عصر قم - ایرنا / کمبود اعتبارات و تجهیزات آموزشی، نیاز به بهسازی زیرساختها و ضرورت ایمنسازی مسیرهای تردد دانشآموزان، از جمله چالشهای مدارس روستایی گچساران است، موضوعی که در هفتمین نشست شورای آموزش و پرورش این شهرستان با تأکید بر ضرورت همکاری دستگاههای اجرایی، دهیاریها و مردم برای بهبود شرایط تحصیل دانشآموزان مورد بررسی قرار گرفت.
بر اساس آمار ارائهشده، گچساران حدود ۲۵۰ مدرسه دارد که از این تعداد، ۷۹ مدرسه در مناطق روستایی شهرستان فعالیت میکنند و این مدارس در مقاطع ابتدایی، متوسطه اول و متوسطه دوم پذیرای دو هزار و ۶۶۵ دانشآموز روستایی هستند که حدود ۹۰۰ نفر از آنان در مقاطع متوسطه اول و دوم تحصیل میکنند.
به گفته کارشناسان آموزشی،تأمین تجهیزات آموزشی، رسیدگی به وضعیت زیرساختها، نگهداری از اموال مدارس و افزایش ایمنی دانشآموزان از جمله موضوعاتی است که با توجه به پراکندگی مدارس روستایی و محدودیت منابع مالی، نیازمند برنامهریزی و مشارکت بیشتر دستگاههای مسئول و جوامع محلی است.
۷۹ مدرسه روستایی گچساران به تجهیزات و امکانات بیشتری نیاز دارند
مدارس روستایی در کنار وظیفه آموزشی، نقش مهمی در دسترسی دانشآموزان به خدمات تحصیلی و ماندگاری جمعیت در روستاها دارند، از این رو، توجه به نیازهای این مدارس تنها به تأمین فضای آموزشی محدود نمیشود و تجهیز کلاسها، فراهمکردن امکانات متناسب با مقاطع تحصیلی و رسیدگی به مسائل ایمنی نیز باید در برنامههای حمایتی قرار گیرد.
در این میان، حدود ۹۰۰ دانشآموز روستایی در مقاطع متوسطه اول و دوم تحصیل میکنند و تأمین تجهیزات موردنیاز این مقاطع از جمله موضوعاتی است که باید مورد توجه بیشتری قرار گیرد.
محدودیت اعتبارات و هزینههای موردنیاز برای تکمیل، تعمیر و تجهیز فضاهای آموزشی، ضرورت اولویتبندی نیازها و استفاده از ظرفیتهای قانونی برای جلب مشارکت خیران، شرکتها و مردم را دوچندان کرده است.
اعتبار ۵۰۰ میلیارد ریال برای بهسازی مدارس کافی نیست
فرماندار گچساران با اشاره به شمار مدارس شهرستان و هزینههای موردنیاز برای اجرای طرحهای آموزشی، محدودیت منابع مالی را از مسائل پیش روی بهسازی و توسعه فضاهای آموزشی عنوان کرد.
ایوب مقیمی با اشاره به اینکه مجموع اعتبارات و منابع پیشبینیشده شهرستان در حوزه برنامهریزی ۱۲هزار و ۵۲۰میلیارد ریال اعلام شده است، گفت: حدود ۵۰۰ میلیارد ریال برای نوسازی و بهسازی مدارس اختصاص یافته که با توجه به حجم نیازها و هزینه اجرای طرحهای آموزشی، پاسخگوی همه مشکلات موجود نیست.