- نوشته شده توسط:
عصر قم
-
سه شنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۵
عصر قم - وزارت بهداشت طالبان اعلام کرد که از میان ۱۱۵ بیمارستان خصوصی ارزیابی‌شده در کابل، تنها دو بیمارستان موفق به کسب رتبه نخست شده‌اند و ۶۵ بیمارستان حتی شرایط لازم برای دریافت رتبه را نداشته‌اند؛ آماری نگران‌کننده که در سایه تعطیلی مراکز درمانی، کمبود امکانات پزشکی و محدودیت‌های طالبان بر آموزش زنان، ابعاد تازه‌ای از بحران نظام سلامت افغانستان را آشکار می‌کند.
عصر قم - وزارت بهداشت طالبان اعلام کرد که از میان ۱۱۵ بیمارستان خصوصی ارزیابی‌شده در کابل، تنها دو بیمارستان موفق به کسب رتبه نخست شده‌اند و ۶۵ بیمارستان حتی شرایط لازم برای دریافت رتبه را نداشته‌اند؛ آماری نگران‌کننده که در سایه تعطیلی مراکز درمانی، کمبود امکانات پزشکی و محدودیت‌های طالبان بر آموزش زنان، ابعاد تازه‌ای از بحران نظام سلامت افغانستان را آشکار می‌کند.
به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ وزارت بهداشت طالبان روز سه‌شنبه، ۲۸ مهرماه، اعلام کرد که از میان ۱۱۵ بیمارستان خصوصی مورد ارزیابی در کابل، تنها دو بیمارستان موفق به کسب بالاترین رتبه اعتباربخشی شده‌اند و ۶۵ بیمارستان دیگر نتوانسته‌اند استانداردهای تعیین‌شده را برآورده کنند.
سیف‌الله معاویه، رئیس اداره اعتباربخشی مراکز درمانی وزارت بهداشت طالبان، در نشست اعلام نتایج ارزیابی و رتبه‌بندی بیمارستان‌های خصوصی گفت که در مجموع ۱۳۵ بیمارستان دارای مجوز قانونی برای بررسی به این اداره معرفی شده بودند که تاکنون خدمات و امکانات ۱۱۵ بیمارستان مورد ارزیابی قرار گرفته است.
به گفته وی، از میان بیمارستان‌های بررسی‌شده، تنها دو بیمارستان در رتبه «الف»، ۹ بیمارستان در رتبه «ب» و ۳۹ بیمارستان در رتبه «ج» قرار گرفته‌اند؛ در حالی که ۶۵ بیمارستان دیگر نتوانسته‌اند حداقل شرایط لازم برای قرارگرفتن در رتبه‌های تعیین‌شده را کسب کنند.
بر این اساس، بیش از نیمی از بیمارستان‌های خصوصی ارزیابی‌شده در پایتخت افغانستان، از دریافت هرگونه رتبه اعتباربخشی بازمانده‌اند؛ موضوعی که پرسش‌های جدی درباره کیفیت خدمات درمانی، نظارت بر مراکز پزشکی و ایمنی بیماران در کابل ایجاد کرده است.
با این حال، مسئولان وزارت بهداشت طالبان جزئیات کاملی درباره معیارهای ارزیابی، وضعیت تخلفات احتمالی بیمارستان‌های فاقد رتبه و اقداماتی که برای اصلاح عملکرد این مراکز در نظر گرفته شده است، ارائه نکرده‌اند.
نکته قابل‌توجه آن است که این نتایج در حالی منتشر شده که مقام‌های طالبان از بهبود کیفیت خدمات درمانی و گسترش نظارت بر مراکز پزشکی سخن می‌گویند.
نورجلال جلالی، وزیر بهداشت طالبان، در این نشست مدعی شد که اجرای برنامه ارزیابی و رتبه‌بندی بیمارستان‌های خصوصی، به ارتقای کیفیت خدمات درمانی، کنترل هزینه‌ها و ایجاد رقابت سالم میان مراکز پزشکی منجر شده است.
عبدالولی حقانی، معاون خدمات درمانی وزارت بهداشت طالبان، نیز تأکید کرد که این ارزیابی‌ها از سوی کارشناسان باتجربه و به‌صورت جامع انجام شده است.
با وجود این اظهارات، نتایج اعلام‌شده از سوی خود وزارت بهداشت طالبان نشان می‌دهد که بخش قابل‌توجهی از بیمارستان‌های خصوصی پایتخت هنوز از دستیابی به استانداردهای تعیین‌شده بازمانده‌اند.
بحران درمان در افغانستان؛ از تعطیلی مراکز پزشکی تا کمبود کادر متخصص
نتایج نگران‌کننده ارزیابی بیمارستان‌های خصوصی کابل در شرایطی منتشر می‌شود که سازمان‌های بین‌المللی طی ماه‌های گذشته بارها نسبت به وخامت وضعیت نظام سلامت افغانستان هشدار داده‌اند.
حنان بلخی، مدیر منطقه‌ای سازمان بهداشت جهانی در منطقه مدیترانه شرقی، تیرماه سال جاری اعلام کرد که از ابتدای سال ۲۰۲۶ تاکنون، نزدیک به ۱۵۰ مرکز بهداشتی و درمانی در افغانستان به دلیل کمبود منابع مالی تعطیل شده یا فعالیت آن‌ها به حالت تعلیق درآمده است.
وی هشدار داد که ادامه این وضعیت، دسترسی میلیون‌ها شهروند افغانستان به خدمات ضروری پزشکی، واکسیناسیون کودکان و مراقبت‌های بهداشتی مادران را با خطر جدی مواجه می‌کند.
بر اساس گزارش‌های سازمان بهداشت جهانی، کاهش کمک‌های بین‌المللی و کمبود بودجه، فشار گسترده‌ای بر مراکز درمانی افغانستان وارد کرده و دسترسی شهروندان، به‌ویژه ساکنان مناطق دورافتاده، به خدمات پزشکی را دشوارتر ساخته است.
در کنار بحران مالی، سیاست‌های طالبان علیه آموزش دختران و اشتغال زنان نیز آینده نظام درمانی افغانستان را با چالش جدی مواجه کرده است.
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) در گزارش هشتم اردیبهشت ۱۴۰۵ هشدار داد که در صورت ادامه محدودیت‌های آموزشی و شغلی طالبان، افغانستان تا سال ۲۰۳۰ ممکن است با کاهش حدود ۲۰ هزار معلم زن و پنج هزار و ۴۰۰ نیروی زن در بخش بهداشت و درمان مواجه شود.
این نهاد تأکید کرده است که محرومیت دختران از آموزش متوسطه و دانشگاهی، به‌ویژه در رشته‌های پزشکی و پیراپزشکی، روند تربیت نیروهای متخصص زن را مختل کرده و در بلندمدت می‌تواند دسترسی زنان و کودکان به خدمات درمانی را به‌شدت کاهش دهد.
این هشدار در حالی مطرح می‌شود که طالبان از زمان بازگشت به قدرت در مرداد ۱۴۰۰، دختران را از ادامه تحصیل بالاتر از پایه ششم محروم کرده و محدودیت‌های گسترده‌ای بر آموزش دانشگاهی و اشتغال زنان اعمال کرده‌اند.
در چنین شرایطی، ادعای طالبان درباره ارتقای کیفیت خدمات درمانی با پرسش مهمی روبه‌روست: چگونه می‌توان از بهبود نظام سلامت سخن گفت، در حالی که از یک‌سو شمار قابل‌توجهی از مراکز درمانی استانداردهای لازم را ندارند و از سوی دیگر، مسیر تربیت نسل آینده پزشکان و پرستاران زن با محدودیت‌های حکومتی مواجه است؟
هرچند ارزیابی و رتبه‌بندی بیمارستان‌ها می‌تواند اقدامی ضروری برای شناسایی مشکلات و ارتقای کیفیت خدمات پزشکی باشد، اما اعلام نتایج بدون ارائه برنامه مشخص برای اصلاح مراکز فاقد استاندارد، به‌تنهایی نمی‌تواند تضمین‌کننده بهبود وضعیت درمان باشد.
از سوی دیگر، مشکلات نظام سلامت افغانستان تنها به کیفیت بیمارستان‌های خصوصی محدود نیست و تعطیلی مراکز درمانی، کاهش منابع مالی، کمبود نیروهای متخصص و محدودیت دسترسی زنان به آموزش پزشکی، مجموعه‌ای از چالش‌های به‌هم‌پیوسته را شکل داده است.
انتشار نتایج این ارزیابی، بیش از آنکه صرفاً نشان‌دهنده آغاز یک برنامه نظارتی باشد، ابعاد نگران‌کننده وضعیت بیمارستان‌های خصوصی کابل را نیز آشکار کرده است؛ وضعیتی که رسیدگی به آن، فراتر از اعلام رتبه‌ها و برگزاری نشست‌های رسمی، نیازمند اقدامات اجرایی و نظارت مستمر است.
در شرایطی که میلیون‌ها شهروند افغانستان با مشکلات اقتصادی و محدودیت دسترسی به خدمات پزشکی مواجه هستند، کیفیت خدمات درمانی و برخورداری از کادر متخصص، مستقیماً با سلامت و جان بیماران ارتباط دارد.
اکنون پرسش اساسی این است که وزارت بهداشت طالبان چه برنامه‌ای برای اصلاح عملکرد ۶۵ بیمارستان فاقد رتبه، تعیین تکلیف ۲۰ بیمارستان باقی‌مانده و تضمین کیفیت خدمات درمانی در پایتخت افغانستان دارد؛ پرسشی که پاسخ روشن به آن می‌تواند معیار مهم‌تری برای سنجش ادعای بهبود خدمات درمانی باشد.
...............................
پایان پیام/
تا کنون هیچ نظری ارسال نشده است ...