۱۹.۲ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی حاد غذایی روبه‌رو می‌شوند، خطر بیشتر برای شهر شیعه نشین

عصر قم - سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد و برنامه جهانی غذا هشدار داده‌اند که با فرارسیدن زمستان، نزدیک به ۱۹.۲ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی حاد غذایی روبه‌رو خواهند شد؛ یعنی حدود ۳۸ درصد جمعیت کشور. هم‌زمان پیش‌بینی می‌شود بحران سوءتغذیه در سال ۲۰۲۷ نیز شدیدتر شود و بیش از چهار میلیون کودک خردسال به درمان نیاز پیدا کنند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ بر اساس تازه‌ترین ارزیابی امنیت غذایی افغانستان، وضعیت در فاصله نوامبر ۲۰۲۶ تا آوریل ۲۰۲۷ به‌طور محسوسی بدتر خواهد شد.
در این دوره، نزدیک به ۱۹.۲ میلیون نفر در سطح «بحران» یا بالاتر از ناامنی غذایی قرار خواهند گرفت؛ رقمی که نسبت به ۱۷.۴ میلیون نفر در دوره مشابه سال گذشته افزایش نشان می‌دهد.
پنج میلیون نفر در سطح اضطراری گرسنگی
از مجموع افراد در معرض ناامنی حاد غذایی، حدود پنج میلیون نفر در مرحله چهارم طبقه‌بندی IPC، یعنی سطح «اضطراری» گرسنگی، قرار خواهند گرفت.
این سطح به معنای شرایطی است که خانواده‌ها با کمبود شدید غذا، کاهش جدی مصرف خوراک و خطر از دست‌دادن کامل منابع معیشتی روبه‌رو می‌شوند و بدون کمک فوری ممکن است پیامدهای انسانی سنگینی به دنبال داشته باشد.
نهادهای سازمان ملل هشدار داده‌اند که برای جلوگیری از مرگ‌ومیر، از بین رفتن دارایی‌های تولیدی و فروپاشی معیشت خانواده‌ها، افزایش فوری کمک‌های غذایی و حمایت اضطراری از بخش کشاورزی ضروری است.
دایکندی در میان مناطق با شدیدترین بحران غذایی
براساس این ارزیابی، بدخشان، بادغیس، دایکندی، غور، سمنگان، سرپل و مناطق روستایی غزنی در زمستان پیش‌رو با شدیدترین سطح ناامنی غذایی مواجه خواهند شد.
قرارگرفتن دایکندی در این فهرست از این جهت نیز قابل توجه است که این استان عمدتاً روستایی و وابسته به کشاورزی و دامداری است و بسیاری از خانواده‌ها در برابر افزایش قیمت مواد غذایی، کاهش درآمد و شوک‌های اقلیمی آسیب‌پذیری بالایی دارند.
سوءتغذیه در سال ۲۰۲۷ شدیدتر می‌شود
بحران تنها به گرسنگی محدود نخواهد ماند.
ارزیابی تازه نشان می‌دهد در سال ۲۰۲۷ حدود ۴.۰۴ میلیون کودک شش تا ۵۹ ماهه در افغانستان به درمان سوءتغذیه حاد نیاز خواهند داشت؛ رقمی که نسبت به سال ۲۰۲۶ نزدیک به ۱۰ درصد افزایش دارد. حدود یک‌چهارم این موارد نیز شدید و تهدیدکننده زندگی پیش‌بینی شده است.
افزایش بیماری‌ها، دسترسی ناکافی به آب سالم و خدمات بهداشتی و همچنین کاهش دسترسی به خدمات تغذیه‌ای، از عوامل اصلی تشدید این وضعیت عنوان شده‌اند.
چرا بحران دوباره در حال تشدید است؟
بر اساس ارزیابی IPC، فشار اقتصادی، کاهش قدرت خرید مردم، بیکاری، افزایش هزینه‌های تولید، اختلال در تجارت، تنش‌های مرزی با پاکستان و بازگشت گسترده مهاجران از جمله عواملی هستند که وضعیت امنیت غذایی را وخیم‌تر کرده‌اند.
در عین حال، هرچند بارندگی بهتر و تولید کشاورزی بیشتر در برخی مناطق به افزایش عرضه مواد غذایی کمک کرده، کاهش کمک‌های بشردوستانه توان خانواده‌ها برای مقابله با بحران را محدود کرده است.
افغانستان همچنان یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های غذایی جهان را تجربه می‌کند و حدود ۸۰ درصد جمعیت این کشور به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم برای درآمد و تأمین غذا به بخش کشاورزی وابسته‌اند.
با آغاز زمستان، مسئله دیگر فقط گرانی مواد غذایی نیست؛ برای میلیون‌ها خانواده افغانستانی پرسش اصلی این خواهد بود که آیا اصلاً غذای کافی برای عبور از ماه‌های سرد وجود خواهد داشت یا نه.
.................................
پایان پیام/