مبلغ باید زمینه مواجهه مردم با کلام اهل‌بیت را فراهم کند

عصر قم - آیت‌الله صدیقی با تأکید بر اینکه مبلغ دین نباید خود را در مسیر انتقال معارف الهی حجاب قرار دهد، گفت: هنر گوینده این است که خود را کنار بزند تا مخاطب با کلام خدا، پیامبر و اهل‌بیت(ع) مواجه شود.

به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی خبرگزاری رسا، آیت‌الله صدیقی در بیست و یکمین نشست سراسری رسالات که به همت جامعه ایمانی مشعر در مجتمع یاوران مهدی قم برگزار شد، با اشاره به جایگاه والای منبر و تبلیغ دین، اظهار داشت: وارد مجلسی شدیم که باید متذکر شعری از مرحوم سید بن طاووس در دعای زیارت خاصه روز جمعه باشیم که می‌فرماید هر جا وارد می‌شوی، آقا وارد می‌شود و در بزم، به ورود مناسب سلام به صاحب‌خانه بدهیم.
وی با قرائت زیارت‌نامه امام رضا(ع) گفت: السلام علیک یا بقیهالله، السلام علیک یا نورالله الذی یهتدی به المهتدون، السلام علیک یا سفینه النجاه و یا عین الحیاه. عالمان، پارسایان، نوریان و مهدویان در این جمع حاضرند و سلام ما هم قاطی سلام آنها می‌شود.
آیت‌الله صدیقی با اشاره به اهمیت توسل به امام زمان(عج) افزود: جهت سلامتی وجود مبارک آقا، رفع غم و اندوه از قلب شریفشان، تعجیل در ظهور، نصرت در یارانشان و اکسیر اتصال دل‌ها به امام زمان صلوات مرحمت بفرمایید.
وی با اشاره به آیه «و من أحسن قولاً ممن دعا الی الله» گفت: قول همیشه قول نیست، خودش فعل است. تمام افعال الهی قول خداست. نظام مجموعه عالم آفرینش کتاب الله است. خدای متعال می‌خواهد خودش را نشان بدهد. خدا سر نایافتنی است، ولی در مرتبه فعل و صفات، خودش را نشان داده و عالم را آفریده است. این حرف خداست.
آیت‌الله صدیقی افزود: بنابراین هر چیزی می‌بینیم قول الله است. در عالم همه چیز فلش است برای ما، همه چیز مظهر است برای ما، همه چیز مجرای وجود حق تعالی است. در عالم چیز زیادی وجود ندارد. هر چه هست و نیست کار اوست، کار او قول اوست و قول او جز هدایت چیزی نیست.
کتاب عمر؛ ثبت لحظه به لحظه اعمال
وی با اشاره به چهار مرحله افعال انسان گفت: لحظه لحظه افعال ما، اقوال ما، افکار ما، امیال ما در چهار مرحله ثبت می‌شود. همه کتاب ما را دارند مستور می‌کنند و این فعلاً مرحله تهیه است. مرحله نشرش باز می‌شود و آنجا اولین کسی که مخاطب همه خودمانیم. اقرا کتابک، نیازی به بیرون نداری، خودتی، ببین چه نوشتی.
آیت‌الله صدیقی تصریح کرد: در میان اقوال، آنچه احسن القول است، هر کاری که دعوت به خدا باشد، هر نگاهی که فلش به سوی خدا باشد، هر قیامی، جنگ و صلحی که رنگ خدا داشته باشد و بوی خدا بدهد، این قشنگ‌ترین قول است.
وی با اشاره به آیه «لم تقولون ما لا تفعلون کبر مقتاً عند الله» گفت: خدا رحمت کند آیت‌الله سعادت پرور را که نوری بود و ناشناخته رفت. ایشان در مسجد مقدس جمکران گفت من یک دفعه خدمت آقا می‌رسیدم. آمدیم خدمت آقای سعادت پرور، گفتند مریضه، گفتند کسی مراجعه نکند. من بر اساس قرار قبلی رفتم. در زدم. گفتند مگه نگفتم؟ گفتم آمدم دیگر. بغل گرفت، گریه کرد، گفت دیگر منو نمی‌بینی، آخرین دیدار. آخرین دیدار همون جور شد.
آیت‌الله صدیقی افزود: اولین باری که خدمت آقای سعادت پرور شرفیاب شدم، این آیه را برایم خواند و تا مدتی مشتعل بودم. «لم تقولون ما لا تفعلون کبر مقتاً عند الله» یعنی چیزی بگویی که عمل نکنی، این خیلی شدیداً از نار جهنم‌ها مقت عندالله است. غضب دلیل خداست.
صراط مستقیم؛ تنها راه به خدا
وی با اشاره به آیه «قل هذه سبیلی أدعو الی الله علی بصیره أنا و من اتبعنی» گفت: امام راحل(ره) فرمودند این آیه شبیه آیه سوره دیگر است، اما خصوصیتش این است که اینجا رسالت همراه امت است. خود پیغمبر راه صراط مستقیم است. صراط همه انبیا و اولیا راه خداست. هیچ کسی بدون ارتباط با این راه، از گذشتگان و آیندگان راه به خدا ندارد. چون اول ما خلق اونه، آخرش هم خودشه.
آیت‌الله صدیقی تصریح کرد: قل هذه سبیلی، خود پیغمبر سبیل است. ولی راه عبور از این مسیر، راه طی طریق، اسلام برای ما بیان می‌کند و تکلیف ما را مشخص کرده است. راه من در زندگی، در قیامت، در قعودم، در خوابم، در بیداری. پیغمبر خوابش هم هدایت بود، تبسمش هدایت بود، خوردنش هدایت بود، اخمش هدایت بود، غضبش هدایت بود.
وی افزود: کاری در فضای زندگی نبی مکرم اسلام از وقتی وجود نازنینش طلوع کرد و این عالم به نور او روشن شد، تا وقتی حضرت زهرا(س) با آن قلب سوزان از دنیا رفت، هیچ استثنایی ندارد. پیغمبر یه کار کرده باشه که اونجا مأموریت نداشته باشه. نطق پیغمبر فقط زبانش نیست. زندگی پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله لسان‌الله است، همه‌اش نطق خداست، بیان خداست، تبیین حق است.
آیت‌الله صدیقی با اشاره به خاطره‌ای از پاسخ به سوال یک فرانسوی گفت: ما سال‌ها قرین بودیم، یک واحدی داشت واحد بین‌الملل. مراجعین از کشورهای مختلف می‌آمدند، سوالات اعتقادی، اخلاقی، سیاسی داشتند و پاسخگو بودیم. یک وقت به من زنگ زدند گفتند کسی نیست، جمعیت از فرانسه آمدند، شما بیاید. ما رفتیم آنجا. سوالی که از من کردند این بود که قرآن نوع سخن گفتنش با عرف عقلا متفاوته و آدم شک می‌کند. گفتند قول‌هایی که هست، قل یا ایها الناس، مگه خدا بهش گفته برو بگو، مگه باید بگو رو هم بگه؟ کسی کسی رو می‌فرسته پیامی داره، میگه میری بهش میگی اینجوری.
پاسخ به شبهه؛ چرا خداوند از قول استفاده می‌کند
وی افزود: گفتم چند دلیل دارد. یک دلیل این است که قرآن لوح حقیقت عرش الهی است و به هیچ کسی حق دخالت ندارد. نوشته خداست، هرچه آن نوشته باید ابلاغ بشه. پیغمبر پیک ارسال‌کننده است و مکتوب هرچه بوده باید اون رو برسونه. نکته دوم اینکه بنده خدا که پرسیده بود گریه‌اش گرفت. همه جا عاشق خانه معشوقه است. عاشق وجود است. هیچ اشاره‌ای به معشوق رو گردان نیست. خدا کجا که قول میگه، نمی‌خواد خودی داشته باشه. در آن آینه است که رو دارد عکس می‌کند. و در این محاوره هم این را نشان می‌دهد که آن‌که مبلغ است باید خودش هیچ‌وقت حجاب نباشد. خودتو بذار کنار، تو آن.
آیت‌الله صدیقی با اشاره به توصیه آیت‌الله بهجت گفت: ایشان به من فرمودند که از کلمات حضرت امیرالمؤمنین(ع) انتخاب کن تا مستمعینت از علی(ع) بشنوند. خیلی عجیب بود این تعبیر. فهمیدم ایشان می‌گه خودنمایی نکن. تو کی هستی که بخوای مردم بگن منبرم رو بگیرم، مشتری دارم. خودتو بزن کنار. بذار مواجهتاً مستمع با علی(ع) منتظر. هنر گوینده این است که خودش اول کنار بزند. اگر خودش را کنار زد، خدا هست، پیغمبر هست، علی(ع) هست. تو خود حجاب خودی حافظ، از میان برخیز.
وی با اشاره به داستان میرزای قمی و علامه بحرالعلوم گفت: میرزای قمی هم‌حجره‌ای سید محمد مهدی طباطبایی بود. بعد از مدتی که آمده بود ایران، فهمید در نجف کسی هست که بهش میگن علامه بحرالعلوم. گفتن علامه بحرالعلوم که همون سید محمد مهدی طباطبایی هم‌حجره بود. گفت من درسم از کلاسش بهتر بود. مردم می‌گن دریا شده. وقتی رو در رو شدم و شروع کرد به حرف زدن، دیدم نه، دریایی از علوم، علامه بحرالعلوم حقیقتاً لایقشه.
آیت‌الله صدیقی افزود: گفتم آقا سید محمد مهدی، با هم هم‌حجره بودیم، درس منم از تو بهتر بود، چی شدی تو شدی یه دفعه علامه بحرالعلوم؟ ما شدیم میرزای قمی. اصرار کردم، اون داستان تشرفش رو تو مسجد سهله گفت. گفت وقتی حضرت منو صدا زدن، گفتن محمد مهدی بیا جلو. چند قدم رفتم. دوباره گفتن بیا جلوی پسرم قدری. بعد رفتم جلو که سینم فاطمه رو به رو کرد. انتظار داری علامه بحرالعلوم نباشم در حال حاضر؟ این سینه، سینه پسر زهرا(س) را درک کرده است.
لیس العلم بالتعلم؛ علم حقیقی از سر سفره اهل بیت
وی با اشاره به روایت «لیس العلم بالتعلم» گفت: علم که فقط به شاگردی کردن نیست و به کتاب خوندن نیست. علم به اینه که تو سر سفره حضرت یه اتصالی پیدا کنی. بگی آن‌که به دیدار تو نایل شود، یک شبه حلال مسائل می‌شود. آقا جان لقای تو جواب هر سوال است، مشکل از تو حل شود. می‌خواید بی‌قیل و قال مشکل حجابو حل کنید، مشکل جوونا، مشکلات سلوکی خودمون. فقط خوب دنبال اون گمشده باید باشیم، دنبال اون اتصاله و وصل شدن به ملکوت عالم باید باشیم.
آیت‌الله صدیقی با اشاره به صحیفه سجادیه گفت: حضرت آیت‌الله بهجت فرمودند که این دعاهای مأثور از حضرات معصومین را مرور کن. یه جاهایی می‌بینی که یه چیزی تو رو می‌گیره. معلوم می‌شه که یه نسخه برای دردت هست. با درد که بری دنبال درمان، یکیش می‌خوره به اونجا و مرهم می‌شود. شرحی که برای صحیفه سجادیه نوشته شده، یکی مال علامه محمد تقی مجلسی(ره) است. ایشان عارف بوده، سالک بوده، اهل تشرف بوده. روضه المتقین فقهشون همونجاست.
وی افزود: می‌گن من با تجربه ذکر و چله‌ای وجود نازنین حضرت حجت(عج) را دیدم. از ایشان نسخه خواستم. ایشان فرمودند برو از ملا کتاب بگیر. رفتم سراغ ملا کتاب. دیدم که به وظایف سجاده آماده است. آوردم، وقتی مرور کردم، دیدم تمام گمشده‌های من تو همین صحیفه سجادیه است. بعد افتخار می‌کند به خودش، می‌بالد. می‌گه در اصفهان خانه‌ای نیست امروز که در آن خانه صحیفه سجادیه نباشد
آیت‌الله صدیقی با اشاره به دعاهای مهجور گفت: دعاهای محجور را که هیچ‌وقت معمول نیست، حالا دعاهای مفاتیح را گاهی می‌خونیم. صحیفه علویه، صحیفه فاطمه، خدا رحمت کند آقای ابطحی را که برای هر یک از امامان ما دعاهاش جمع شده. چه دریایی است که کسی نمی‌ره سراغشون. از این دعاها استفاده نمی‌کنیم.
وی در پایان افزود: ارزش ما به مقدار انکساری است که با خدا وصل می‌شویم. عندالله منکسر. تا دل نشکنه، آدم با خدا ارتباط نداره. لذا مرحوم آقای بهجت توصیه می‌کرد که در این دعاها غرق شو. یه جاهایی می‌بینی که نبضتو می‌گیره، درمان دردتو اونجا پیدا می‌کنی.