عصر قم - اینها کسانی هستند که وقتی میدان، میدان نشان دادن گوهر مردانگی است، نشان دادن جهاد و فداکاری است، نشان دادن مجاهدت است، اصلاً پیدایشان نیست!
خبرگزاری بینالمللی اهلبیت (ع) ـ ابنا: عزیزان من! در صدر اسلام - در زمان طلوع اسلام - قرآن از کسانی یاد میکند که به بعضی از آنها منافق میگوید: «فی قلوبهم مرض»(۱). اینها در هنگام سختیها وقتی با دشمن مواجه میشوند، بیکارهاند، ترسو، کنارهگزین و عافیتطلبند، وقتی که یک ملت در شداید و سختیها قرار میگیرد، از اینها هیچ اثری نیست! «فاذا جاء الخوف رأیتهم ینظرون الیک»، مثل کسی که مرگ در مقابل او قرار گرفته است، به تو نگاه میکنند؛ از مرگ میترسند!
چرا؟ چون خطر را احساس کردهاند. اما وقتی که خطر برطرف میشود، وقتی که دیگر میدانِ نشان دادن گوهر حقیقی انسان نیست، وقتی که میدان فرصتطلبانه است: «فاذا ذهب الخوف سلقوکم بالسنه حداد اشحه علی الخیر»!(۲) اینها کسانی هستند که وقتی میدان، میدان نشان دادن گوهر مردانگی است، نشان دادن جهاد و فداکاری است، نشان دادن مجاهدت است، اصلاً پیدایشان نیست! اما وقتی که میدان، میدانی است که خطری - علیالظّاهر - آن را تهدید نمیکند، میبینید که زبانشان بر روی مؤمنان دراز است، زبانشان روی جوانان بسیجی و روی خانوادههای شهدا دراز است. اینها آن نقاطی نیستند که قرآن با چشم تحسین نگاهشان کند.
بیانات رهبر شهید در دیدار مردم آمل۱۳۷۷/۰۳/۲۱
منبع:
۱. سوره مبارکه البقره آیه ۱۰
فی قُلوبِهِم مَرَضٌ فَزادَهُمُ اللَّهُ مَرَضًا ۖ وَلَهُم عَذابٌ أَلیمٌ بِما کانوا یَکذِبونَ
ترجمه:در دلهای آنان یک نوع بیماری است؛ خداوند بر بیماری آنان افزوده؛ و به خاطر دروغهایی که میگفتند، عذاب دردناکی در انتظار آنهاست.
۱. سوره مبارکه المائده آیه ۵۲
فَتَرَی الَّذینَ فی قُلوبِهِم مَرَضٌ یُسارِعونَ فیهِم یَقولونَ نَخشیٰ أَن تُصیبَنا دائِرَهٌ ۚ فَعَسَی اللَّهُ أَن یَأتِیَ بِالفَتحِ أَو أَمرٍ مِن عِندِهِ فَیُصبِحوا عَلیٰ ما أَسَرّوا فی أَنفُسِهِم نادِمینَ
ترجمه:(ولی) کسانی را که در دلهایشان بیماری است میبینی که در (دوستی با آنان)، بر یکدیگر پیشی میگیرند، و میگویند: «میترسیم حادثهای برای ما اتفاق بیفتد (و نیاز به کمک آنها داشته باشیم!)» شاید خداوند پیروزی یا حادثه دیگری از سوی خود (به نفع مسلمانان) پیش بیاورد؛ و این دسته، از آنچه در دل پنهان داشتند، پشیمان گردند!
۱. سوره مبارکه الأنفال آیه ۴۹
إِذ یَقولُ المُنافِقونَ وَالَّذینَ فی قُلوبِهِم مَرَضٌ غَرَّ هٰؤُلاءِ دینُهُم ۗ وَمَن یَتَوَکَّل عَلَی اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزیزٌ حَکیمٌ
ترجمه:و هنگامی را که منافقان، و آنها که در دلهایشان بیماری است میگفتند: «این گروه (مسلمانان) را دینشان مغرور ساخته است.» (آنها نمیدانستند که) هر کس بر خدا توکّل کند، (پیروز میگردد؛) خداوند قدرتمند و حکیم است!
۱. سوره مبارکه التوبه آیه ۱۲۵
وَأَمَّا الَّذینَ فی قُلوبِهِم مَرَضٌ فَزادَتهُم رِجسًا إِلیٰ رِجسِهِم وَماتوا وَهُم کافِرونَ
ترجمه:و امّا آنها که در دلهایشان بیماری است، پلیدی بر پلیدیشان افزوده؛ و از دنیا رفتند در حالی که کافر بودند.
۱. سوره مبارکه الحج آیه ۵۳
لِیَجعَلَ ما یُلقِی الشَّیطانُ فِتنَهً لِلَّذینَ فی قُلوبِهِم مَرَضٌ وَالقاسِیَهِ قُلوبُهُم ۗ وَإِنَّ الظّالِمینَ لَفی شِقاقٍ بَعیدٍ
ترجمه:هدف این بود که خداوند القای شیطان را آزمونی قرار دهد برای آنها که در دلهایشان بیماری است، و آنها که سنگدلند؛ و ظالمان در عداوت شدید دور از حقّ قرار گرفتهاند!
۱. سوره مبارکه النور آیه ۵۰
أَفی قُلوبِهِم مَرَضٌ أَمِ ارتابوا أَم یَخافونَ أَن یَحیفَ اللَّهُ عَلَیهِم وَرَسولُهُ ۚ بَل أُولٰئِکَ هُمُ الظّالِمونَ
ترجمه:آیا در دلهای آنان بیماری است، یا شکّ و تردید دارند، یا میترسند خدا و رسولش بر آنان ستم کنند؟! نه، بلکه آنها خودشان ستمگرند!
۱. سوره مبارکه الأحزاب آیه ۱۲
وَإِذ یَقولُ المُنافِقونَ وَالَّذینَ فی قُلوبِهِم مَرَضٌ ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسولُهُ إِلّا غُرورًا
ترجمه:و (نیز) به خاطر آورید زمانی را که منافقان و بیماردلان میگفتند: «خدا و پیامبرش جز وعدههای دروغین به ما ندادهاند!»
۱. سوره مبارکه الأحزاب آیه ۶۰
لَئِن لَم یَنتَهِ المُنافِقونَ وَالَّذینَ فی قُلوبِهِم مَرَضٌ وَالمُرجِفونَ فِی المَدینَهِ لَنُغرِیَنَّکَ بِهِم ثُمَّ لا یُجاوِرونَکَ فیها إِلّا قَلیلًا
ترجمه:اگر منافقان و بیماردلان و آنها که اخبار دروغ و شایعات بیاساس در مدینه پخش می کنند دست از کار خود بر ندارند، تو را بر ضدّ آنان میشورانیم، سپس جز مدّت کوتاهی نمیتوانند در کنار تو در این شهر بمانند!
۱. سوره مبارکه محمد آیه ۲۰
وَیَقولُ الَّذینَ آمَنوا لَولا نُزِّلَت سورَهٌ ۖ فَإِذا أُنزِلَت سورَهٌ مُحکَمَهٌ وَذُکِرَ فیهَا القِتالُ ۙ رَأَیتَ الَّذینَ فی قُلوبِهِم مَرَضٌ یَنظُرونَ إِلَیکَ نَظَرَ المَغشِیِّ عَلَیهِ مِنَ المَوتِ ۖ فَأَولیٰ لَهُم
ترجمه:کسانی که ایمان آوردهاند میگویند: «چرا سورهای نازل نمیشود (که در آن فرمان جهاد باشد)؟!» امّا هنگامی که سوره واضح و روشنی نازل میگردد که در آن سخنی از جنگ است، منافقان بیماردل را میبینی که همچون کسی که در آستانه مرگ قرار گرفته به تو نگاه میکنند؛ پس مرگ و نابودی برای آنان سزاوارتر است!
۱. سوره مبارکه محمد آیه ۲۹
أَم حَسِبَ الَّذینَ فی قُلوبِهِم مَرَضٌ أَن لَن یُخرِجَ اللَّهُ أَضغانَهُم
ترجمه:آیا کسانی که در دلهایشان بیماری است گمان کردند خدا کینههایشان را آشکار نمیکند؟!
۱. سوره مبارکه المدثر آیه ۳۱
وَما جَعَلنا أَصحابَ النّارِ إِلّا مَلائِکَهً ۙ وَما جَعَلنا عِدَّتَهُم إِلّا فِتنَهً لِلَّذینَ کَفَروا لِیَستَیقِنَ الَّذینَ أوتُوا الکِتابَ وَیَزدادَ الَّذینَ آمَنوا إیمانًا ۙ وَلا یَرتابَ الَّذینَ أوتُوا الکِتابَ وَالمُؤمِنونَ ۙ وَلِیَقولَ الَّذینَ فی قُلوبِهِم مَرَضٌ وَالکافِرونَ ماذا أَرادَ اللَّهُ بِهٰذا مَثَلًا ۚ کَذٰلِکَ یُضِلُّ اللَّهُ مَن یَشاءُ وَیَهدی مَن یَشاءُ ۚ وَما یَعلَمُ جُنودَ رَبِّکَ إِلّا هُوَ ۚ وَما هِیَ إِلّا ذِکریٰ لِلبَشَرِ
ترجمه:مأموران دوزخ را فقط فرشتگان (عذاب) قرار دادیم، و تعداد آنها را جز برای آزمایش کافران معیّن نکردیم تا اهل کتاب [= یهود و نصاری] یقین پیدا کنند و بر ایمان مؤمنان بیفزاید، و اهل کتاب و مؤمنان (در حقّانیّت این کتاب آسمانی) تردید به خود راه ندهند، و بیماردلان و کافران بگویند: «خدا از این توصیف چه منظوری دارد؟!» (آری) این گونه خداوند هر کس را بخواهد گمراه میسازد و هر کس را بخواهد هدایت میکند! و لشکریان پروردگارت را جز او کسی نمیداند، و این جز هشدار و تذکّری برای انسانها نیست!
۲. سوره مبارکه الأحزاب آیه ۱۹
أَشِحَّهً عَلَیکُم ۖ فَإِذا جاءَ الخَوفُ رَأَیتَهُم یَنظُرونَ إِلَیکَ تَدورُ أَعیُنُهُم کَالَّذی یُغشیٰ عَلَیهِ مِنَ المَوتِ ۖ فَإِذا ذَهَبَ الخَوفُ سَلَقوکُم بِأَلسِنَهٍ حِدادٍ أَشِحَّهً عَلَی الخَیرِ ۚ أُولٰئِکَ لَم یُؤمِنوا فَأَحبَطَ اللَّهُ أَعمالَهُم ۚ وَکانَ ذٰلِکَ عَلَی اللَّهِ یَسیرًا
ترجمه:آنها در همه چیز نسبت به شما بخیلند؛ و هنگامی که (لحظات) ترس (و بحرانی) پیش آید، میبینی آنچنان به تو نگاه میکنند، و چشمهایشان در حدقه میچرخد، که گویی میخواهند قالب تهی کنند! امّا وقتی حالت خوف و ترس فرو نشست، زبانهای تند و خشن خود را با انبوهی از خشم و عصبانیت بر شما میگشایند (و سهم خود را از غنایم مطالبه میکنند!) در حالی که در آن نیز حریص و بخیلند؛ آنها (هرگز) ایمان نیاوردهاند، از این رو خداوند اعمالشان را حبط و نابود کرد؛ و این کار بر خدا آسان است.