عصر قم - پژوهشی تازه با عنوان «واکاوی الگوی اجرای برنامه درسی مدارس مسجدمحور؛ مورد مطالعه مدرسه مسجدستان تهران و حضرت روحالله مشهد» به بررسی نحوه اجرای برنامه درسی در دو مدرسه مسجدمحور کشور پرداخته است.
به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، پژوهشی تازه با عنوان «واکاوی الگوی اجرای برنامه درسی مدارس مسجدمحور؛ مورد مطالعه مدرسه مسجدستان تهران و حضرت روحالله مشهد» به بررسی نحوه اجرای برنامه درسی در دو مدرسه مسجدمحور کشور پرداخته است.
این پژوهش که توسط علیرضا اکبری، دانشآموخته کارشناسی ارشد گروه جامعهشناسی سیاسی دانشگاه امام صادق(ع)، و محمدرضا برزویی، دانشیار گروه ارتباطات و رسانه این دانشگاه انجام شده، با رویکردی کیفی و روش توصیفی-تحلیلی، تلاش کرده است الگوی حاکم بر اجرای برنامه درسی در مدارس مسجدمحور را تبیین کند.
بر اساس این تحقیق، مدارس مسجدمحور با هدف جبران کاستیهای آموزشی و تربیتی و در راستای تحقق سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و سند برنامه درسی ملی شکل گرفتهاند. دادههای پژوهش از طریق مطالعه اسنادی، مصاحبه نیمهساختاریافته و مشاهده میدانی گردآوری و با روش تحلیل مضمون و شبکه مضامین تحلیل شده است.
یافتههای این مطالعه نشان میدهد الگوی اجرای برنامه درسی در این مدارس بر سه محور اصلی استوار است: عوامل انسانی، محیط آموزشی، و روشها و راهبردهای اجرایی.
در بخش عوامل انسانی، نقش مدیر در هدایت، هماهنگی و ایجاد ارتباط صمیمی با مربیان و دانشآموزان برجسته شده و همچنین مربیان بهعنوان عناصر اصلی در تربیت همهجانبه دانشآموزان معرفی شدهاند.
از سوی دیگر، محیط آموزشی معنوی و صمیمی مسجد، بههمراه استفاده از شیوههای آموزش مشارکتی، کاربردی و شخصیسازیشده و نیز ارزشیابی مستمر، چندبعدی و فرایندمحور از مهمترین مؤلفههای این الگو عنوان شده است. به گفته پژوهشگران، این رویکرد میتواند اضطراب امتحان را کاهش داده و یادگیری را تسهیل کند.
در این پژوهش همچنین بر مشارکت خانوادهها بهعنوان عاملی مؤثر در اجرای بهتر برنامه درسی تأکید شده است. با این حال، پژوهشگران هشدار دادهاند که عدم شفافیت برنامه درسی این مدارس و برخی نقدهای مطرحشده از سوی صاحبنظران، ضرورت انجام پژوهشهای بیشتر و حمایت جدیتر از این الگوی آموزشی را نشان میدهد.
چکیده:
این پژوهش با هدف تبیین الگوی اجرای برنامه درسی در مدارس مسجدمحور، به مطالعه موردی دو مدرسه مسجدستان و حضرت روحالله پرداخته است. این مدارس بهعنوان الگوهای تحولخواه در نظام آموزش رسمی کشور، با هدف رفع خلأهای آموزشی و تربیتی و در راستای اجرای سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و سند برنامه درسی ملی شکل گرفتهاند. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کیفی است که از ترکیب روشهای اسنادی، مصاحبه نیمهساختاریافته و مشاهده میدانی برای جمعآوری دادهها استفاده کرده و تحلیل دادهها با روش تحلیل مضمون و رویکرد شبکه مضامین انجام شده است. پژوهش به دنبال پاسخ به این پرسش محوری بوده که مدارس مسجدمحور؛ از چه الگویی در اجرای برنامه درسی استفاده میکنند؟ یافتهها نشان میدهد که الگوی اجرای برنامه درسی این مدارس بر سه محور اصلی «عوامل انسانی»، «محیط آموزشی» و «روشها و راهبردهای اجرایی» استوار است. عوامل انسانی شامل نقش محوری مدیر در هدایت، هماهنگی و ارتباط صمیمی با مربیان و دانشآموزان و نقش مربیان در تعلیم و تربیت همهجانبه برجسته است. محیط آموزشی معنوی و صمیمی مسجد، استفاده از آموزش مشارکتی، کاربردی و شخصیسازیشده و ارزشیابی مستمر، چندبعدی و فرایندمحور که اضطراب امتحان را کاهش داده و یادگیری را تسهیل میکنند؛ از دیگر عناصر این الگو هستند. ناگفته نماند که تأکید بر مشارکت خانوادهها، اجرای کارآمد برنامه درسی را تسهیل میکند. با اینحال، عدم شفافیت برنامه درسی این مدارس و انتقاد برخی از صاحبنظران در نتیجه آن، نیاز به پژوهش و حمایت بیشتر از این مدارس را روشن میسازد.
علاقهمندان جهت مطالعه این اثر میتوانند کلیک کنند.