عصر قم - تبریز- از مقاومت تاریخی ستارخان تا حضور نسل جوان در میدان ساعت؛ آذربایجان بار دیگر بر استقلال ایران و مقابله با سلطه آمریکا تأکید کرد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در آذربایجان شرقی، سیزدهم آبان را نمی‌توان صرفاً یک مناسبت تاریخی در تقویم سیاسی ایران دانست؛ این روز نماد مسیری است که ملت ایران برای دستیابی به استقلال، قطع مداخلات بیگانگان و مقابله با سلطه‌طلبی قدرت‌های خارجی پیموده است؛ مسیری که از مقابله با کاپیتولاسیون و تبعید امام خمینی(ره) آغاز شد، با شهادت دانش‌آموزان در سال ۱۳۵۷ ادامه یافت و با تسخیر لانه جاسوسی آمریکا در سال ۱۳۵۸ به یکی از نقاط عطف تاریخ انقلاب اسلامی رسید.
تجربه تاریخی ملت ایران، از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و حمایت آمریکا از رژیم پهلوی تا پشتیبانی از رژیم بعث در جنگ تحمیلی، تحریم‌های اقتصادی، ساقط کردن هواپیمای مسافربری ایران و ترور فرماندهان و دانشمندان کشور، تصویری روشن از ماهیت مداخلات آمریکا در ایران ترسیم کرده است.
در تحولات و جنگ‌های اخیر نیز تقابل میان اراده استقلال‌طلبانه ملت ایران و سیاست‌های سلطه‌جویانه واشنگتن و تل‌آویو بار دیگر آشکار شد. یکی از محاسباتی که در سال‌های اخیر بارها از سوی دشمنان ایران دنبال شده، ایجاد شکاف در جامعه، تضعیف انسجام ملی و تبدیل فشارهای اقتصادی و نظامی به عاملی برای عقب‌نشینی ملت ایران بوده است؛ محاسباتی که در برابر حضور اجتماعی مردم و ایستادگی آنان با چالش جدی مواجه شده است.
مردم ایران ممکن است در حوزه‌های اقتصادی، مدیریتی و اجتماعی مطالبات و انتقاداتی داشته باشند، اما تجربه تاریخی نشان داده است که دفاع از استقلال و تمامیت ارضی کشور، موضوعی فراتر از اختلاف‌نظرهای داخلی است. حضور مردم در مناسبت‌هایی همچون ۱۳ آبان نیز بازتاب همین نگاه است؛ اینکه مسائل داخلی باید با اراده و مشارکت خود مردم حل‌وفصل شود و بیگانگان نمی‌توانند از مطالبات جامعه برای تحمیل خواسته‌های خود بهره‌برداری کنند.
از همین رو، تقویت توان دفاعی، پیشرفت علمی، خودکفایی اقتصادی، انسجام اجتماعی و اعتماد به ظرفیت نسل جوان، از مهم‌ترین مؤلفه‌های صیانت از استقلال کشور به شمار می‌رود.
هدف امروز؛ پایان حضور نظامی آمریکا در منطقه
اگر تسخیر لانه جاسوسی در سال ۱۳۵۸ نماد پایان دادن به نفوذ مستقیم آمریکا در مقدرات ایران بود، امروز گفتمان ضد استکباری جمهوری اسلامی ایران ابعاد منطقه‌ای گسترده‌تری یافته است؛ گفتمانی که خروج نیروهای نظامی آمریکا از غرب آسیا و پایان دادن به حمایت‌های واشنگتن از رژیم صهیونیستی را به یکی از مطالبات محوری خود تبدیل کرده است.
در این چارچوب، ۱۳ آبان تنها یادآور یک پیروزی تاریخی نیست، بلکه فرصتی برای بازخوانی مسیر پیش‌روی ملت ایران در دفاع از استقلال و مقابله با سلطه‌طلبی است. مسیری که تحقق اهداف آن، بیش از هر چیز به اقتدار ملی، پیشرفت همه‌جانبه، وحدت داخلی و توان بازدارندگی کشور وابسته است.
تبریز؛ صدای تاریخی یک ملت در برابر استکبار
امروز وقتی به میدان ساعت تبریز و خیابان‌های مملو از جمعیت نگاه می‌کنیم، آنچه دیده می‌شود تنها حضور مردم در یک راهپیمایی سالانه نیست؛ بلکه پیوندی میان حافظه تاریخی یک شهر و مطالبات نسل جدید است شهری که روزگاری در محاصره مشروطه‌خواهان ایستاد، در انقلاب اسلامی نقش‌آفرینی کرد، هزاران شهید در دفاع از ایران تقدیم کرد و امروز نیز نوجوانان و جوانانش با پرچم سه‌رنگ کشور در میدان حاضر شده‌اند.
۱۳ آبان برای تبریز، یادآور یک حقیقت تاریخی است: استقلال ایران حاصل ایستادگی نسل‌هایی است که در بزنگاه‌های حساس، دفاع از وطن را بر هر مصلحت دیگری مقدم دانسته‌اند.
روایت مشهور «خاک می‌خوریم اما خاک نمی‌دهیم نیز در همین حافظه تاریخی ریشه دارد؛ حکایتی که به روزهای محاصره تبریز بازمی‌گردد و از ایستادگی مردم این شهر در برابر فشار و گرسنگی حکایت می‌کند هرچند درباره جزئیات و انتساب دقیق این جمله روایت‌های متفاوتی وجود دارد، اما در حافظه تاریخی مردم آذربایجان به نمادی از وطن‌دوستی، مقاومت و تسلیم‌ناپذیری تبدیل شده است؛ شعاری که گویی هنوز هم در رگ‌های تبریز جاری است.
دیروز، تسخیر لانه جاسوسی نماد پایان نفوذ آمریکا در ایران بود و امروز، مطالبه پایان حضور نظامی آمریکا در منطقه در امتداد همان آرمان تاریخی قرار دارد؛ آرمانی که در میدان ساعت تبریز، با حضور نسل تازه‌ای از ایرانیان بار دیگر به نمایش درآمد.
نویسنده: وحید نستوهی