اجتماعات شبانه ایرانی‌ها به پیاده‌روی اربعین رسید + فیلم

عصر قم - اجتماعات شبانه ایرانی‌ها که در روزهای گذشته در میدان‌های شهرهای مختلف کشورمان برپا بود، این بار به مسیر پیاده‌روی اربعین رسیده است و زائران با برافراشتن پرچم ایران، در حلقه‌های مداحی و زیارت گرد هم می‌آیند و یاد شهدا را در مشایه زنده می‌کنند.

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی اجتماعی خبرگزاری رسا، گرمای بالای ۵۰ درجه عراق، ساعت‌هاست زائران را به موکب‌ها کشانده است اما همین که خورشید غروب می‌کند، جاده نجف تا کربلا دوباره پرشور می‌شود. هزاران زائر، کوله‌هایشان را بر دوش می‌اندازند، بند کفش‌ها را محکم می‌کنند و راهی مسیری می‌شوند که شب‌ها حال و هوایی متفاوت دارد.
هنوز چند دقیقه‌ای از حرکت نگذشته که صدای مداحی از چند عمود جلوتر به گوش می‌رسد. زائران بی‌اختیار از مسیر خارج می‌شوند و دور مداح حلقه می‌زنند. جمعیتی که ابتدا چند ده نفر است، ظرف چند دقیقه به صدها نفر می‌رسد. دست‌ها روی سینه قرار می‌گیرد، اشک‌ها جاری می‌شود و صدای «لبیک یا حسین» در مسیر می‌پیچد.
این اجتماعات، برنامه رسمی هیچ موکبی نیست. خودجوش شکل می‌گیرد و همان‌قدر که ناگهانی آغاز می‌شود، پس از دقایقی با سلامی به امام حسین (ع) یا قرائت دعای دسته‌جمعی پایان می‌یابد و زائران دوباره راه خود را به سمت کربلا ادامه می‌دهند. در میان جمعیت، پرچم‌های متعددی دیده می‌شود. پرچم‌های سیاه عزای سیدالشهدا(ع)، پرچم‌های سرخ «یالثارات الحسین» و پرچم‌های سه‌رنگ ایران و عراق که در دست زائران به اهتزاز درآمده است. تعدادی از زائران نیز تصاویر رهبر شهید را همراه خود آورده‌اند. بعضی عکس را روی کوله‌پشتی نصب کرده‌اند و بعضی هنگام نوحه‌خوانی آن را بالای سر می‌گیرند.

برخلاف تصور، این حلقه‌های عزاداری فقط محل حضور ایرانی‌ها نیست. زائرانی از عراق، پاکستان، افغانستان، لبنان و دیگر کشورها نیز در کنار آنها ایستاده‌اند. بسیاری از آنها، اگرچه فارسی را کامل متوجه نمی‌شوند، اما هنگام نوحه‌خوانی، بندهای آشنا را همراه جمعیت تکرار می‌کنند و در پایان هر نوحه، یکصدا «لبیک یا حسین» می‌گویند.
یکی از زائران ایرانی که پرچم کشور را روی دوش انداخته، می‌گوید: «تا آخرین روزها نمی‌دانستم می‌توانم به این سفر بیایم یا نه. وقتی وارد مسیر شدم، احساس کردم دلتنگ ایران هستم. هر بار که پرچم کشورم را میان جمعیت می‌بینم، انگار بخشی از وطن کنار من قدم می‌زند.» چند متر جلوتر، گروهی از جوانان تصویر رهبر شهید را در دست گرفته‌اند. یکی از آنها می‌گوید: «آمده‌ایم به عشق امام حسین(ع). این مسیر را هم به نیت شهدا به ویژه رهبر شهید و برای تجدید عهد با آرمان‌های آنها طی ‌کنیم.» پس از پایان مداحی، همه با هم فرازی از زیارت عاشورا را می‌خوانند و دوباره در دل جمعیت گم می‌شوند.
مشاهدات میدانی نشان می‌دهد که با افزایش دمای هوا، بخش عمده زائران ساعات شب را برای پیاده‌روی انتخاب کرده‌اند. به همین دلیل، از غروب تا نزدیکی اذان صبح، مسیر نجف به کربلا شلوغ‌ترین ساعات خود را تجربه می‌کند به‌طوری که در برخی مقاطع، حرکت جمعیت تنها با سرعت قدم‌های نفر جلویی امکان‌پذیر است.
در این میان، حضور خانواده‌ها بیش از هر چیز جلب توجه می‌کند. پدری کالسکه فرزندش را هل می‌دهد و همزمان کوله‌ای سنگین بر دوش دارد. چند قدم آن‌طرف‌تر، مادری کودک خواب‌آلودش را در آغوش گرفته و آرام قدم برمی‌دارد. کودکان، گاهی روی شانه پدر خوابشان می‌برد و گاهی با پرچم‌های کوچک در دست، همراه جمعیت حرکت می‌کنند. کوله‌ها سنگین است بعضی‌ها آب، لباس، دارو و وسایل مورد نیاز چند روز سفر را حمل می‌کنند. پاها از ساعت‌ها پیاده‌روی خسته شده، اما صدای مداحی کافی است تا بسیاری از زائران برای چند دقیقه توقف کنند و دوباره انرژی بگیرند.

در یکی از حلقه‌های عزاداری، مداح نوحه را به پایان می‌رساند و جمعیت، زیارت اربعین را آغاز می‌کند. کتابچه‌های کوچک زیارت از جیب‌ها بیرون می‌آید و صدای سلام بر امام حسین(ع) فضای مسیر را پر می‌کند. رهگذران نیز بدون دعوت، کنار جمعیت می‌ایستند و همراه آنها زیارت را زمزمه می‌کنند.
موکب‌ها نیز در این ساعات، پررونق‌تر از همیشه هستند. خادمان عراقی با سینی‌های چای، بطری‌های آب و غذا از زائران پذیرایی می‌کنند، اما بسیاری تنها چند دقیقه استراحت می‌کنند و دوباره به مسیر بازمی‌گردند. شوق رسیدن به کربلا، اجازه توقف طولانی نمی‌دهد. آنچه در اجتماعات شبانه بیش از هر چیز به چشم می‌آید، حس همدلی میان زائران است. اگر زائری از خستگی روی زمین بنشیند، چند نفر برای کمک به سمت او می‌روند. اگر کودکی از ازدحام جمعیت جا بماند، زائران راه را برای رسیدن او به خانواده‌اش باز می‌کنند. در این مسیر، ملیت‌ها رنگ می‌بازد و همه خود را عضوی از یک کاروان بزرگ می‌دانند.
در لابه‌لای این اجتماعات، برخی زائران برای مردم ایران، سلامتی خانواده‌هایشان و آرامش امت اسلامی دعا می‌کنند. گروهی دیگر زیارت را به نیابت از شهدا، والدین یا کسانی که توفیق حضور در اربعین را نداشته‌اند، می‌خوانند. همین نیت‌های متفاوت، روایت‌های گوناگونی را در دل یک مسیر مشترک شکل داده است.
هرچه از نیمه‌شب می‌گذرد، مسیر شلوغ‌تر می‌شود. نور موکب‌ها، پرچم‌هایی که در باد تکان می‌خورند، صدای نوحه‌هایی که از چند نقطه همزمان به گوش می‌رسد و سیل جمعیتی که آرام اما پیوسته به سمت کربلا حرکت می‌کند، تصویری می‌سازد که نه تنها در شب‌های اربعین بلکه در شب‌های ایران هم در میادین مختلف می‌توان آن را دید. اجتماعات شبانه مسیر نجف به کربلا، این روزها به بخشی از هویت پیاده‌روی اربعین تبدیل شده است.
تعداد بازدید : 4
کد ویدیو دانلود فیلم اصلی
اجتماعاتی که در آن خستگی راه، سنگینی کوله‌ها و گرمای هوا برای دقایقی فراموش می‌شود و زائران، پیش از آنکه دوباره قدم در مسیر بگذارند، با نوحه، زیارت و دعا، عهد خود را با سیدالشهدا(ع) تازه می‌کنند و به یاد اجتماعات شبانه ایران پای ایران می‌مانند. این اجتماعات خودجوش، نشان می‌دهد برای بسیاری از زائران ایرانی مسیر نجف تا کربلا تنها راهی به سوی حرم نیست بلکه فرصتی است تا دلتنگی برای وطن، یاد شهیدان و عشق به سیدالشهدا را در یک قاب مشترک روایت کنند.