عصر قم - رهبر شهید انقلاب اسلامی با یادآوری حضور خود در مناطق حادثهدیده پیش از انقلاب، روایتی تلخ از بیاعتنایی دستگاه طاغوت به مردم زلزلهزده نقل میکنند.
به گزارش خبرنگار گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، در روایت تاریخ انقلاب اسلامی، نسبت حکومت با مردم یکی از مهمترین شاخصهایی است که میتواند تفاوت میان دو نظام سیاسی را آشکار کند؛ بهویژه در هنگامه حوادث و بلایای طبیعی که میزان مسئولیتپذیری، همدلی و اهتمام دستگاه حاکم نسبت به رنج مردم بیش از هر زمان دیگری خود را نشان میدهد. رهبر شهید انقلاب اسلامی از سالهای پیش از پیروزی انقلاب، خود در برخی حوادث و مناطق آسیبدیده حضور مییافتند و از نزدیک با وضعیت مردم مواجه میشدند؛ تجربهای که بعدها در ارزیابی عملکرد حکومت پهلوی و مقایسه آن با شرایط پس از انقلاب، مورد اشاره ایشان قرار گرفت.
این خاطره، در عین آنکه تصویری از روحیه امدادرسانی و دغدغهمندی رهبر شهید نسبت به مردم در سالهای پیش از انقلاب ارائه میکند، روایتی روشن از وضعیت امدادرسانی رسمی در دوران طاغوت نیز به دست میدهد. رهبر شهید انقلاب اسلامی در خطبههای نماز جمعه، با یادآوری حضور خود در حوادث و مناطق آسیبدیده در دوران رژیم پهلوی، خاطرهای از شیوه امدادرسانی آن روزگار نقل میکنند و با مقایسه آن با بازسازی مناطق زلزلهزده پس از انقلاب میفرمایند:
«در رژیم طاغوت، هر جا اتفاقی میافتاد، بنده این توفیق و این شوق را داشتم که برای امداد بروم. الان شاید مشکل بشود برای مردم گفت که آن وقت، دستگاهها چطور رفتار میکردند: مثل دشمن! شیر و خورشید آن روز که مربوط به دستگاه طاغوت بود، مثل یک بیگانهی بیعاطفه، با حوادث برخورد میکرد. مگر این گونه که حالا میروند و با دل و جان کمک میکنند، به مردم کمک میکردند؟ در نقطهای از جنوب خراسان زلزله آمد؛ تا چندین سال بعد که بنده با آن محل رابطه داشتم و میرفتم و میآمدم، هنوز یک عده مردم زیر چادرهای پوسیدهی رنگورو رفته زندگی میکردند. حالا در این زلزلهی شمال - رودبار و بقیهی مناطق - اهالی آنجا، خود مردم آنجا میآیند و نقل میکنند که غالب مناطق وسیع زلزلهزده، از روز اول بهتر و زیباتر ساخته شده و در دسترس و اختیار مردم قرار گرفته است. این، تلاش مسؤولین است. این، تلاش دستاندرکاران است. امیدواریم خداوند آنها را موفق بدارد. اینها خدمتهایی است که بر عهده دارند و باید انجام دهند و تکلیف آنهاست. مردم هم انشاءاللَّه قدرشناس باشند.»
منبع: بیانات در خطبههای نماز جمعه، ۱۳۷۱/۱۲/۷.