شنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۵

علمی

چربی قهوه‌ای؛ سرنخی تازه از ارتباط سلامت متابولیک و سلامت روان

چربی قهوه‌ای؛ سرنخی تازه از ارتباط سلامت متابولیک و سلامت روان
عصر قم - آخرین خبر/ به نقل از Nature بافت چربی نقش محوری در تنظیم تعادل انرژی بدن و پاتوفیزیولوژی چاقی و پیامدهای آن دارد. برخلاف بافت چربی سفید، بافت چربی قهوه‌ای (BAT) ...
  بزرگنمايي:

عصر قم - آخرین خبر / به نقل از Nature بافت چربی نقش محوری در تنظیم تعادل انرژی بدن و پاتوفیزیولوژی چاقی و پیامدهای آن دارد. برخلاف بافت چربی سفید، بافت چربی قهوه‌ای (BAT) از انرژی برای تولید گرما استفاده می‌کند. وجود بافت چربی قهوه‌ای قابل‌شناسایی در بدن انسان با شیوع کمتر بیماری‌های قلبی‌ـ‌متابولیک همراه است. بااین‌حال، طیف کامل وضعیت‌های سلامتی مرتبط با این بافت همچنان ناشناخته است و روش‌های پربازدهی برای اندازه‌گیری فعالیت آن در انسان وجود ندارد.
در این مطالعه، پژوهشگران با بهره‌گیری از کلان‌داده‌ها و هوش مصنوعی، ارتباط بالینی بافت چربی قهوه‌ای را در گروهی متشکل از ۱۰۱٬۲۴۳ بیمار از یک مرکز بزرگ سرطان بررسی کردند. تحلیل‌های آنان نشان داد که در مجموع تشخیص‌های بررسی‌شده، بیماری‌های قلبی‌عروقی و روان‌پزشکی در افراد دارای بافت چربی قهوه‌ای شیوع کمتری داشتند.
پژوهشگران با استفاده از رویکرد یادگیری ماشین، فعالیت بافت چربی قهوه‌ای را در ۸۷۰۹ بیمار به‌صورت نیمه‌خودکار اندازه‌گیری کردند. نتایج نشان داد فعالیت بیشتر این بافت، به‌ویژه در ناحیه زیر بغل، با شانس کمتر وجود بیماری‌های قلبی‌ـ‌متابولیک و توزیع سالم‌تر بافت چربی سفید در بدن ارتباط دارد.
همچنین، افراد دارای بافت چربی قهوه‌ای از نظر برخی شاخص‌های کنترل قند خون، چربی‌های خون، نشانگرهای التهابی و شاخص‌های اکوکاردیوگرافی وضعیت مطلوب‌تری داشتند.
بررسی الگوی مصرف داروها نشان داد مصرف داروهای مسدودکننده گیرنده آنژیوتانسین با وجود بافت چربی قهوه‌ای ارتباط مثبت دارد. در آزمایش‌های تکمیلی، پژوهشگران نشان دادند که لوزارتان، از داروهای این گروه، فعالیت سلول‌های چربی قهوه‌ای را افزایش می‌دهد. همچنین، افزایش مصرف انرژی در مطالعات آزمایشی گزارش شد.
در مجموع، این پژوهش با بهره‌گیری از هوش مصنوعی و کلان‌داده‌ها، ارتباط‌های بالینی تازه‌ای میان بافت چربی قهوه‌ای و وضعیت سلامت شناسایی کرده است. یافته‌ها می‌توانند زمینه‌ساز پژوهش‌های آینده درباره بازکاربرد داروها برای فعال‌سازی این بافت باشند؛ هرچند اثربخشی درمانی این رویکرد در انسان همچنان به بررسی‌های بیشتر نیاز دارد.


نظرات شما