عصر قم - حُب به امام علی(ع) بر اساس روایات متعدد نبوی، معیار دینداری شناخته می‌شود، به‌گونه‌ای که مؤمن در هیچ شرایطی از دوست داشتن ایشان جدا نمی‌شود و منافق در هیچ شرایطی محبت ایشان را در دل نخواهد داشت.
خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا: در میان نهج‌البلاغه، ۲۴ روایت از رسول خدا(ص) از بیان امیرالمومنین(ع) نقل شده که در میان این روایات، ۱۴ حدیث در منابع اهل‌سنت نیز روایت شده است.
حکمت ۴۵ نهج‌البلاغه، یکی از مواردی است که در بخشی از آن حدیثی از رسول خدا(ص) نقل شده است:
«لَوْ ضَرَبْتُ خَیْشُومَ الْمُوْمِنِ بِسَیْفِی هَذَا عَلی أَنْ یُبْغِضَنِی مَا أَبْغَضَنِی؛ وَ لَوْ صَبَبْتُ الدُّنْیَا بِجَمَّاتِهَا عَلَی الْمُنَافِقِ عَلی أَنْ یُحِبَّنِی مَا أَحَبَّنِی. وَ ذَلِکَ أَنَّهُ قُضِیَ فَانْقَضی عَلی لِسَانِ النَّبِیِّ الأُمِّیِّ (ص)، أَنَّهُ قَالَ: یَا عَلِیُّ، لایُبْغِضُکَ مُوْمِنٌ، وَ لا یُحِبُّکَ مُنَافِقٌ. اگر با شمشیرم بر بُن بینی مؤمن بزنم که مرا دشمن بدارد دشمن نخواهد داشت! و اگر تمام دنیا را در برابر منافق بریزم که مرا دوست بدارد دوست نمی‌دارد! چرا که مقدر شده و بر زبان پیامبر درس‌نخوانده(ص) جاری شده که فرمود: ای علی! هیچ مؤمنی تو را دشمن نمی‌دارد و هیچ منافقی تو را دوست نخواهد داشت!»
در این حکمت، امام علی(ع) روایت «یَا عَلِی لایُبْغِضُکَ مُوْمِنٌ وَ لا یُحِبُّکَ مُنَافِقٌ» از زبان رسول خدا(ص) نقل کرده است. این سخن را علاوه بر منابع شیعی، در بیش از شانزده کتاب اهل‌سنت، به‌ویژه شاخص‌ترین کتاب آنان مانند صحیح مسلم، صحیح ترمذی، صحیح نسائی، مسند احمد و سنن نسائی روایت شده است. لیست کامل این منابع را می‌توان در جلد دوم کتاب «الفضائل الخمسه من الصحاح السته» یافت.
تیغ اگر بر بینی مومن زنم/ باز هم هرگز نگردد دشمن‌ام
گر جهان را بر دورو سازم نثار/ باز هم با من نخواهد گشت یار
چون که این تقدیر رفته در قضا/ نیز بر من گفت روزی مصطفی
ای علی هر کس که باشد مومنی/ با تو هرگز خود نورزد دشمنی
همچنین با تو ندارد اتفاق/ هر کسی کو هست غرق در نفاق
اگر چه امکان بررسی دلایل عقلی و نقلی در تشریح نسبت میان محبت، مودت و پذیرش ولایت امام علی(ع) و ایمان در دیدگاه مسلمین، اعم از شیعی و سنی، در این نوشته کوتاه ممکن نیست، اما تجربه‌های تاریخی و سرگذشت افرادی که به دلایلی، منافع حکومتی یا شخصی خود را به اعلام محبت و پذیرش ولایت امیرالمومنین(ع) اولویت داده‌اند، نشان می‌دهد که عاقبت‌بخیری و باورمندی به عقاید شرعی، نسبتی مستقیم با محبت امیرالمومنین(ع) داشته است، همانگونه که انکار فضائل یا دشمنی پنهان و آشکار با ایشان نیز، سرآغازی برای خروج از دایره توحید و پیوستن به کفر بوده است. در منابع مختلف، از زبان رسول خدا(ص)، این ویژگی مومنان و منافقان، بارها بیان شده و در دوران حیات ایشان نیز، حب امام علی(ع) معیار شناخت مومنان و منافقان در میان مسلمانان شده بود.
سید علی‌اصغر حسینی/ خبرگزاری ابنا
____
پایان پیام