عصر قم - فارس / آلودگی هوا خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش میدهد و پیشگیری از این بیماری باید از امروز آغاز شود.
علی تقیزاده، دبیر انجمن رادیوانکولوژی ایران، در خصوص سرطان ریه گفت: سرطان ریه همچنان یکی از مهمترین علل مرگ ناشی از سرطان در جهان است؛ بیماریای که اگرچه با عوامل خطر متعددی ارتباط دارد، اما بخش قابلتوجهی از خطر ابتلا به آن با اقدامات پیشگیرانه و سیاستگذاریهای مؤثر سلامت قابل کاهش است.
وی با اشاره به نقش آلودگی هوا در افزایش خطر ابتلا به سرطان ریه گفت: آلودگی هوا تنها یک معضل زیستمحیطی نیست، بلکه مسئلهای جدی در حوزه سلامت عمومی است. مواجهه طولانیمدت با آلایندههای هوا، بهویژه ذرات معلق ریز و آلایندههای سرطانزا، میتواند خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش دهد؛ بنابراین، مقابله با آلودگی هوا باید بخشی از برنامههای پیشگیری از سرطان در کشور باشد.
دخانیات؛ مهمترین عامل خطر قابل پیشگیری سرطان ریه
دبیر انجمن رادیوانکولوژی ایران با تأکید بر نقش مصرف دخانیات در ابتلا به سرطان ریه تأکید کرد: مصرف دخانیات همچنان مهمترین عامل خطر قابل پیشگیری سرطان ریه است، بااینحال، ابتلا به این بیماری منحصر به افراد سیگاری نیست و افراد غیرسیگاری نیز ممکن است در اثر عواملی مانند آلودگی هوا، مواجهه شغلی با مواد سرطانزا و سایر عوامل خطر به سرطان ریه مبتلا شوند.
تقیزاده افزایش آگاهی عمومی، کنترل مصرف دخانیات، کاهش مواجهه با آلایندههای محیطی و شغلی، اجرای سیاستهای مؤثر برای بهبود کیفیت هوا و شناسایی افراد واجد شرایط برای غربالگری را از محورهای مهم مبارزه با سرطان ریه دانست.
غربالگری سرطان ریه برای همه افراد توصیه نمیشود
وی در ادامه با اشاره به اهمیت تشخیص زودهنگام سرطان ریه گفت: تشخیص زودهنگام میتواند در بهبود پیامدهای درمانی نقش مهمی داشته باشد. افراد پرخطر باید با نظر پزشک از نظر ضرورت انجام غربالگری با سیتیاسکن کمدوز ارزیابی شوند، زیرا غربالگری برای همه افراد جامعه توصیه نمیشود.
پیشگیری از سرطان ریه نیازمند مشارکت همه بخشهای جامعه است
دبیر انجمن رادیوانکولوژی ایران با تأکید بر ضرورت توجه همزمان به پیشگیری، بهبود کیفیت هوا و شناسایی علائم هشداردهنده گفت: پیام انجمن در ماه آگاهیبخشی سرطان ریه روشن است، پیشگیری را جدی بگیریم، کیفیت هوا را مطالبه کنیم و نسبت به علائم هشداردهنده بیتفاوت نباشیم.
تقیزاده در پایان تأکید کرد: سلامت ریهها تنها مسئولیت فردی نیست، بلکه به محیط سالم، سیاستهای عمومی مؤثر و مشارکت همه بخشهای جامعه نیاز دارد.