عصر قم - یک روزنامهنگار صهیونیست با اشاره به اختلافات و بیاعتمادیهای پنهان میان رهبران «بلوک تغییر» اعلام کرد که اگرچه احزاب این جریان در ظاهر تلاش میکنند تصویری متحد از خود ارائه دهند، اما رقابت واقعی بر سر کسب کرسیهای بیشتر و در نهایت تصاحب نخستوزیری از هماکنون آغاز شده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ یهودا شلزنجر، روزنامهنگار صهیونیست، در مقالهای در پایگاه خبری «والا» نوشت که پشت ظاهر متحد «بلوک تغییر»، نگرانیها، اختلافات و کدورتهای انباشتهای میان رهبران این جریان وجود دارد و رقابت اصلی در داخل این ائتلاف بر سر این است که چه کسی پس از انتخابات بتواند خود را به عنوان گزینه نخستوزیری مطرح کند.
شلزنجر با اشاره به روابط میان آویگدور لیبرمن و یائیر گولان نوشت که اگرچه این دو با یکدیگر دیدار کردهاند، اما لیبرمن همچنان نسبت به گولان بدبین است و تمایلی به همکاری گسترده با او ندارد.
به گفته این روزنامهنگار، لیبرمن تلاش میکند از ایجاد تنش با پایگاه رأی راستگرای خود پرهیز کند و حتی تا حد امکان از حضور در تصاویر مشترک با گولان اجتناب دارد.
وی افزود که در ظاهر، رهبران «بلوک تغییر» تلاش میکنند اختلافات خود را پنهان کرده و تصویری یکپارچه به افکار عمومی ارائه دهند؛ بهگونهای که حملات علنی علیه یکدیگر متوقف شده، هماهنگیهایی میان احزاب شکل گرفته و حتی گروه مشترکی در پیامرسان واتساپ برای هماهنگی میان رؤسای ستادهای انتخاباتی تشکیل شده است. با این حال، به نوشته شلزنجر، این آرامش ظاهری به معنای پایان اختلافات درونی نیست.
این روزنامهنگار صهیونیست، مهمترین رقابت درون این جریان را میان یائیر لاپید و گادی آیزنکوت دانست و گفت که میان این دو از سال ۲۰۲۲ کدورتها و اختلافات انباشته شده است.
به اعتقاد او، هر دو طرف در شرایط کنونی تلاش میکنند از درگیری علنی پرهیز کنند، زیرا بهخوبی میدانند که نزاع میان احزاب «بلوک تغییر» میتواند موجب ریزش آرای آنها شود.
شلزنجر همچنین از آغاز رقابت برای جابهجایی آرای رأیدهندگان در داخل این بلوک خبر داد و نوشت که آیزنکوت تلاش خواهد کرد بخشی از آرای هواداران نفتالی بنت و لاپید را جذب کند و این دو نیز برای بازگرداندن این آرا تلاش خواهند کرد.
بر اساس برخی نظرسنجیها، بخش قابل توجهی از رأیدهندگان سابق حزب «یش عتید» به سمت آیزنکوت رفتهاند و در برخی بررسیها این رقم دستکم ۴۰ درصد برآورد شده است؛ مسئلهای که لاپید حاضر نیست از آن چشمپوشی کند.
به نوشته والا، اهمیت این رقابت تنها به تعداد کرسیهای هر حزب محدود نمیشود، بلکه در صورت پیروزی «بلوک تغییر»، مسئله اصلی در روز پس از انتخابات این خواهد بود که کدام یک از رهبران این جریان قدرت بیشتری برای مطالبه نخستوزیری خواهد داشت.
از این رو، هر کرسی که میان لاپید، آیزنکوت و بنت جابهجا شود، میتواند توازن قدرت در داخل این بلوک را تغییر دهد.
شلزنجر در پایان تأکید کرد که رقابت درونی «بلوک تغییر» تازه آغاز شده است؛ رقابتی که در ظاهر با تمجید متقابل و حفظ وحدت همراه خواهد بود، اما در پشت صحنه بر سر تکتک کرسیها جریان خواهد داشت.
به اعتقاد او، در انتخابات پیشرو تنها این مسئله تعیینکننده نیست که کدام بلوک پیروز خواهد شد، بلکه باید دید چه کسی در داخل بلوک پیروز دست بالا را به دست میآورد؛ چرا که حتی در صورت کسب اکثریت توسط «بلوک تغییر»، رقابت بر سر نخستوزیری همچنان میتواند نتیجهای نامعلوم داشته باشد.
............
پایان پیام