کعبه به ابزاری برای اهداف سیاسی و نظامی تبدیل شده است

عصر قم - استاد تنویر حیدر نقوی، تحلیلگر و کارشناس مسائل بین‌الملل، در مقاله اخیر خود به موضوعی حساس پرداخته است: چگونه از مقدسات، به‌ویژه خانه کعبه، به‌عنوان ابزار و سپر برای اهداف حکومتی، سیاسی و نظامی استفاده می‌شود. به گفته او، کعبه نه املاک یک سلطنت است، نه کاخ پادشاه، نه دفتر یک حزب سیاسی و نه سنگر یک اتحاد نظامی. کعبه خانه‌ای است که مسلمانان سراسر جهان در نماز به سوی آن رو می‌کنند و عظمت آن نه از فرمان هیچ حکومتی، بلکه از پیوند ایمانی قرن‌ها سرچشمه می‌گیرد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ تراژدی تاریخ این است که انسان حتی خانه خدا را نیز از سیاست خود محفوظ نگه نداشت. گاهی به نام نجات مکه جنگیدند و گاهی حفاظت از حرمین را با بقای حکومت گره زدند. پرسش اصلی این نیست که آیا مکه در خطر است یا نه؛ پرسش اصلی این است که چرا نام مکه به یک بهانه سیاسی تبدیل می‌شود؟
وی با اشاره به جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۰ نوشت: هنگامی که ارتش عراق کویت را اشغال کرد و به نزدیکی مرز سعودی رسید، رژیم سعودی با توجه به خطر، نیروهای آمریکا و متحدانش را به منطقه فراخواند. ورود نیروهای غیرمسلمان آمریکایی به سرزمین حجاز به یک مسئله مذهبی بسیار حساس تبدیل شد. در آن زمان، رژیم سعودی برای مشروعیت شرعی دادن به اقدام خود، نشستی با حضور ۳۵۰ عالم در مکه برگزار کرد و بدین ترتیب، میدان جنگ از جبهه نظامی به سرزمین مقدس کشیده شد. در این اتحاد به رهبری آمریکا، حدود ۵۰۰۰ سرباز پاکستانی نیز حضور داشتند.
وی افزود: اگر ارتش عراق به سرزمین سعودی می‌رسید، آیا به خانه کعبه آسیب می‌رساند؟ هرگز چنین نبود؛ آنها اهل کلمه توحید بودند و طواف می‌کردند. حمله به یک کشور و تخریب مکان مقدس دو ادعای متفاوت است و دقیقاً همین‌جاست که احساسات مذهبی به قوی‌ترین ابزار سیاست تبدیل می‌شود.
جنگ یمن و اتهامات دروغین به انصارالله
در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، رژیم سعودی ادعای دروغینی مطرح کرد که انصارالله موشک بالستیک به سمت مکه شلیک کرده است. انصارالله بلافاصله و قاطعانه این ادعا را رد کرد و روشن ساخت که هدف آنها فرودگاه جده بوده است و حمله به مقدسات در تصور آنها وجود ندارد.
به نوشته نقوی، شلیک یک موشک به سمت خاک سعودی یک رویداد نظامی است، اما تبدیل آن به «حمله به خانه کعبه» یک تعبیر سیاسی و مذهبی نفرت‌انگیز است.
وقتی دولت خود را حافظ مقدسات معرفی می‌کند، مردم توانایی پرسیدن را از دست می‌دهند و به‌تدریج این تصور شکل می‌گیرد که هر کس مخالف حکومت است، در واقع مخالف مقدسات است. اینجاست که اختلاف نظر به خیانت و مخالفت سیاسی به دشمنی مذهبی تبدیل می‌شود.
در سپتامبر ۲۰۲۶، تنش میان یمن و رژیم سعودی بار دیگر افزایش یافت. در پی حملات تلافی‌جویانه انصارالله، زیرساخت‌های رژیم سعودی در معرض خطر قرار گرفت. در این بحران جدید، بحث «پیمان دفاعی مکه» میان پاکستان، ترکیه و رژیم سعودی مطرح شد؛ با این حال، در ۱۰ سپتامبر وزارت خارجه پاکستان روشن کرد که فوراً درباره هیچ اقدام نظامی مذاکره نشده است.
استاد تنویر حیدر نقوی در پایان مقاله خود پرسشی بسیار تأمل‌برانگیز مطرح کرده است: امروز تاریخ خود را تکرار می‌کند. پیش‌تر عراق مهاجم بود، امروز یمن مدافع است. اما در دوره صدام حسین، هنگامی که رژیم سعودی به نام حفاظت از حرم، لشکر متحدان را جمع کرد، همان جریان‌های مذهبی که صدام را قهرمان خود می‌دانستند، بیانیه سعودی را قاطعانه رد کردند. اما امروز در مسئله یمن، چرا همان جریان، حامی کورکورانه همان بیانیه کهنه و فرسوده رژیم سعودی شده است؟
.................
پایان پیام/