شنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۵

فرهنگی

راهبرد جداسازی تدریجی آمریکا و اسرائیل

راهبرد جداسازی تدریجی آمریکا و اسرائیل
عصر قم - خراسان - فرمانده بسیج طلاب دانشگاه علوم اسلامی رضوی در یادداشتی به موضوع جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران پرداخت که جمهوری اسلامی در ضمن مقابله و مقاومت راهبرد جداسازی تدریجی آمریکا و اسرائیل را در پیش گرفت.
  بزرگنمايي:

عصر قم - خراسان - فرمانده بسیج طلاب دانشگاه علوم اسلامی رضوی در یادداشتی به موضوع جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران پرداخت که جمهوری اسلامی در ضمن مقابله و مقاومت راهبرد جداسازی تدریجی آمریکا و اسرائیل را در پیش گرفت.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در خراسان، امیرعلی حسن زاده، فرمانده بسیج طلاب و دانشجویی دانشگاه علوم اسلامی رضوی در یادداشتی برای خبرگزاری رسا به موضوع جنگ تحمیلی سوم و راهبرد جداسازی تدریجی آمریکا و اسرائیل از سوی جمهوری اسلامی ایران پرداخت.
متن این یادداشت از قرار زیر است:
روز موعود ، بررسی پرونده هر جنایت به صورت مجزا
چگونگی در پیش گرفتن راهبرد جداسازی تدریجی آمریکا و اسرائیل از سوی جمهوری اسلامی ایران 
جنگ در قاموس جمهوری اسلامی ایران، نه یک رخداد نقطه‌ای، که یک فرایند تدریجی، چندلایه و فرسایشی تعریف شده است. از میز مذاکره تا سکوی پرتاب موشک، همه و همه یک پیام روشن را به دشمن بعید و نزدیک مخابره می‌کنند: تهران به‌خوبی می‌داند که پاشنه آشیل ایالات متحده، نه قدرت نظامی که آستانه تحمل اقتصادی ، راهبری هژمونیک آن در جهان و اقتدار دلار است. به بیان دقیق‌تر، راهبرد کلان جمهوری اسلامی در تقابل با محور آمریکا-اسرائیل، «جداسازی تدریجی» است: کشاندن جنگ به چند جبهه همزمان و کشاندن زمان به درازا، تا هزینه نگهداری اسرائیل برای آمریکا چنان سنگین شود که کفه ترازو به زبان سرد اعداد و دلار ها علیه این اتحاد واژگون گردد. 
نوعا اتحاد ها در فضای بین المللی متاثر از چند عنصر اشتراکی بین دو متحد شکل میگیرند که شامل : فرهنگ و زبان ، نژاد ، مذهب ، دستیابی به منافع اقتصادی ، حفظ امنیت ملی و دفع مخاطرات بین المللی است . به عنوان مثال نوع حمایت و اتحاد ایران از متحدین خود در محور مقاومت از نوع حمایت های مذهبی و حفظ امنیت ملی است و برای همین حتی اگر حمایت از یمن ، لبنان ، عراق و سایر گروه های عضو محور مقاومت با ضرر اقتصادی همراه شود ، جمهوری اسلامی ایران دست از حمایت های خود برنخواهد داشت . در مقابل اتحاد آمریکا و اسرائیل اتحادی از جنس دفع مخاطرات بین المللی و دستیابی به منافع اقتصادی است.
برای درک بهتر این استراتژی باید به هندسه هزینه‌ها پرداخت؛
1- ابرقدرتی که در تامین تدارکات نفس‌نفس می‌زند
نخستین عنصر این استراتژی، تحمیل هزینه لجستیکی فرساینده است. ایالات متحده برای درگیر ماندن در خاورمیانه ناگزیر است تجهیزات، سوخت مخصوص جنگ افزار و نیروی انسانی را از هزاران کیلومتر آن‌سوی اقیانوس اطلس و آرام تأمین کند. پایگاه‌هایش در قطر، بحرین، کویت و امارات، جزیره‌های شکننده‌ای هستند که برای «برپا ماندن» نیازمند جریان بی‌وقفه تدارکات با قیمتی سرسام‌آورند. در جریان جنگ عراق و افغانستان، هزینه سالانه لجستیک و نگهداری نیروها به صدها میلیارد دلار رسید و بررسی‌های دانشگاه براون هزینه نهایی این دو جنگ را نزدیک به ۶ تریلیون دلار برآورد کرد. هزینه جنگ با داعش برای آمریکا در منطقه طبق گزارش های آمریکایی 7 تریلیون دلار بوده است (برای فهم بهتر این اعداد باید گفت بودجه نظامی آمریکا در سال 2026 کمتر از یک تریلیون دلار است ) اکنون بحران حمایت از اوکراین و تقابل اقتصادی با چین و روسیه نیز به این فشار افزوده شده و زنجیره تأمین ارتش آمریکا را با تنگناهای تاریخی روبه‌رو کرده است. ایران با فعال‌سازی محور مقاومت از یمن تا لبنان و عراق، آتش این تدارکات را در چند اقلیم هم‌زمان شعله‌ور نگه می‌دارد تا فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) ناگزیر نیروها و ناوگان خود را میان جبهه‌ها تقسیم کند، نه متمرکز سازد.
2- سلاحی به نام نفت؛ بازار جهانی زیر تیغ کریدور های نفتی 
ضلع دوم فشار، بازار انرژی است. کریدور های نفتی مثل تنگه هرمز ( که روزانه میزبان عبور نزدیک به یک‌پنجم نفت جهان بوده است ) و یا باب المندب (که شاهرگ تجارت دریای میان آسیا و اروپاست و حدود ده درصد از صادرات انرژی جهان از این کریدور است ) ایران و متحدین او بارها ثابت کرده اند که می‌توانند این شاهرگ های تجرات جهانی را بدون آنکه ببندند، تب‌دار کند . کنترل رفت و آمد در دریای سرخ توسط انصارالله یمن نیز در ماه‌های اخیر زنجیره کشتیرانی جهانی را متفاوت از قبل کرده و حق بیمه حمل‌ونقل دریایی را به شدت افزایش داده است. هر بار که قیمت نفت جهش می‌کند، پمپ‌بنزین‌های آمریکا همزمان با بحران تورم داخلی ملتهب می‌شود و رأی‌دهندگان خشمگین زنگ خطر را برای کاخ سفید به صدا درمی‌آورند. ایران با حفظ ابتکار عمل در این میدان، عملاً این امکان را دارد که هزینه اقتصادیِ حمایت از اسرائیل را نه در میدان نبرد، بلکه در کیف پول شهروندان آمریکایی نمایان کند. هنگامی که حمایت از امنیت تل‌آویو با قیمت بالای سوخت و افت بازار سهام معامله شود، اتاق‌های فکر واشنگتن ناگزیر از «حد سود و زیان» سخن خواهند گفت.
3- شرقِ صبور؛ وقتی مسکو و پکن از فرسایش غرب سود می‌برند
سومین لایه راهبرد، به میدان بزرگ‌تر رقابت قدرت‌های جهانی گره خورده است. چین و روسیه، هر یک به دلایل خاص خود، عمیقاً می‌دانند که تثبیت سلطه آمریکا بر خاورمیانه پس از تضعیف جمهوری اسلامی ایران، به معنای مهار کامل کریدورهای شرق به غرب و تثبیت یکه‌تازی واشنگتن در نظم جهانی برای دهه‌ها خواهد بود. از این رو، الگوی «جنگ ادامه‌دار با شدت کنترل‌شده» که نیروهای آمریکایی را در حالت آماده‌باش دائم فرسوده می‌کند، برای پکن و مسکو یک فرصت راهبردی طلایی است تا در سایر حوزه‌ها (از فناوری تا نظامی‌گری و حتی تصاحب بازار های جدید جهانی) پیشی بگیرند. این همان منطقی است که سرمایه‌گذاری شرق بر «بازدارندگی تدریجی» ایران را معنا می‌بخشد و به تهران اطمینان می‌دهد که در یک نبرد فرسایشی تا زمانی که هزینه تحمیل شده بر غرب بیش از هزینه حمایت از ایران باشد ، تنها نیست.
تمدن مادی غرب و الگوی تاریخی رهاسازی متحدان
برای شرح بهتر باید گفت این استراتژی بر یک مبنا و پیش‌بینی تاریخی متکی است: غرب به‌ذاته یک تمدن مادی است که روزی با تاراج طلا، روزی با تاراج پنبه و امروز با تاراج نفت، استکبار خود را تثبیت کرده است. اتحادهای این تمدن نه بر ارزش‌های مشترک، که بر سود ملموس بنا شده‌اند. تاریخ خود آمریکا آینه عبرت است: سایگون در ۱۹۷۵ پس از ده‌ها میلیارد دلار هزینه و ۵۸ هزار کشته آمریکایی، به‌یکباره رها شد. در ۲۰۱۹، نیروهای کرد در شمال سوریه که سال‌ها سینه‌سپر «مبارزه با داعش» بودند، با یک توییت ترامپ به امان خود وانهاده شدند. در ۲۰۲۱ نیز دولت افغانستان، به‌رغم دو دهه سرمایه‌گذاری سنگین، چنان بی‌تشریفات فرو ریخت که صحنه فرار از کابل نماد پایان یک پشتیبانی دست‌چندم شد. الگو همیشه یکسان است: تا زمانی که حضور متحد «سود خالص» داشته باشد، حمایت تداوم می‌یابد؛ لحظه‌ای که ترازو منفی شود، پیمان‌ها دود می‌شوند و به هوا می‌روند.
راهبرد جداسازی تدریجی، دقیقاً همین نقطه شکننده را نشانه رفته است. هدف آن است که هزینه حمایت از اسرائیل – از دلارهای سوخته در تدارکات گرفته تا بنزین گران‌شده در خیابان‌های نیویورک و رأی‌های ازدست‌رفته در انتخابات میاندوره‌ای – از «دستاورد» آن یعنی کنترل ارزان نفت و کریدورهای بین‌المللی، پیشی بگیرد. در آن لحظه، خداوندی که وعده‌اش حق است، سرنوشت این محور را پیشاپیش در قرآن کریم (آیه 12 سوره مبارکه حشر) ترسیم کرده است : لَئِنْ أُخْرِجُوا لَا یَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِنْ قُوتِلُوا لَا یَنْصُرُونَهُمْ وَلَئِنْ نَصَرُوهُمْ لَیُوَلُّنَّ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا یُنْصَرُونَ ، اگر [کافران از اهل کتاب را] بیرون کنند با آنان بیرون نمی روند، و اگر با آنان بجنگند آنان را یاری نمی دهند، و اگر یاری دهند در گرماگرم جنگ پشت کنان می گریزند، سپس [کافران اهل کتاب] یاری نمی شوند... 
امروز که علی الظاهر آمریکا بیشترین حمایت ها در طول تاریخ خود از اسرائیل را میکند قاطعانه میگویم روزی که بهای حفظ اسرائیل گران‌تر از نفت خاورمیانه تمام شود، همان روز پایان این اتحاد خواهد بود؛ و آن روز چندان دور نیست...
نویسنده: جواد رستمی


نظرات شما