از غصب خانه تا سرقت طلا؛ سهم طالبان از شهرک شیعه نشین امید سبز؟

عصر قم - منابع محلی در شهرک عمدتاً هزاره و شیعه‌نشین امید سبز در غرب کابل می‌گویند افرادی مسلح که خود را اعضای هیأت بررسی وزارت دادگستری طالبان معرفی کرده‌اند، به‌زور وارد یک خانه مسکونی در فاز سوم این شهرک شده و مقداری پول نقد و طلا را با خود برده‌اند. این دومین ادعای مشابه طی چند روز است؛ آن هم در شهرکی که هزاران خانواده شیعه هم‌زمان با خطر تخلیه، پرداخت کرایه برای خانه‌های خود و افزایش حضور نیروهای طالبان روبه‌رو هستند. منابع مستقل نیز امید سبز را منطقه‌ای عمدتاً هزاره‌نشین با جمعیت قابل توجه شیعه معرفی کرده‌اند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ بر اساس گزارش رسانه‌های مرتبط با افغانستان، این حادثه روز پنج‌شنبه، ۲۳ مهر، در فاز سوم شهرک امید سبز رخ داده است.
منابع محلی می‌گویند شماری از افراد مسلح طالبان با معرفی خود به‌عنوان اعضای هیأت بررسی وزارت دادگستری وارد خانه شده و پس از جست‌وجوی آن، پول نقد و طلا را با خود برده‌اند.
این ادعا تاکنون به‌طور مستقل تأیید نشده و مقام‌های طالبان نیز درباره اتهام سرقت واکنش علنی روشنی نشان نداده‌اند.
دومین خانه در چند روز؛ فشار بر یک شهرک شیعه‌نشین
به گفته منابع، تنها دو روز پیش نیز خانه‌ای در فاز چهارم امید سبز در رویدادی مشابه هدف قرار گرفته بود.
اهمیت این گزارش‌ها تنها در تکرار دو مورد ادعای سرقت نیست. امید سبز یکی از شهرک‌های شناخته‌شده غرب کابل است که بخش بزرگی از ساکنان آن را خانواده‌های هزاره و شیعه تشکیل می‌دهند. گزارش‌های مستقل نیز این شهرک را منطقه‌ای «عمدتاً هزاره» و «غالباً شیعه» توصیف کرده‌اند.
به همین دلیل، آنچه امروز در امید سبز جریان دارد، برای جامعه شیعه افغانستان تنها یک اختلاف معمول ملکی نیست؛ مسئله به امنیت خانه، مالکیت خصوصی و نحوه برخورد ساختارهای طالبان با یکی از بزرگ‌ترین اجتماعات شیعه در پایتخت گره خورده است.
از اعلام زمین‌ها به‌عنوان «امارتی» تا ورود مسلحانه به خانه‌ها
وزارت دادگستری طالبان پیش‌تر بیش از ۱۵۰۷ جریب زمین شهرک امید سبز را دولتی اعلام کرده و روند بررسی، پلمب و تخلیه خانه‌ها را آغاز کرده است.
در مقابل، هزاران خانواده‌ای که سال‌ها در این منطقه زندگی کرده‌اند می‌گویند زمین یا خانه خود را خریداری کرده و برای مالکیتشان اسناد دارند.
گزارش‌های تازه نشان می‌دهد بسیاری از این خانواده‌ها هزاره و شیعه‌اند و اکنون با خطر از دست‌دادن خانه‌هایی مواجه‌اند که بعضاً تمام سرمایه زندگی خود را صرف خرید یا ساخت آنها کرده‌اند.
برای خانه خودت کرایه بده؛ حالا ادعای بردن پول و طلا هم مطرح شده است
پیش از این نیز ساکنان امید سبز گفته بودند طالبان برای ادامه اقامت آنان در خانه‌هایشان، ماهانه چهار هزار افغانی به ازای هر اتاق تعیین کرده است.
بر اساس این گزارش‌ها، مالکی که خانه چهار اتاقه دارد باید ماهانه ۱۶ هزار افغانی به حکومت طالبان بپردازد؛ در غیر این صورت با خطر تخلیه روبه‌رو می‌شود.
حالا در کنار این فشار مالی، ادعاهایی درباره ورود افراد مسلح و بردن پول و طلای مردم نیز مطرح شده است.
اینجاست که پرسش از یک اختلاف ملکی فراتر می‌رود:
اگر زمین از نگاه طالبان «امارتی» است، پول نقد و طلای داخل خانه مردم هم «امارتی» شده است؟
حتی اگر ادعای دولت درباره مالکیت زمین پذیرفته شود، هیچ اختلافی درباره زمین نمی‌تواند به‌خودی‌خود مجوز تصرف دارایی شخصی ساکنان باشد.
امید سبز یکی از مناطق عمدتاً هزاره و شیعه‌نشین کابل است و پیش‌تر نیز ساکنان و فعالان نسبت به نحوه اجرای پرونده زمین در این منطقه، احتمال برخورد تبعیض‌آمیز و فشار نامتناسب بر خانواده‌های هزاره و شیعه ابراز نگرانی کرده‌اند.
شکایت از مأمور حکومت، به خود حکومت؟
منابع محلی می‌گویند ساکنان بارها از برخورد افراد طالبان شکایت کرده‌اند، اما به گفته آنان مرجع مستقلی برای رسیدگی مؤثر وجود ندارد.
این مسئله درباره یک شهرک شیعه‌نشین حساسیت بیشتری ایجاد می‌کند.
اگر فردی ناشناس از خانه‌ای سرقت کند، قربانی می‌تواند به پلیس مراجعه کند. اما اگر فردی با سلاح و عنوان «هیأت بررسی وزارت دادگستری» وارد خانه شود و سپس به بردن پول و طلا متهم شود، قربانی باید از چه کسی به چه کسی شکایت کند؟
همین مسئله می‌تواند احساس بی‌پناهی را در میان ساکنان شیعه امید سبز عمیق‌تر کند.
شهرک شیعه‌نشینی که از چند جهت زیر فشار است
امید سبز طی ماه‌های اخیر هم‌زمان با چند فشار مواجه بوده است: دولتی اعلام‌شدن زمین‌ها، تهدید به تخلیه، دریافت کرایه برای خانه‌هایی که ساکنان خود را مالک آنها می‌دانند، بازداشت نمایندگان معترض و اکنون اتهام ورود مسلحانه و بردن دارایی‌های شخصی.
گزارش‌های مستقل می‌گویند این شهرک برای بسیاری از هزاره‌ها و شیعیان کابل تنها یک پروژه مسکونی نیست؛ بلکه محل زندگی هزاران خانواده‌ای است که طی سال‌های گذشته سرمایه خود را در آن هزینه کرده‌اند.
طالبان می‌تواند اتهام تازه را رد کند؛ اما در آن صورت باید روشن کند چه کسانی با عنوان هیأت بررسی وارد این خانه شده‌اند، آیا مجوز ورود داشته‌اند، آیا اموالی از خانه خارج شده و اگر تخلفی صورت گرفته، چه برخوردی با عاملان خواهد شد.
تا زمانی که چنین پاسخی ارائه نشود، سؤال برای خانواده‌های شیعه امید سبز باقی است:
خانه‌ها را «امارتی» اعلام کرده‌اند؛ حالا امنیت اموال داخل خانه‌ها را چه کسی تضمین می‌کند؟
.............................
پایان پیام/