عصر قم - کاشان- حجت الاسلام اسلامی تبار با تبیین مفاهیم آیاتی از سوره مبارکه اسراء، بر لزوم پرهیز از مقدمات گناه و درک حکمتهای نهفته در احکام الهی تأکید کرد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در کاشان، حجتالاسلام محمدرضا اسلامیتبار جمعه شب در جلسه هفتگی تفسیر قرآن که در مسجد آیتالله رضوی برگزار شد، با تحلیل آیات قرآن، بر نقش محورانه دستورات الهی در حفظ بنیان خانواده و تبیین مرزهای میان حکمت نظری و عملی پرداخت.
وی با اشاره به جایگاه قرآن به عنوان «کتاب حکمت»، تأکید کرد و افزود: قرآن کریم در دو راستای «حکمت نظری» (اعتقادات صحیح) و «حکمت عملی» (دستورالعملهای رفتاری) به هدایت بشر میپردازد.
حجت الاسلام اسلامی تبار در ادامه سخنان خود با تمرکز بر تفسیر آیه ۳۲ سوره مبارکه اسراء «وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَىٰ إِنَّهُ کَانَ فَاحِشَهً وَسَاءَ سَبِیلًا»، به تحلیل لایههای مختلف پرهیز از گناه پرداخت.
اوی با استفاده از تمثیلی دقیق، مقدمات گناه را به «بنزین» تشبیه کرد و خاطرنشان کرد: خداوند نه تنها خودِ عمل زنا، بلکه «نزدیک شدن» به مقدمات آن را نیز ممنوع کرده است؛ چرا که ماهیت این مقدمات، انسان را به سرعت به سوی پرتگاه گناه میکشاند.
امام جمعه موقت کاشان در ادامه با تبیین علل تحریم این گناه بزرگ، حفظ نسل بشر و استحکام بنیان خانواده را از مهمترین اهداف الهی در این امر برشمرد.
تبیین دقیق جایگاه توبه در حقالله
وی بخش قابلتوجهی از سخنانش را به بررسی تفاوتهای بنیادین میان «حقالله» و «حقالناس» در فرآیند توبه اختصاص داد و با اشاره به اینکه برخی گناهان مانند زنا در دسته «حقالله» قرار میگیرند، تأکید کرد: توبه در این موارد، رابطهای مستقیم میان بنده و خالق است و برخلاف گناهان مربوط به حقالناس، نیازی به افشای گناه یا جلب رضایت افراد دیگر نیست.
حجت الاسلام اسلامی تبار ادامه داد: اگرچه توبه صادقانه نزد خداوند، گناه را میزداید، اما در صورت اثبات جرم و رسیدن به حاکم شرع، اجرای حدود و تعزیرات الهی (مانند مجازاتهای شرعی) از روند قضایی ساقط نمیشود، زیرا این احکام بخشی از نظم و عدالت الهی در جامعه است.
وی با تأکید بر مبانی فقهی، خاطرنشان کرد: توبه شخصی، میتواند میان بنده و خالق رابطه را ترمیم کند، اما در مسائلی که مربوط به «حدود و تعزیرات» است و به مراجع قضایی مربوط میشود، توبه به تنهایی میتواند مجازاتهای شرعیِ تعیین شده را ساقط نکند. /۱۳۰۷/
خبرنگار: محمد ملک آبادی