عصر قم - برخی از خانوادههای شیعه استان بلخ افغانستان، با قطع کمکهای بشردوستانه بینالمللی دست به ابتکار زده و با ایجاد صندوقهای قرض الحسنه، مشکلات اقتصادی خود را حل میکنند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ یک منبع محلی از استان بلخ در شمال افغانستان به خبرنگار ابنا گفت که از یک سال بدینسو کمکهای بشردوستانه نهادهای مرتبط با سازمان ملل در مناطق شیعهنشین قطع شده است.
این منبع که نخواست نامش در مصاحبه ذکر شود، تصریح کرد که سال قبل برنامه جهانی غذا(WFP) برای هر خانواده، ماهانه سه هزار و ۸۰۰ افغانی پول نقد توزیع میکرد و این برنامه که شش ماه ادامه یافت، بسیاری از خانواده در تهیه مواد غذایی تامین میشدند.
طبق معلومات منبع، این کمکها از یک سال قبل بدینسو قطع شده و هیچ کمک بشری برای خانوادههای این منطقه شیعهنشین صورت نمیگیرد.
او افزود: «طبق اطلاعاتی که دارم، کمکها کاهش یافته، ولی هنوز مقداری به عنوان کمکبهمردم صورت میگیرد، که این کمکهای بشردوستانه به مناطق شیعهنشین نمیآید. بزرگان مردمی در این مورد جلسه داشتند و قرار شد که سر فرصت با نمایندگان محلی نهادها صحبت شود.»
از سوی دیگر، امین یکی از جوانان شیعه و ساکن منطقه «بالاشهر» شهر مزارشریف که در اطراف حرم منسوب به حضرت علی(ع) معروف به روضه شریف دستفروشی میکند، به خبرنگار ابنا گفت که در اوج بحران فقر و اقتصادی، کمکهای بشری برای مردم حیاتی بود و کمک میکرد تا نیازهای اولیه تامین شود.
خانواده امین از سوی برنامه جهانی غذا برای شش ماه تامین میشد میتوانست که با کمک نقدی WFP نیازهای چون آرد، روغن و برنج را تامین کند، اما اکنون این کمکها وجود ندارد و در عین حال قیمت مواد غذایی هم در بازارها افزایش یافته است و به سختی میتوان نیازهای اولیه را تامین کرد.
ایجاد صندوق خانوادگی
به گفته امین، پس از قطع کمکهای بشردوستانه و گسترش بحران فقر و بیکاری، جمعی از خانوادهها ابتکاری را در دست گرفتهاند که همان ایجاد صندوق خانوادگی است.
بر اساس گفته او، برخی از خانوادهها در کنار هم جمع شدند و هر هفته از هر خانواده مبلغ ۲۰۰ افغانی با مدیریت یک خانواده جمعآوری و در هر سه ماه مجموع پولهای جمعآوریشده و طبق ضرورت به یک خانواده نیازمند داده میشود تا مشکل خود را حل کند و این خانواده در طول چند ماه، پول را در هر هفته واریز میکند.
امین این ابتکار را برای بهبود وضعیت اقتصادی خانواده مناسب میداند و میگوید که مردم محل و خانوادهها با همین پولها دریچههای کوچک شغلی را ایجاد و از این طریق به گونه پایدار تامین میشوند.
او همچنان وابستگی به کمکهای بشردوستانه را عیب دانست و گفت که باید جوانان و مردم روی پای خود بایستند، زیرا مشخص است که این کمکها مقطعی بوده و شاید در همان لحظه مشکلات اقتصادی خانوادهها را کاهش دهد، اما در درازمدت آسیب میرساند.
شایان ذکر است، افغانستان به طور بیسابقهای با کاهش شدید کمکهای بینالمللی مواجه شده است و بر اساس آمار نهادهای مرتبط با سازمان ملل، در حال حاضر نیمی از جمعیت آن کشور به کمکهای اولیه نیاز دارند.
.............
پایان پیام/