عصر قم - آخرین خبر /متن زیر بر اساس چکیده مقاله‌ای به نقل از Nature Microbiology در ۲۳ مارس ۲۰۲۶، برداشت و ترجمه شده است.
مقاومت آنتی‌بیوتیکی یکی از تهدیدهای رو به رشد سلامت انسان است و اغلب به مصرف بیش از حد آنتی‌بیوتیک‌ها در محیط‌های بالینی نسبت داده می‌شود؛ عاملی که با ایجاد فشار انتخابی، به بقای باکتری‌های مقاوم کمک می‌کند. اگرچه بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌ها منشأ میکروبی و خاک‌زی دارند، چگونگی تأثیر تغییرات محیطی بر اکوسیستم‌های خاک و نقش آن‌ها در تقویت مقاومت آنتی‌بیوتیکی هنوز به‌خوبی شناخته نشده است.
در این مطالعه، پژوهشگران خشکسالی را به‌عنوان عاملی مؤثر در افزایش مقاومت آنتی‌بیوتیکی در خاک معرفی کردند؛ عاملی که ممکن است پیامدهای گسترده‌ای برای سلامت عمومی داشته باشد. بررسی خاک‌ها در مناطق جغرافیایی و انواع مختلف خاک نشان داد که در شرایط خشکسالی، نشانه‌های ژنومی مرتبط با غنی‌شدن جمعیت تولیدکنندگان آنتی‌بیوتیک به‌طور مکرر مشاهده می‌شود.
پژوهشگران در آزمایش‌های خود نشان دادند که کاهش میزان آب خاک در اثر خشکسالی، غلظت آنتی‌بیوتیک‌های طبیعی را افزایش می‌دهد. این افزایش غلظت، فشار انتخابی علیه سویه‌های حساس را تشدید می‌کند و به نفع باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک عمل می‌کند؛ در نتیجه، شرایط برای افزایش و بقای این باکتری‌ها مساعدتر می‌شود.
در بخش دیگری از مطالعه، داده‌های پایش بالینی از ۱۱۶ کشور بررسی شد. نتایج نشان داد که میانگین فراوانی مقاومت آنتی‌بیوتیکی در بیمارستان‌ها با شاخص خشکی اقلیمی مناطق ارتباط آماری قوی دارد. این ارتباط حتی پس از در نظر گرفتن تفاوت‌های درآمدی میان مناطق نیز مشاهده شد.
در مجموع، یافته‌های این پژوهش از ارتباطی کمتر شناخته‌شده میان عوامل اقلیمی و مقاومت آنتی‌بیوتیکی پرده برمی‌دارند. نتایج نشان می‌دهند که خشکسالی می‌تواند از طریق افزایش غلظت آنتی‌بیوتیک‌های طبیعی در خاک و تشدید فشار انتخابی بر جمعیت‌های میکروبی، به تقویت مقاومت آنتی‌بیوتیکی در محیط کمک کند. همچنین، ارتباط مشاهده‌شده میان شاخص خشکی و مقاومت آنتی‌بیوتیکی بیمارستانی، ضرورت بررسی بیشتر پیوند میان تغییرات اقلیمی و سلامت عمومی را برجسته می‌کند.
مترجم و خبرنگار : میترا سزاوار