عصر قم - کاشان- مرحوم آیتالله حاج شیخ علیآقا نجفی کاشانی، از عالمان برجسته و مفسران نامدار قرآن، در سال ۱۳۰۰ شمسی در کاشان دیده به جهان گشود. پس از گذراندن مقدمات علوم دینی در زادگاهش، راهی نجف اشرف شد.
به گزارش خبرنگار خبرگاری رسا در کاشان، مرحوم آیتالله حاج شیخ علیآقا نجفی کاشانی، از عالمان برجسته و مفسران نامدار قرآن، در سال ۱۳۰۰ شمسی در کاشان دیده به جهان گشود. پس از گذراندن مقدمات علوم دینی در زادگاهش، راهی نجف اشرف شد و در محضر استادانی، چون آیتالله سید ابوالقاسم خویی به تحصیل فقه، اصول، ادبیات عرب، منطق، هیئت و نجوم قدیم و علوم حدیث پرداخت. شاگردانش او را استادی مسلط، آرام و دقیق توصیف کردهاند که در تدریس و پاسخ به مسائل علمی کمنظیر بود.
پس از بازگشت از نجف، سه سال در قم اقامت گزید و سپس به تهران رفت، اما به درخواست مردم مؤمن کاشان به این شهر بازگشت و همهٔ توان خود را صرف تفسیر قرآن و ترویج معارف اهلبیت (ع) کرد.
نزدیک به سی سال به برگزاری جلسات تفسیر قرآن پرداخت و دو دورهٔ کامل قرآن را با روشی اجتهادی و عمیق تفسیر نمود. دقت علمی او چنان بود که علامه طباطبایی (ره) در نامهای از نقدهای تفسیری وی بر المیزان قدردانی کرد. افزون بر آن، در شرح دعای کمیل و نهجالبلاغه نیز از جایگاهی ممتاز برخوردار بود.
وی در هدایت جوانان و روشنگری جامعه نقشی مؤثر داشت. مسجد میرنشانه محل تدریسش به پایگاهی برای دانشجویان، فرهنگیان و نیروهای متدین تبدیل شده بود و در دوران دفاع مقدس نیز بسیاری از رزمندگان از جلسات او بهره میبردند. فرزندش شهید مهدی نجفی در جریان عملیات بیت المقدس به شهادت رسید.
زهد، قناعت و سادهزیستی از برجستهترین ویژگیهای او بود. زندگی بیتکلف، پرهیز از تجمل و استقلال در امور شخصی، همواره در سیرهٔ او آشکار بود. در کنار ارادت عمیق به اهلبیت (ع)، با اهل سنت با احترام و سعهٔ صدر رفتار میکرد و همواره بر وحدت مسلمانان تأکید داشت.
ایشان از شهرت و ستایش گریزان بود و سراسر عمر خود را در خدمت قرآن سپری کرد. همواره با قرآن میزیست، از قرآن سخن میگفت و آن را راه نجات انسان میدانست. از ایشان آثار مکتوب فراوانی به جای مانده است.
سرانجام در عصر روز پنجشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۶۵ شمسی، همزمان با شب جمعه و شب عرفه، دعوت حق را لبیک گفت و در مقبرهٔ دو مسجدان ابتدای خیابان ملاحبیبالله شریف کاشانی، در کنار پدر بزرگوارش، به خاک سپرده شد. /۱۳۰۷/
خبرنگار: محمد ملک آبادی