عصر قم - پژوهشگر اندیشه انقلاب و استاد حوزه، در یادداشتی با عنوان «استاد اخلاق» با روایت سه تجربه متفاوت، نسبت اخلاق و معنویت با ولایت را به بحث گذاشت.
به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا ، حجت الاسلام مهدیان، پژوهشگر اندیشه انقلاب و استاد حوزه در یادداشتی با مقایسه رفتار یک استاد اخلاق، یک نانوای محلی و استادی دیگر که در میان جمعیت و با پرچم حضور داشت، بر جایگاه ولایت در سنجش اخلاق و معنویت تأکید کرده است.
متن کامل این یادداشت در ادامه میآید:
استاد اخلاق
تازه وارد مدرسه علمیه شده بودم، دیدم جمع زیادی از طلبه ها "آقا جون" صداش می کنند. آقا جون، استاد اخلاق بود. میگفتند شاگرد ویژه فلان آیت الله العظمی است، کتاب فلان نوشته، پای درسش شلوغ می شد و خیلی ها دلباخته اش بودند، آقاجون آقاجون آن هم نه در تهران، در قم، نه در فلان هیات، در مدرسه علمیه، امروز دیدم توهین کرده به مردمی که در خیابانها می آیند. دیدم جمهوری اسلامی را متهم کرده، دلم لرزید. این همه سابقه، درس، بحث، استاد خوب، لابد نماز شب، معنویت، اخلاق. آخرش معلوم شد همه کشک بوده. کشک. عاقبت ما چه می شود؟ نکند مثل این موجودات آخر عمر مقابل امام زمانمان عج قرار بگیریم؟ یادم افتاد از آن استاد اخلاق دیگری که بعد فتنه ۸۸ چپ کرد و مقابل رهبر شهید قرار گرفت و سر از فرانسه درآورد.
یک نانوا سر کوچه مان هست، نان فانتزی و ساندویچی و کیک میپزد، بچه هام میگویند بد اخلاق است. به نظرم بداخلاق نبود، سبک برخوردش کمی تند بود با مشتری، اما از وقتی دیدم شبها هنگامی که جمعیت از روبروی مغازه اش عبور میکنند و پرچم میچرخانند، بیرون میآید از مغازه با همان لباسهای نانوایی دم در مغازه، پرچم میگرداند، یک طور دیگری دوستش دارم. چه صحنه جذاب و الهام بخشی، آقای نانوا، جلوی مغازه اش پرچم میگرداند. نان، پرچم، عزت، ایران. به نظرم اخلاقش خیلی هم خوب است.
قم، میدانی دارد به نام توحید، یک شب در میدان توحید سخنرانی می کردم، بعد از سخنرانی از جایگاه پایین آمدم، موقع عبور از بین مردم، دیدم یکی از اساتید اخلاق مشهور، با سواد بین جمعیت گمنام با یک پرچم ایستاده، چنان متمرکز و سر به زیر و در حال ذکر انگار در حرم امیرالمومنین(ع) ایستاده. جلو رفتم گفتم برای خودم و بچه هایم دعا کنید. شانه اش را بوسیدم و خلوتش را در بین آن جمعیت شلوغ به هم نزدم. او حقیقتا در میدان "توحید" بود.
اخلاق بعد از ولایت، همانطور که شریعت هم بعد از ولایت، ذیل ولایت. اخلاقی که قله مکارمش ولایت نباشد، اخلاق شیطان است. یخرجونهم من النور الی الظلمات است. اخلاقی که زیر سایه ولایت باشد، بدش هم خوب میشود، بداخلاق های اهل ولایت، به تعبیر امام معصوم، مثل گل بهشت که کمی گل جهنم به رویش مالیده شده باشد، پاک می شوند در نهایت. اما استادهای اخلاق و معنویت، آقاجون های منبر و محراب، اگر جلوی جمهوری اسلامی باشند، جلوی امام عصرند(عج)، هیچند، پوچند، پشیزی ارزش ندارند.