عصر قم - چهارمحال و بختیاری - شهید کبیری معلمی آرام و کمحرف بود که در آخرین روز حضورش در مدرسه این بیت سعدی را بر تخته سیاه نوشت و شاگردانش ندانستند که این بیت خداحافظی با آنان است: بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران، کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در چهارمحال و بختیاری ، «شهید سیامک کبیری» در 9 فروردینماه 1338 در سامان به دنیا آمد و تحصیلات خود را در این شهر به پایان برد و فعالیتهای مذهبی سیاسی خود را آغاز کرد. سپس به اصفهان رفت و ضمن تحصیل در دانشگاه در رشته ادبیات، ابعاد مبارزاتش وسعتی چشمگیر یافت. پس از اتمام تحصیلات به سامان بازگشت و مشغول تدریس در دبیرستان شد.
با آغاز جنگ تحمیلی، این معلم مجاهد به جبهه شوش رفت و مدتی در جبهه بود و با آغاز سال تحصیلی بازگشت اما دوباره اسفند سال ۶۰ به جبهه بازگشت و سرانجام در عملیات فتح المبین در جبهه رقابیه در اول فروردین سال ۶۱، پس از گذشتن از دو خاکریز دشمن بعثی، در خاکریز سوم با آرپی جی دشمن هدف قرار گرفت و به شهادت رسید.
شهید کبیری معلمی آرام و کمحرف بود که در آخرین روز حضورش در مدرسه این بیت سعدی را بر تخته سیاه نوشت و هیچکس نفهمید که این بیت خداحافظی با شاگردانش است: بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران، کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران.
عصر همان روز این معلم سامانی بی سر و صدا عازم جبهه شد و چند روز بعد خبر شهادتش رسید.