عصر قم - حجت الاسلام مجتهدزاده تاکید کرد: حوزه علمیه، مهد اندیشهورزی ناب و سنگر مقابله با انحرافات است و جریان مجمع مدرسین به جای بازخوانی دقیق آیات جهاد در قرآن کریم و ایستادگی بر اصول تمدنی، در دام تحلیلهای لیبرالی «پایان تاریخ» گرفتار شده است.
حجت الاسلام علی اصغر مجتهدزاده مستشار بازنشسته دیوانعالی کشور و دادستان اسبق ویژه روحانیت استان قم در گفتوگو با خبرنگار سرویس سیاسی خبرگزاری رسا، با اشاره به بیانیه اخیر «مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم» اظهار داشت: این مجمع که با تکیه بر گفتمان «دیپلماسیِ مطلق»، گفتوگو را یگانه راهبردِ حفظ امنیت و منافع ملی معرفی کرده است، بیش از آنکه یک دیدگاهِ واقعگرایانه باشد، تداعیگرِ یک «خوشبینیِ راهبردی» است که میتواند در بزنگاههای تاریخی، دستگاه محاسباتیِ نظام اسلامی را دچار اختلالِ بنیادین کند. این رویکرد، دیپلماسی را نه به عنوان یک ابزار ، بلکه به عنوان یک ارزشِ ثابت در برابر جبههی استکبار میبیند که این خود، نقضِ غرض در سیاستگذاریِ مصلحتمحور است .
وی افزود: فارغ از تحلیل محتوایی، آنچه بیانیه مجمع را در نگاه منتقدان به سندی بحثبرانگیز تبدیل کرده، چهار غیبتِ راهبردی در آن است که عبارتند از: غیبت امام و مواضع صریح او، غیبت نظر رهبر شهید انقلاب، غیبت مبدأ و هدف جنگ و غیبت استقلال نهادهای نظامی.
مستشار بازنشسته دیوانعالی کشور بیان داشت: در این بیانیه، نه نامی از امام خمینی سلام الله علیه آمده و نه اشارهای به خطِّ قاطع ایشان در قبال ماهیت رژیم صهیونیستی شده است. همچنین در این بیانیه، هیچ ارجاعی به فرمایشات و چارچوبهای اعلامشده از سوی فرماندهی کل قوا دیده نمیشود. این ب یانیه، آغازگر جنگ را نادیده گرفته و دفاع مشروع را به «جنگطلبی و رفتار غیرعاقلانه» تعبیر کرده است و اقدامات منطقی و قانونی نیروهای مسلح بر اساس فرامین فرماندهی، «اقدام خودسرانهای که مسیر دیپلماسی را مختل میکند» معرفی شده است!
1- نقد حقوقی: تئوریزه کردنِ سلطهپذیری
حجت الاسلام مجتهدزاده ابراز کرد: از منظر حقوق بینالملل، اصالتِ «گفتوگو» در برابر دشمنی که موجودیت و استقلال کشور را به طور سیستماتیک هدف قرار داده است، نه تنها بازدارنده نیست، بلکه به عنوان چراغ سبز برای افزایش فشارهای اقتصادی و تهاجم نظامی تفسیر میشود. تعمیمِ سادهانگارانهی «هشت سال دفاع مقدس» به نفعِ سیاستِ سازش، تحریفِ تاریخ است؛ چراکه دفاع مقدس، محصولِ درکِ صحیح از ماهیتِ دشمن بود، نه محصولِ دیپلماسیِ محض. دعوت به مذاکره با رژیمی که بر پایه «غصب» بنا شده، از منظر فقهی و حقوقی، عدول از اصل «نفی سبیل» است .
2. نقدِ دشمنشناسی: از رسمیتبخشی تا انفعال
وی افزود: این مجمع در بیانیه خود با نادیده گرفتن ماهیتِ نامشروع و غاصبانه رژیم صهیونیستی، عملاً در فضای گفتمانیِ غربمحور حرکت کرده است. این رویکرد در حالی است که مراجع عظام تقلید، به ویژه حضرت آیتالله نوری همدانی، هرگونه سخن گفتن از «کشور صهیونیستی» را خط قرمز حوزه علمیه دانسته و بر آموزههای حضرت امام خمینی رضوان الله علیه مبنی بر غاصب بودن این رژیم تأکید کردهاند. تقلیلِ مسئلهی «دشمنشناسی» به «اختلافات سیاسی»، بزرگ ترین خبطِ فکری است که میتواند امنیت ملی را در بلندمدت با تهدیدات وجودی مواجه سازد .
3. تبیینِ پیامدهایِ مخاطرهآمیز
دادستان اسبق ویژه روحانیت استان قم با تاکید بر این که تکرارِ این گفتمانِ ضعیف توسط نهادی که منتسب به حوزه علمیه است، سه پیامد راهبردیِ خطرناک به همراه دارد، اظهار داشت: تضعیفِ بازدارندگی، مشروعیتبخشی به اشغالگر و ایجاد دوگانگیِ کاذب، سه پیامد راهبردیِ خطرناک این گفتمانِ است که نتایج آن به نفع دشمنان انقلاب اسلانی و در راستای پیروزی دشمنان ملت ایران دیده خواهد شد.
وی افزود: دشمن با تحلیلِ انفعال در درونِ ساختارِ معرفتیِ ایران، جسارتِ تهاجم را افزایش میدهد . عادیسازیِ مفهومِ «مذاکره با غاصب»، مقدمه عادیسازیِ روابط است که با مبانیِ مکتبِ اهلبیت علیهم صلوات الله و آرمانهای انقلاب اسلامی در تضادِ آشکار است .
مستشار بازنشسته دیوانعالی کشور تاکید کرد: تبدیلِ «معیشت» در برابر «امنیت» در بیانیهی مذکور، یک دوگانگیِ کاذب است و تاریخ اثبات کرده که امنیتِ اقتصادی در فقدانِ امنیتِ نظامی و بازدارندگی، سرابی بیش نیست .
ضرورتِ گذار به «عقلانیتِ تمدنی»
حجت الاسلام مجتهدزاده در پایان خاطرنشان کرد: حوزه علمیه، مهدِ اندیشهورزیِ ناب و سنگرِ مقابله با انحرافات است. جریانِ مذکور به جایِ بازخوانیِ دقیقِ آیات جهاد در قرآن کریم و بررسی تحولاتِ جهانی و ایستادگی بر اصولِ تمدنی، در دامِ تحلیلهای لیبرالیِ «پایانِ تاریخ» گرفتار شدهاست. دیپلماسی زمانی راهگشاست که پشتوانهای از «قدرتِ سخت» و «عزتِ انقلابی» داشته باشد. هرگونه صدور بیانیهای که بخواهد «استقامت» را با «سازش» معاوضه کند، نه تنها گرهی از معیشت مردم نمیگشاید، بلکه با گشودن دروازههای نفوذ، امنیتِ همهجانبهی کشور را در بلندمدت به مسلخ میبرد .