معلمی قراردادی در روستای محروم گورانکش واقع در منطقه کوهستانی چابهار است. سولان پس از سالها خدمت چشمانتظار استخدام رسمی در آموزش و پرورش در پایان سال تحصیلی است تا با گرفتن وام، آپارتمانی مناسب برای خود و مادر سالخوردهاش بخرد. با این حال، حیات کلاس به وعده غذایی نیمروزی وابسته است که از سوی یک خیر تامین میشد، اما با فوت او و امتناع ورثه از ادامه کمک، دانشآموزان به دلیل گرسنگی مدرسه را ترک میکنند.
سولان برای جلوگیری از افت آمار ثبتنام و از دست رفتن فرصت شغلی، همراه با مادرش در مدرسه ساکن میشود و اندوخته مالی ناچیز خود را صرف پخت غذا برای کودکان میکند. هجوم شاگردان مدارس تعطیلشده همجوار، این معلم را ناچار میسازد تا برای تامین هزینههای غذا به قاچاق سوخت در مرز روی آورد. تصویربرداری اثر با مدیریت هومن بهمنش و استفاده گسترده از تصاویر هوایی هلیشات بر فراز کوههای مریخی چابهار انجام شده است.
مجید مجیدی، کارگردان سینما، گفت:«هنگام بازبینی لوکیشنها، از ظاهر غریب این منطقه شگفتزده شدم. احساس کردم استواری و تنهایی این مرد در میان این زیبایی طبیعی غنی و خاص بسیار ملموستر خواهد بود. بنابراین تصمیم گرفتم با پهپاد بالا بروم و از بالا به مردمی که در آن کوههای مرتفع زندگی میکنند نگاه کنم و ابتدا آنان را از فراز آسمان کشف کنم.»
تمام بازیگران فیلم از میان مردم بومی و بدون تجربه بازیگری حرفهای انتخاب شدهاند و خیری ذاکری در نقش مادر، نقش کانون اخلاقی فیلم را ایفا میکند. مجیدی ایده اولیه اثر را متعلق به دوران پیش از آغاز درگیری نظامی آمریکا و اسرائیل در ماه فوریه دانست و بر پیوند داستان با واقعیت تلخ جامعه تأکید کرد.
مجید مجیدی، کارگردان سینما، گفت: «مشکلی که من در یک مدرسه به تصویر کشیدهام، یعنی کودکانی که حتی به غذا دسترسی ندارند، مستقیما به تحریمهای بینالمللی ۴۸ سال گذشته علیه ایران گره خورده است. اکنون محاصره دریایی برقرار است و ما حتی نمیتوانیم دارو وارد کشور کنیم، بنابراین کودکان بیمار بسیاری رنج میبرند. این اقدامات بیش از همه توسط مردم عادی ایران احساس میشود که فقط خواهان زندگی در صلح هستند. ابرقدرتها دوست دارند از حقوق بشر دم بزنند، اما آیا اکنون نگران مردمی هستند که بدون هیچ دلیلی رنج میکشند؟»
همه ویرانیها را خواهیم ساخت/نمایش فیلم را تقدیم به کودکان مظلوم میناب میکنم
همچنین این کارگردان پیش از نمایش فیلم «غذای نیمروز» در بخش مسابقه اصلی جشنواره بوسان در صحبتهایی کوتاه گفت: «اجازه میخواهم از طرف خودم، نمایش این فیلم را به مردم شجاع و دلیر ایران و کودکان مظلوم میناب تقدیم کنم، همانطور که شنیده اید ۱۶۸ کودک را در روز اول جنگ( آمریکا و اسراییل علیه ایران) قتل عام کردند اما مردم همچنان ایستادهاند و مقاومت کردند. درود میفرستیم بر این مردم شجاع که سر تعظیم فرود نیاوردند و نخواهند آورد. همه ویرانی ها را خواهیم ساخت و مردم ایران مقاوم هستند و در برابر ظلم می ایستند و استقلال خودشان را حفظ میکنند. تنها جرم مردم ایران این است که میخواهند استقلال داشته باشند و مستقل باشند.»
...........
پایان پیام