عصر قم - دبیرکل مجمع جهانی اهل بیت (ع) با تأکید بر جایگاه امامت در منظومه فکری و عملی حضرت فاطمه زهرا(س) گفت: مهم‌ترین دغدغه آن حضرت پس از رحلت پیامبر اکرم(ص)، معرفی امام و پیوند دادن جامعه با مسیر امامت بود؛ چراکه فاصله گرفتن از امام، زمینه‌ساز انحراف فکری و اخلاقی و دور شدن از مسیر سعادت است.
به گزارش خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا ـ آیت‌الله رضا رمضانی امروز جمعه، ۲۲ آبان ۱۴۰۵ در مراسم صبح شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) که در مسجد طالب‌زاده (شهدا) شهرستان رودسر برگزار شد، با تسلیت ایام شهادت دخت گرامی پیامبر اکرم(ص)، اظهار کرد: حضور مؤمنان در مجالس معنوی و عبادی، به‌ویژه در چنین ایامی، از الطاف الهی است و خداوند در برخی ساعات، از جمله فاصله میان طلوع فجر و اذان صبح، روزی‌های معنوی ویژه‌ای را نصیب بندگان خود می‌کند.
دبیرکل مجمع جهانی اهل بیت(ع) فضای معنوی مجلس دعای ندبه و حضور روحانیون و جوانان را ارزشمند دانست و افزود: منطقه گیلان از دیرباز خاستگاه شخصیت‌های برجسته دینی و معنوی بوده و وجود عالمان بزرگی همچون آیت‌الله محمدی گیلانی و دیگر بزرگان دینی و همچنین شهدای این خطه، از برکات ایمان و مجالس دینی است.
حضرت زهرا(س)؛ الگویی فراتر از جنسیت و جایگاه خانوادگی
عضو مجلس خبرگان رهبری با اشاره به زندگی هجده‌ساله حضرت فاطمه زهرا(س)، اظهار کرد: اگر حوادث و فراز و نشیب‌های زندگی حضرت زهرا(س) را از زمان ولادت تا شهادت مرور کنیم، درمی‌یابیم که ایشان شخصیتی بی‌نظیر و الگویی تمام‌عیار برای بشریت هستند؛ الگویی که تنها به زنان، دختران و مادران اختصاص ندارد، بلکه همه انسان‌ها می‌توانند از سیره و شخصیت ایشان درس بگیرند.
وی با اشاره به روایات مربوط به جایگاه معنوی حضرت فاطمه زهرا(س) تصریح کرد: در روایات اهل‌بیت(ع) از آن حضرت به‌عنوان حجت الهی یاد شده است؛ چنان‌که در بیان معروف امام حسن عسکری(ع) آمده است: «نحن حجج الله علی خلقه و فاطمه حجه علینا»؛ ما حجت‌های خدا بر مردم هستیم و فاطمه حجت خدا بر ماست.
آیت‌الله رمضانی با اشاره به تعبیر امام زمان(عج) درباره حضرت زهرا(س) که ایشان را الگوی خود معرفی می‌کنند، افزود: وقتی حضرت ولی‌عصر(عج)، با آن جایگاه رفیع در منظومه امامت و ولایت، حضرت فاطمه(س) را اسوه و الگوی خویش می‌دانند، این موضوع نشان‌دهنده عظمت شخصیت و جایگاه معنوی آن بانوی بزرگ است.
وی با اشاره به دیدگاه امام خمینی(ره) درباره شخصیت حضرت زهرا(س) خاطرنشان کرد: فضائل فراوانی برای حضرت فاطمه(س) از جمله دختر پیامبر بودن، همسر امیرالمؤمنین(ع) و مادر امام حسن و امام حسین(ع) بیان شده است، اما مهم‌تر از همه این عناوین، شخصیت وجودی و جایگاه معرفتی و معنوی خود آن حضرت است که ایشان را به شخصیتی بی‌نظیر تبدیل کرده است.
جریان کوثر در قرآن به برکت وجود حضرت زهرا(س) است
این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به جایگاه حضرت فاطمه(س) در تفسیر معارف قرآنی بیان کرد: جریان کوثر در قرآن کریم به برکت وجود حضرت زهرا(س) معنا پیدا می‌کند؛ برکتی که آثار آن تمام جامعه بشری را دربرگرفته است. در مقابل، جریان تکاثر و ابتر بودن، در جبهه باطل قرار دارد و تقابل این دو جریان، بیانگر تفاوت مسیر حق و باطل است.
دبیرکل مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) با اشاره به برخی تفاسیر باطنی سوره قدر افزود: در برخی روایات و بیانات تفسیری، از حضرت زهرا(س) به‌عنوان حقیقت لیلهالقدر یاد شده است و عظمت وجودی و نوری ایشان فراتر از آن است که امثال ما بتوانیم به‌طور کامل آن را درک کنیم.
آیت‌الله رمضانی با بیان اینکه پیامبر اکرم(ص) برای حضرت فاطمه(س) جایگاه ویژه‌ای قائل بودند، گفت: در سیره پیامبر(ص) آمده است که هرگاه حضرت زهرا(س) وارد مجلس می‌شدند، پیامبر به احترام ایشان تمام‌قد برمی‌خاستند، به استقبالشان می‌رفتند و دست ایشان را می‌بوسیدند. این رفتار نشان‌دهنده جایگاه والای آن حضرت در نظام معنوی اسلام است.
وی ادامه داد: پیامبر اکرم(ص) درباره حضرت زهرا(س) می‌فرمودند هرگاه مشتاق بوی بهشت می‌شوم، فاطمه را می‌بویم. این تعبیر نشان‌دهنده عظمت و طهارت وجودی آن بانوی بزرگ است؛ همان‌گونه که پیامبر(ص) درباره امام حسن و امام حسین(ع) نیز از استشمام بوی بهشت سخن گفته‌اند.
حضرت زهرا(س) در سخت‌ترین روزهای رسالت، پشتیبان پیامبر(ص) بود
دبیرکل مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) با مرور شرایط تاریخی زندگی حضرت زهرا(س) اظهار کرد: حضرت فاطمه(س) در پنجمین سال بعثت متولد شدند؛ دورانی که پیامبر اکرم(ص) با شدیدترین آزارها و فشارهای مشرکان مواجه بودند. پیامبر اسلام(ص) در میان پیامبران الهی بیشترین آزار و اذیت را متحمل شدند و پس از علنی شدن دعوت اسلامی، فشارها بر پیامبر و مسلمانان افزایش یافت؛ به‌گونه‌ای که آنان را شکنجه و از جامعه طرد می‌کردند.
عضو مجلس خبرگان رهبری با اشاره به دوران محاصره اقتصادی و اجتماعی مسلمانان در شعب ابی‌طالب افزود: حضرت زهرا(س) در دوران کودکی، شرایط دشوار تحریم و محاصره مسلمانان را تجربه کردند؛ محاصره‌ای که تنها اقتصادی نبود، بلکه ابعاد اجتماعی نیز داشت و ارتباط و معاشرت با مسلمانان را ممنوع کرده بودند.
آیت‌الله رمضانی با اشاره به رحلت حضرت خدیجه(س) و حضرت ابوطالب(ع) در سال دهم بعثت تصریح کرد: پیامبر اکرم(ص) در آن سال دو پشتیبان بزرگ خود را از دست دادند؛ حضرت خدیجه(س) که با تمام توان و ثروت خود از اسلام حمایت کرد و حضرت ابوطالب(ع) که پناه و حامی پیامبر(ص) بود. به همین دلیل آن سال را عام‌الحزن نامیدند.
وی با بیان اینکه حضرت خدیجه(س) تمام دارایی خود را در مسیر حمایت از اسلام و پیامبر(ص) هزینه کرد، خاطرنشان کرد: عظمت جهاد مالی حضرت خدیجه(س) به اندازه‌ای بود که ایشان در پایان زندگی، از آن همه ثروت چیزی برای خود باقی نگذاشت و حتی نسبت به کفنی که قرار بود با آن به خاک سپرده شود، دغدغه داشت.
این استاد حوزه و دانشگاه ادامه داد: حضرت زهرا(س) از همان دوران کودکی شاهد رنج‌ها و سختی‌های پیامبر(ص) بودند و در صحنه‌های مختلف از ایشان حمایت می‌کردند؛ از جمله زمانی که مشرکان شکمبه شتر را بر سر و صورت پیامبر(ص) ریختند، این حضرت فاطمه(س) بود که پیش آمد و آن آلودگی را از چهره پدر پاک کرد و به دفاع از رسول خدا(ص) پرداخت.
وی با اشاره به هجرت پیامبر(ص) به مدینه و جنگ‌های دوران صدر اسلام گفت: حضرت زهرا(س) در طول هجده سال زندگی خود، حوادث بسیار دشواری از جمله شکنجه مسلمانان، محاصره شعب ابی‌طالب، رحلت مادر و پدربزرگوارشان، توطئه قتل پیامبر(ص) و جنگ‌های صدر اسلام را تجربه کردند و در تمام این مراحل، حضوری مؤثر و همراه با مسئولیت‌پذیری داشتند.
خانه حضرت زهرا(س)؛ مدرسه تربیت انسان‌های بزرگ
آیت‌الله رمضانی با اشاره به نقش خانوادگی و تربیتی حضرت فاطمه(س) اظهار کرد: گاهی در معرفی جایگاه زن، تنها به حضور او در خانه اشاره می‌شود، در حالی که خانه حضرت زهرا(س) به یک مدرسه و دانشگاه انسان‌ساز تبدیل شده بود؛ ایشان با وجود امکانات محدود، فرزندانی همچون امام حسن(ع)، امام حسین(ع)، حضرت زینب(س) و حضرت ام‌کلثوم(س) را تربیت کردند که هر یک در تاریخ اسلام جایگاهی برجسته دارند.
وی با تأکید بر ساده‌زیستی و قناعت حضرت زهرا(س) افزود: زندگی آن حضرت با وجود جایگاه والای معنوی، با کمترین امکانات و در نهایت قناعت سپری می‌شد. ایشان حتی در شرایطی که در خانه امکانات کافی وجود نداشت، از درخواست چیزی که ممکن بود امیرالمؤمنین(ع) توانایی تهیه آن را نداشته باشد، پرهیز می‌کردند.
دبیرکل مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) با اشاره به انفاق و بخشندگی امیرالمؤمنین(ع) و حضرت زهرا(س) بیان کرد: در روایات آمده است که امیرالمؤمنین(ع) پس از فروش محصول باغ خود، درآمد آن را میان نیازمندان تقسیم کردند و هنگامی که به خانه بازگشتند، چیزی از آن برای خانواده باقی نمانده بود؛ با این حال، حضرت زهرا(س) بدون اعتراض و با روحیه همراهی و قناعت با این شرایط برخورد کردند.
وی با اشاره به رابطه عاطفی و معنوی امیرالمؤمنین(ع) و حضرت زهرا(س) گفت: امیرالمؤمنین(ع) درباره همسر گرامی خود فرمودند که هرگز ایشان را به خشم نیاوردم و هیچ‌گاه موجب نافرمانی و ناراحتی ایشان نشدم. همچنین بیان کردند هرگاه به حضرت زهرا(س) نگاه می‌کردم، تمام غم‌ها و اندوه‌هایم برطرف می‌شد.
آیت‌الله رمضانی با اشاره به جایگاه پدرانه و عاطفی پیامبر اکرم(ص) در زندگی حضرت زهرا(س) افزود: هنگامی که آیه قرآن درباره نحوه خطاب قرار دادن پیامبر(ص) نازل شد و مسلمانان از خطاب مستقیم ایشان با نام منع شدند، حضرت زهرا(س) نیز تلاش کردند پیامبر را با عنوان رسول خدا و نبی‌الله خطاب کنند؛ اما پیامبر(ص) از ایشان خواستند همچنان پدر را با همان عنوان «بابا» صدا بزنند.
وی خاطرنشان کرد: خانه حضرت زهرا(س) تنها یک محیط خانوادگی نبود، بلکه خانه‌ای سرشار از محبت، معنویت، بندگی و نشاط الهی بود؛ خانه‌ای که در آن عشق به خداوند و تربیت انسان‌های الهی جریان داشت.
عبادت و معرفت الهی، برجسته‌ترین ویژگی زندگی حضرت زهرا(س)
این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به جایگاه عبادی حضرت زهرا(س) اظهار کرد: آن حضرت از نظر معرفت و ارتباط با خداوند در مرتبه‌ای بسیار بلند قرار داشتند و عبادت و تهجد، بخش جدایی‌ناپذیر زندگی ایشان بود.
عضو مجلس خبرگان رهبری با اشاره به روایتی از دوران کودکی حضرت زهرا(س) افزود: در روایتی نقل شده است که پیامبر اکرم(ص) از حضرت فاطمه(س) پرسیدند آیا حاجتی دارند تا از خداوند برای ایشان درخواست کنند، اما آن حضرت پاسخ دادند که مشغول سخن گفتن و مناجات با خداوند هستند و درخواست غیرخدا در چنین حالتی را شایسته نمی‌دانند.
آیت‌الله رمضانی با اشاره به بیان امیرالمؤمنین(ع) درباره حضرت زهرا(س) تصریح کرد: امیرالمؤمنین(ع) در پاسخ به پرسشی درباره همراهی حضرت زهرا(س) در زندگی، ایشان را بهترین یاور در مسیر اطاعت و بندگی خداوند معرفی کردند. این موضوع نشان می‌دهد که زندگی مشترک آن دو بزرگوار بر پایه معنویت، معرفت و حرکت در مسیر رضایت الهی استوار بود.
وی همچنین با اشاره به جایگاه ویژه حضرت زهرا(س) در معارف مربوط به اهل‌بیت(ع) گفت: اهل‌بیت(ع) واسطه‌های کامل هدایت انسان به سوی معرفت خداوند هستند و بشر از طریق شناخت و پیروی از آنان می‌تواند به حقیقت توحید و بندگی دست پیدا کند.
مصحف فاطمه(س)؛ از جایگاه ویژه حضرت در عالم غیب حکایت دارد
دبیرکل مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) با اشاره به یکی از ویژگی‌های ممتاز حضرت زهرا(س) پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) اظهار کرد: یکی از مقاماتی که برای حضرت فاطمه(س) ذکر شده، نزول جبرئیل بر ایشان در دوران پس از رحلت پیامبر(ص) است؛ موضوعی که در بیان امام خمینی(ره) نیز مورد توجه قرار گرفته است.
وی افزود: پس از رحلت پیامبر اکرم(ص)، جبرئیل برای تسلی خاطر حضرت زهرا(س) بر ایشان نازل می‌شد و از حوادث و رویدادهای آینده سخن می‌گفت. امیرالمؤمنین علی(ع) نیز مطالبی را که جبرئیل بیان می‌کرد، ثبت می‌کردند و مجموعه این مطالب به نام مصحف فاطمه(س) شناخته شد.
آیت‌الله رمضانی با تأکید بر اینکه مصحف فاطمه(س) قرآن دیگری نیست، بیان کرد: این مجموعه شامل مطالب و اخبار غیبی و حوادث آینده است و در روایات اهل‌بیت(ع) از آن یاد شده است. در برخی نقل‌ها نیز به اهمیت این مجموعه در شناخت حوادث آینده اشاره شده است.
مهم‌ترین دغدغه حضرت زهرا(س)، پیوند جامعه با امام بود
وی با تأکید بر مهم‌ترین پیام سیاسی و اجتماعی سیره حضرت زهرا(س) پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) گفت: یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های حضرت فاطمه(س)، معرفی امام و جلوگیری از فاصله گرفتن جامعه از مسیر امامت بود؛ زیرا انسان برای رسیدن به سعادت باید امام خود را بشناسد، به او محبت داشته باشد، از او اطاعت کند و به ولایت او تمسک بجوید.
آیت‌الله رمضانی با اشاره به جایگاه امیرالمؤمنین(ع) در منظومه هدایت اسلامی تصریح کرد: امیرالمؤمنین(ع) باب علم و حکمت و مسیر ورود به معارف الهی است و انسان برای دستیابی به حقیقت دین باید از مسیر اهل‌بیت(ع) حرکت کند. حضرت زهرا(س) نیز در سیره و مواضع خود، جامعه را به شناخت و پیروی از امام فرا می‌خواندند.
وی با اشاره به حدیث «علی مع الحق و الحق مع علی» افزود: پیوند میان امیرالمؤمنین(ع) و حقیقت، پیوندی جدایی‌ناپذیر است؛ به این معنا که حق با علی(ع) است و هر جا علی(ع) حضور دارد، حقیقت و حق نیز در همان مسیر قرار گرفته است.
این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به نقش امامت در هدایت جامعه خاطرنشان کرد: فاصله گرفتن از امام، زمینه انحراف فکری و اخلاقی را فراهم می‌کند و جامعه برای دستیابی به سعادت باید ارتباط خود را با امام حفظ کند. این مسئله در عصر حاضر نیز در موضوع ولایت فقیه و مقابله با ظلم و حمایت از مظلومان نمود پیدا می‌کند.
وی با بیان اینکه حضرت زهرا(س) نسبت به آینده جامعه اسلامی و شرایط امیرالمؤمنین(ع) پس از خود دغدغه داشتند، اظهار کرد: آن حضرت نگران حوادثی بودند که پس از ایشان بر اهل‌بیت(ع) وارد می‌شود و تلاش داشتند مردم را به مسیر امامت و ریسمان الهی متصل نگه دارند تا از مسیر سعادت فاصله نگیرند.
سیره حضرت زهرا(س)، تلفیقی از بندگی، ایثار و مسئولیت اجتماعی است
آیت‌الله رمضانی با اشاره به آیات سوره انسان و ماجرای نذر امام حسن و امام حسین(ع) افزود: در زندگی حضرت زهرا(س) و امیرالمؤمنین(ع)، حتی در شرایطی که خانواده با کمبود امکانات مواجه بود، ایثار و انفاق جایگاه ویژه‌ای داشت؛ به‌گونه‌ای که غذای اندک خانواده در هنگام افطار به نیازمند، یتیم و اسیر بخشیده می‌شد و این رفتار با هدف جلب رضایت خداوند صورت می‌گرفت.
وی تأکید کرد: سیره حضرت زهرا(س) نشان می‌دهد که انسان می‌تواند در عین مواجهه با دشواری‌های زندگی، بندگی خدا، ایثار، مسئولیت‌پذیری و توجه به دیگران را در بالاترین سطح تجربه کند و همین ویژگی‌هاست که آن حضرت را به الگویی ماندگار برای بشریت تبدیل کرده است.
دبیرکل مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) در پایان با اشاره به روزهای پایانی عمر حضرت زهرا(س) و مظلومیت آن حضرت گفت: در نقل‌های تاریخی آمده است که پس از رحلت پیامبر اکرم(ص)، حضرت زهرا(س) روزهای دشواری را پشت سر گذاشتند و تنها در دو مقطع، هنگام شنیدن خبر نزدیک بودن پیوستن به پیامبر و نیز زمانی که از چگونگی پوشیده شدن پیکر مطهرشان در تابوت اطمینان یافتند، لبخند بر چهره ایشان نشست.
نماینده مردم گیلان در مجلس خبرگان رهبری با تأکید بر ضرورت بازخوانی ابعاد مختلف زندگی حضرت فاطمه زهرا(س) خاطرنشان کرد: شناخت سیره آن حضرت باید به شناخت عمیق‌تر معارف اهل‌بیت(ع)، تقویت ارتباط با امام و حرکت در مسیر بندگی خداوند منجر شود؛ چراکه مسیر سعادت بشر از شناخت و تمسک به حجت‌های الهی می‌گذرد.
-----------------------
پایان پیام/۳۴۴