عصر قم - هنرمند جانباز و عکاس دوران دفاع مقدس، ثبت تصاویر جنگ و حضور در گروههای تفحص را وسیلهای برای ادای دین به ایثار رزمندگان دانست و بر ضرورت شناسنامهدار کردن و صیانت از اسناد تصویری دفاع مقدس برای پاسخگویی به تاریخ و انتقال به نسلهای آینده تأکید کرد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در تبریز، بهزاد پروینقدس، عکاس نامآشنای لشکر ۳۱ عاشورا در دوران دفاع مقدس، با اشاره به ریشههای خانوادگی و تربیتی خود اظهار داشت: در خانوادهای رشد یافتم که هنر و دیانت در آن پیوند خورده بود؛ پدرم در ارتش دارای روحیهای معنوی بود و در زمان خدمت با لباس شخصی در سخنرانیهای حضرت امام خمینی(ره) در فیضیه شرکت میکرد و به هنر عکاسی سیاهوسفید نیز مسلط بود، مادرم نیز ذوق هنری سرشاری در نقاشی و دوختودوز داشت.
وی درباره نقطه عطف آشنایی با جریان نهضت اسلامی گفت: سال ۱۳۵۶ پدرم دوربینی از سفر مکه برایم خرید با اوجگیری انقلاب وارد بازار و فضای کارگری شدم و مسجد مقبره تبریز به کانون فعالیتهای ما تبدیل شد؛ در محضر آیت الله قاضی طباطبایی رفتوآمد داشتیم، اعلامیهها و رساله حضرت امام(ره) را توزیع و مطالعه میکردیم و به طراحی پرتره امام میپرداختم که بسیاری از همان دوستان و همکاران بازاری بعدها در عملیات آزادسازی خرمشهر به شهادت رسیدند.
پروینقدس با اشاره به آغاز ثبت تصاویر جنگ تحمیلی از سن ۱۷ سالگی تصریح کرد: با آغاز تهاجم دشمن در سال ۱۳۵۹ عازم خطوط مقدم شدم و دوربین روسیام را همراه بردم و از نوروز ۱۳۶۰ رسماً کار عکاسی را آغاز کردم در شرایط تحریم و کمبود امکانات، با حقوق کارگری و پول توجیبی نگاتیو و ابزار کار تهیه میکردم و تا سال ۱۳۶۷ در کنار رزمندگان لشکر ۳۱ عاشورا در عملیاتهای مهمی نظیر شکست حصر آبادان، خیبر، جزیره مجنون، کربلای ۴ و ۵، شلمچه، بیتالمقدس و مرصاد حضور داشتم.
این عکاس و رزمنده پیشکسوت با اشاره به سختیها و مخاطرات کار عکاسی در خطوط درگیری و تحمل پنج بار مجروحیت بیان کرد: عکاسی جنگ در شرایط تیررس مستقیم دشمن انجام میشد؛ یعنی در لحظهای که رزمنده در سنگر پناه گرفته، عکاس باید قامت راست کند و شاتر بزند. علاوه بر خطرات جانی، تألم روحی ناشی از شهادت همرزمان بسیار سنگین بود، اما تعهد به باقی ماندن این اسناد تصویری انگیزه استمرار کار را فراهم میکرد.
وی با یادآوری ثبت تصویر ماندگار لبخند رهبر معظم انقلاب در دوران جنگ افزود: این عکس پس از عملیات مرصاد در اردوگاه شهید باکری ثبت شد؛ معظمله پیش از آن مجموعه عکسهای مرا مشاهده کرده بودند و هنگام مواجهه با دوربین با تبسمی پر از آرامش در دل بحران جنگ مواجه شدند که آن صحنه ثبت شد. همچنین در اسفند ۱۳۶۶ در ارتفاعات ماووت طی عملیات بیتالمقدس ۲، لحظه بوسه یکی از رزمندگان بر پیکر دوست شهیدش در میان خطوط درگیری را ثبت کردم که نشاندهنده جریان عاطفه و ایمان در بحبوحه نبرد بود.
پروینقدس درباره تداوم فعالیت خود در گروههای تفحص شهدا تا سال ۱۳۸۲ خاطرنشان کرد: پس از پایان جنگ به دلیل شناخت از جغرافیای مناطق عملیاتی، وظیفه خود دانستم در کنار گروههای تفحص برای بازگرداندن پیکرهای مطهر شهدای مفقودالاثر و ثبت تصویری آن مجاهدتها حضور داشته باشم.
وی در پایان با اشاره به وجود حدود ۲ هزار نگاتیو از دوران دفاع مقدس و تلاش انجمن عکاسان انقلاب و دفاع مقدس برای ساماندهی آنها تأکید کرد: وقفه طولانیمدت در ساماندهی این آثار باعث خاک خوردن بخشی از آرشیوها شد امروز مسئولیت داریم این عکسها را شناسنامهدار کنیم؛ زیرا این قابها تنها یک تصویر نیستند، بلکه سند زنده تاریخی هستند که در برابر نسلهای آینده و تاریخ قضاوت خواهند شد و باید از این میراث ارزشمند با جدیت حفاظت شود.
نویسنده: وحید نستوهی