عصر قم - دعاهای گسترش رزق و ادای قرض که از امام علی(ع) روایت شدهاند، طیف متنوعی را دربرمیگیرند؛ از ادعیهای کوتاه و چندکلمهای گرفته تا دعاهایی چندصفحهای. شباهت برخی از این دعاها با ادعیه دیگر ائمه معصومین(ع) و طرح مفاهیم اقتصادی در آنها، از جمله نکات برجسته این مجموعه به شمار میرود.
به گزارش خبرگزاری بین المللی اهل بیت (ع)-ابنا- در بخش اول این نوشته، گزارش تحلیلی و آماری از دعاهای گسترش رزق و ادای قرض از حضرات معصومین(ع) و در بخش دوم دعاهای گسترش رزق و ادای قرض از رسول خدا(ص) بیان شد. از امام علی(ع) نیز هفت دعا برای گسترش رزق و ادای قرض روایت شده که برخی از آن ادعیه، در این نوشته معرفی میشوند.
یکی از عوامل گسترش رزق که بارها در روایات به آن اشاره شده است، ذکر شریف «استغفار» است. امام علی(ع) نیز در توصیه به جناب کمیل میفرماید: «اِذا اَبْطَـاَتِ الاَرْزاقُ عَلَیْکَ فَاسْتَغْفِرِ اللّهَ یُوَسِّعْ عَلَیْکَ فیها؛ هرگاه در روزی تو تأخیر و تنگی پدید آمد، از خداوند آمرزش بخواه تا روزی را بر تو فراوان گرداند.»
کوتاهترین دعای طلب رزق و ادای قرض که از امام علی(ع) روایت شده است، دعایی است که در میان عموم مردم نیز شناخته شده است: «اَللّهُمَّ اغْنِنی بِحَلالِکَ عَنْ حَرامِکَ وَ بِفَضْلِکَ عَمَّنْ سِواکَ». این دعا در برخی منابع روایی بهصورت مستقل از امام علی(ع) و در برخی کتابها، از زبان امیرالمؤمنین(ع) و به نقل از رسول خدا(ص) روایت شده است.
طولانیترین دعای طلب رزق روایتشده از امام علی(ع) نیز دعایی است که پس از نماز صبح خوانده میشود و با توجه به تقسیمبندی آن به هفتاد بند، به عنوان «استغفار هفتادبندی» شناخته میشود. در این دعا، استغفارهای فراوانی دیده میشود و ارتباط انواع گناهان فردی و اجتماعی با کاهش روزی تبیین شده و از خداوند برای آنها طلب بخشش میشود. برای نمونه، در فراز ۲۵ این دعا آمده است: «اللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُکَ لِکُلِّ ذَنْبٍ یَعْقُبُ الْحَسْرَهَ وَ یُورِثُ النَّدَامَهَ وَ یَحْبِسُ الرِّزْقَ وَ یَرُدُّ الدُّعَاءَ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْهُ لِی یَا خَیْرَ الْغَافِرِینَ؛ بار خدایا! از تو آمرزش میطلبم برای هر گناهی که موجب حسرت و سبب پشیمانی میگردد و باعث بند آمدن روزی و رد شدن دعا میگردد؛ پس بر محمد و آل محمد درود فرست و اینگونه گناهم را بیامرز، ای بهترین آمرزندگان.»
در خطبه ۲۲۵ نهجالبلاغه، دعایی از امام علی(ع) برای طلب بینیازی از خداوند و گسترش رزق نیز بیان شده است: «اللَّهُمَّ صُنْ وَجْهِی بِالْیَسَارِ وَ لَا تَبْذُلْ جَاهِیَ بِالْإِقْتَارِ، فَأَسْتَرْزِقَ طَالِبِی رِزْقِکَ وَ أَسْتَعْطِفَ شِرَارَ خَلْقِکَ وَ أُبْتَلَی بِحَمْدِ مَنْ أَعْطَانِی وَ أُفْتَتَنَ بِذَمِّ مَنْ مَنَعَنِی وَ أَنْتَ مِنْ وَرَاءِ ذلِکَ کُلِّهِ وَلِیُّ الْإِعْطَاءِ وَ الْمَنْعِ ((إِنَّکَ عَلَی کُلِّ شَیْء قَدِیرٌ))؛ بار خدایا، آبرویم را به بینیازی حفظ فرما و حرمتم را به تنگدستی نشکن، تا از آنان که روزی تو را خواهند، روزی بخواهم و از شرار مردم خواستار عطوفت باشم و به ثنای کسی که به من ببخشد دچار آیم و به بدگویی آن که از بخشیدن به من دریغ ورزد مبتلا گردم و تو ماورای این همه، اختیاردار بخشش و منعی؛ چه اینکه بر هر چیزی توانایی.»
نسبت میان فقر و حفظ آبرو و همچنین مذمت تمجید از افراد ثروتمند بهدلیل دریافت عطایای آنان، از جمله موضوعاتی است که در این دعا مطرح شده است. در فراز ۲۶ دعای بیستم صحیفه سجادیه، که به عنوان دعای مکارمالاخلاق شناخته میشود، همین دعا با تفاوتهایی بسیار اندک در عبارات دیده میشود. به بیان دیگر، این مضمون هم در ادعیه امام علی(ع) و هم در صحیفه سجادیه امام سجاد(ع) روایت شده است.
در بخشهای بعدی این نوشته، برخی از این ادعیه ائمه معصومین(ع) معرفی و بررسی خواهد شد.
سید علیاصغر حسینی/ خبرگزاری ابنا
___
پایان پیام