عصر قم - کتاب «ریاکاریهای بنیعباس و شهادت امامان معصوم علیهم السلام» پژوهشی مستند از تاریکترین دوران خلافت اسلامی، از سایه نفاق تا طلوع شهادت است که به قلم فضلالله صلواتی نوشته شده است.
به گزارش سرویس فرهنگی اجتماعی خبرگزاری رسا، کتاب «ریاکاریهای بنی عباس و شهادت امامان معصوم علیهم السلام» پژوهشی مستند از تاریک ترین دوران خلافت اسلامی، از سایه نفاق تا طلوع شهادت است که به قلم فضلالله صلواتی و انتشارات بوستان کتاب نوشته و منتشر شده است.
«ریاکاری های بنیعباس و شهادت امامان معصوم علیهم السلام» عنوان اثری دو جلدی از استاد فضلالله صلواتی، پژوهشگر برجسته و نامآشنای تاریخ ایران و اسلام است. این کتاب که مؤسسه بوستان کتاب آن را منتشر کرده است، حاصل چهار سال پژوهش و نگارش (۱۳۹۸ تا ۱۴۰۱) و برآمده از بررسی دهها منبع کهن تاریخی از قرن دوم تا هفتم هجری است. آنچه این اثر را در میان انبوه نوشتههای تاریخی ممتاز می کند، رویکرد تحلیلی، زبان ساده و روان و ساختاری است که خواننده را گام به گام با فراز و نشیب های خلافت عباسی همراه می سازد.
ضرورت نگارش؛ از یک پرسش تاریخی تا پاسخی تازه
نویسنده در پیش گفتار کتاب، انگیزه خود را از نگارش این اثر روشن می سازد. او پس از انتشار کتاب «سیاهکاری های بنیامیه» (مؤسسه اطلاعات: ۱۳۸۸) و استقبال گسترده از آن، از سوی پژوهشگران و دوستداران خاندان پیامبر (ص) با درخواستهایی روبهرو می شود تا درباره بنیعباس نیز قلم بزند. به باور استاد صلواتی، میان آثار شیعی و پارسی، کتابی که به طور کامل و با تحلیل سیاسی به دوران عباسیان پرداخته باشد، کم یافت می شود. آثاری که وجود دارند، بیشتر به خشونتها، عشرتها، زندان و شهادت امامان معصوم (ع) بسنده کردهاند و کمتر به ریشه های سیاسی ریاکاری و تزویر این خاندان توجه نشان دادهاند. این کتاب پاسخی است به این خلأ پژوهشی.
نویسنده می خواهد نشان دهد چگونه شعار «الرضا من آل محمد» که با حمایت ایرانیانی چون ابومسلم خراسانی و ابوسلمه خلّال سر داده شد، مسیر سقوط بنی امیه را هموار کرد، اما خیلی زود نقاب از چهره واقعی عباسیان افتاد و آنان در ستم بر اهل بیت، از بنی امیه نیز پیشی گرفتند.
زبان و سبک نوشتار؛ روانی، استواری و پرهیز از تکلف
یکی از نقاط قوت کتاب «ریاکاری های بنیعباس»، زبان ساده و بی تکلف آن است. استاد صلواتی که سالها در عرصه تاریخ پژوهی فعالیت کرده، بهخوبی دریافته که مخاطب امروز ــ بهویژه نسل جوان ــ گریزان از نثرهای دشوار و درازدامن تاریخی است. ازاینرو کوشیده است با جملاتی کوتاه، شفاف و پرهیز از واژگان غامض، مفاهیم پیچیده تاریخی را به زبانی قابل فهم برای همگان بیان کند.
با این همه، سادگی زبان به قیمت سستی محتوا خریداری نشده است. نویسنده در هر بندنوشت، اطلاعاتی مستند و ارجاع دادهشده به منابع دستاول ارائه می کند. استفاده هوشمندانه از نقل قولهای مستقیم از منابع کهن (مانند تاریخ طبری، مروج الذهب، الکافی و...) و نیز بهرهگیری از اشعار پرمعنای شاعرانی چون سعدی، مولانا و عطار در لابهلای متن، به نثر کتاب جان و گرمی بخشیده است. برای نمونه، در پیش گفتار، نویسنده با بهرهگیری از این بیت سعدی: «چاه است و راه و دیدۀ بینا و آفتاب/ تا آدمی نگاه کند پیش پای خویش»، خواننده را به تأمل در سرنوشت حکومتهایی فرا می خواند که با شعارهای فریبنده به قدرت رسیدند و سرانجام به تباهی کشیده شدند.
از دیگر ویژگی های سبکی کتاب، پرهیز از شعارزدگی است. نویسنده با وجود آنکه از منظر شیعی به رویدادها مینگرد، از نقد منصفانه شخصیت ها و حتی گاه از ذکر نقاط ضعف برخی جریان های همسو نیز ابایی ندارد. این انصاف علمی، اعتماد خواننده را به متن افزایش می دهد.
ساختار طراحیشده؛ از عباس، عموی پیامبر تا سقوط بغداد
کتاب در دو جلد تدوین شده است و ساختاری هدفمند و سلسلهوار دارد. برخلاف بسیاری از تاریخنامه ها که صرفاً به ترتیب زمانی بسنده می کنند، این اثر با نگاهی علتکاوانه، رویدادها را در بستر خود تحلیل میکند.
جلد نخست: از ریشه های قدرت تا هارونالرشید
جلد اول با بررسی جایگاه خاندان عباس در قبیله قریش و زندگی عباس بن عبدالمطلب (عموی پیامبر) آغاز می شود. نویسنده نشان می دهد چگونه عباس در جنگهای بدر، احد، خیبر، فتح مکه و حنین حضور داشت و سرانجام پس از رحلت پیامبر (ص) چه موضعی در برابر خلافت گرفت. سپس به فرزندان و نوادگان عباس می پردازد و راه ابراهیم امام (مدعی خلافت) تا پیروزی عباسیان بر امویان را شرح می دهد.
فصل های بعدی به ترتیب به خلفای عباسی اختصاص دارد: ابوالعباس سفاح (۱۳۲-۱۳۶ق) و نقش ابومسلم خراسانی؛ منصور دوانیقی (۱۳۶-۱۵۸ق) و کشتار علویان؛ شورشهای زمان منصور؛ امام جعفر صادق (ع) و توطئههای منصور؛ مهدی عباسی و موسی هادی؛ و نهایتاً هارونالرشید (۱۷۰-۱۹۳ق) با محوریت برمکیان، قیام های علویان، کشتار فرزندان پیامبر (ص) و سرانجام امام موسی کاظم (ع). جلد اول با بررسی سرنوشت برمکیان و سقوط آنان پایان مییابد.
جلد دوم: از امین تا سقوط بغداد
جلد دوم با دوران محمد امین (۱۹۳-۱۹۸ق) و کشمکش با مأمون آغاز میشود. سپس به تفصیل به خلافت مأمون (۱۹۸-۲۱۸ق) و اقدامهای او همچون ولایت عهدی امام رضا (ع)، احضار امام محمد تقی (ع) به بغداد، خیزشها و شورشهای علویان، بابک خرمدین و مازیار می پردازد.
بخش های مهم جلد دوم عبارتاند از: سلسله طاهریان و نبرد طاهر با امین؛ امام علی بن موسی الرضا (ع) و شهادت در توس؛ معتصم (۲۱۸-۲۲۷ق) و نفوذ ترکان؛ متوکل (۲۳۲-۲۴۷ق) و سختگیریها علیه علویان؛ امام هادی (ع) و امام عسکری (ع) در سامرا؛ دولتهای مستقل ایرانی (صفاریان، سامانیان، آل بویه، غزنویان و سلجوقیان)؛ صلیبیان و فاطمیان؛ و نهایتاً هجوم مغول و سقوط بغداد (۶۵۶ق).
نویسنده در پایان هر فصل، فهرستی از بزرگان و دانشمندانی که در آن دوره درگذشتهاند، ارائه می دهد که به کار پژوهشگران تاریخ علم و فرهنگ نیز می آید.
منابع و مستندات؛ اتکا بر کهنترین نوشتهها
استاد صلواتی در تدوین این کتاب، به دهها منبع دستاول پارسی و عربی از قرن دوم تا هفتم هجری مراجعه کرده است. در پایان کتاب، فهرستی تفکیک شده از منابع به ترتیب زبان (پارسی و عربی) و نیز منابع لاتین ارائه شده است. برخی از مهمترین منابع مورد استفاده عبارتاند از: تاریخ طبری، مروج الذهب مسعودی، الکافی کلینی، العقد الفرید ابن عبدربه، کتاب الاغانی ابوالفرج اصفهانی، تاریخ یعقوبی، البدء و التاریخ مقدسی، و الفهرست ابن ندیم. نویسنده در جای جای کتاب، ارجاعات دقیق ارائه میدهد و خواننده را از اصالت اطلاعات مطمئن می سازد.
مخاطبان کتاب و کاربردهای آن
کتاب «ریاکاریهای بنی عباس» طیف گستردهای از مخاطبان را پوشش میدهد: پژوهشگران تاریخ اسلام که به دنبال تحلیلی نو و مبتنی بر منابع دستاول هستند؛ دانشجویان و طلاب علوم دینی که درسهایی چون تاریخ اسلام، تاریخ خلفا، سیره ائمه (ع) و تاریخ تشیع را می گذرانند؛ نویسندگان و روزنامهنگارانی که برای تولید محتوای تاریخی به منبعی جامع و روان نیاز دارند؛ و عموم علاقهمندان به تاریخ ایران و اسلام که میخواهند بدانند چگونه شعارهای فریبنده میتواند جوامع را به مسیر انحراف بکشاند. افزون بر این، نمایههای سهگانه کتاب (اشخاص، قبایل و اماکن) به همراه فهرست منابع، آن را به اثری مرجع برای کتابخانههای تخصصی تبدیل کرده است.
فرجام سخن؛ چراغی برای راه آینده
استاد فضلالله صلواتی در پایان پیش گفتار خود، بهصراحت می نویسد: «اگر از بنیامیه و بنی عباس سخن گفته می شود، برای آن است که گذشته چراغ راه آینده باشد. حکومتهایی همانند این خاندان همیشه در تاریخ بودهاند و میآیند و میروند، و ما باید دنبالهرو امثال علی (ع) باشیم».
این کتاب، فراتر از یک روایت تاریخی صرف، دعوتی است به اندیشیدن درباره نسبت قدرت و حقیقت، ریاکاری و دینداری، و سرانجام کسانی که با لباس خلافت بر مردم حکومت کردند؛ اما از سیره نبوی و علوی فاصله گرفتند. خواندن آن را به همه کسانی که دل در گرو حقیقت دارند، توصیه می کنیم.