شنبه ۲۷ تير ۱۴۰۵

فرهنگی

یادداشت؛

چگونه مزار شهیدان به کانون بازتولید هویت و قدرت نرم تبدیل می‌شود؟

چگونه مزار شهیدان به کانون بازتولید هویت و قدرت نرم تبدیل می‌شود؟
عصر قم - زیارت در سنت شیعی، صرفاً حضور بر مزار اولیای الهی نیست، بلکه تجدید عهد با حقیقت، آرمان و مسئولیت تاریخی است و در گفتمان انقلاب اسلامی نیز این معنا به مزارات شهیدان مقاومت امتداد یافته.
  بزرگنمايي:

عصر قم - زیارت در سنت شیعی، صرفاً حضور بر مزار اولیای الهی نیست، بلکه تجدید عهد با حقیقت، آرمان و مسئولیت تاریخی است و در گفتمان انقلاب اسلامی نیز این معنا به مزارات شهیدان مقاومت امتداد یافته.

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی اجتماعی خبرگزاری رسا، در سنت شیعی، «زیارت» فقط حضور در یک مکان مقدس نیست؛ نوعی تجدید عهد با یک حقیقت وجودی است. نوآوری مهم روزگار ما در دوران بعد از انقلاب اسلامی ایران این است که فرهنگ مقاومت، منطق زیارت را از حرم‌های کلاسیک به «مزاراتِ مقاومت و شهادت» امتداد بخشیده است. امروز مزار علمای انقلاب مانند امام خمینی کبیر و نیز مزار شهیدانی چون قاسم سلیمانی، سیدحسن نصرالله، و دیگر شهدای مقاومت، صرفاً محل دفن نیست؛ بلکه کانون بازتولید حافظه جمعی، هویت سیاسی دینی، و انگیزه اجتماعی به حساب می آید. 
تاریخ انقلاب و سپس تاریخ دفاع مقدس و سپس شهدا جنگ‌های تحمیلی در داخل و خارج از ایران، همه نشان داده است که میدان مقاومت، نهایت ناپذیر است چون در الگوی فکری و ایمانی خود، اعتقادی به مرگ ندارد. بیش از آنی که از زنده‌ها انرژی بگیرد از شهیدان خود قدرت می‌گیرد. این قدرت نه فقط قدرت معنوی بلکه با پیوندی که بین «زیارت و مقاومت» و «زیارت و شهادت» ایجاد کرد، نیروی بزرگی در سطح اجتماعی ایجاد می‌کند. از این رو هست که مزار شهید سلیمانی در کرمان، یا به همین ترتیب «روضه الشهیدین» در ضاحیه بیروت (مدفن شهید عماد مغنیه و دیگر شهدای حزب‌الله)، دیگر تنها یک گورستان نیستند؛ بلکه کانون‌های هویت‌ساز و نهادهای بازتولید قدرت نرم برای نسل جدید مقاومت در جهان اسلام به شمار می‌آیند. حضور گسترده مردم بر مزار شهدای مدافع حرم در ایران، عراق، سوریه و لبنان، گواه آن است که زیارت در جهان معاصر مقاومت، از یک عمل صرفاً آیینی به یک «نهاد فرهنگی ـ سیاسی» ارتقا یافته است. در این نهاد، زائر فقط طلب حاجت نمی‌کند؛ بلکه نسبت خود را با جبهه حق، با مسئله ظلم، و با مسئولیت تاریخی خویش در سطح جهان بازتعریف می‌کند.
خطای نظام سلطه در ترور امام شهید و رهبر بزرگ ایران این بوده است که فرق بین «مرگ» و «شهادت» را نفهمید و درک نکرد که در فرهنگ اسلامی و شیعی شاید از مرگ، نیستی و خاموشی ببارد ولی از شهادت تماما نور و هستی و فریاد می‌بارد و هر مقدار جای و جایگاه آن شهید، بزرگ باشد، این فریاد بزرگ تر و این هستی ماندگارتر خواهد بود و شهادت او، تشییع او، و مزار او تبدیل به نقطه جدیدی از جنبش و جهش مقاومت و ظهور نسل جدیدی از ایستادگی خواهد بود.


نظرات شما