- نوشته شده توسط:
عصر قم
-
پنجشنبه ۲۶ شهريور ۱۴۰۵
عصر قم - درخواست عربستان سعودی از آمریکا و انگلیس برای دریافت پشتیبانی نظامی در برابر نیروهای مسلح یمن، بار دیگر تحولات جنگ یمن و معادلات امنیتی منطقه را در کانون توجه قرار داده است؛ تحولی که از نگاه برخی ناظران میتواند نشانه تشدید اتکای ریاض به قدرتهای فرامنطقهای و زمینهساز ورود بازیگران بینالمللی بیشتر به معادلات این جنگ باشد.
عصر قم - درخواست عربستان سعودی از آمریکا و انگلیس برای دریافت پشتیبانی نظامی در برابر نیروهای مسلح یمن، بار دیگر تحولات جنگ یمن و معادلات امنیتی منطقه را در کانون توجه قرار داده است؛ تحولی که از نگاه برخی ناظران میتواند نشانه تشدید اتکای ریاض به قدرتهای فرامنطقهای و زمینهساز ورود بازیگران بینالمللی بیشتر به معادلات این جنگ باشد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ گزارش رسانهها از درخواست ریاض از واشنگتن و سپس لندن برای ارائه پشتیبانی نظامی از عربستان در برابر نیروهای مسلح یمن، حامل پیامهای بسیار سنگین و استراتژیک در سطح روابط بینالملل، امنیت منطقه و تعادل قدرت است. این موضوع نشاندهنده یک تغییر استراتژی در جستجوی متحدان فرامنطقهای برای خروج از بنبستهای نظامی و زنگ خطری برای گسترش دامنه درگیریهایی است که با وجود هزینههای گزاف تسلیحاتی، تاکنون دستاورد ملموسی برای عربستان نداشته است و اکنون راهی غیر از برونسپاری جنگ به قدرتهای بینالمللی نمیبیند.
تغییر موازنه در صحنه جنگ یمن حاکی از احتمال تبدیل شدن یک جنگ داخلی به تقابل بینالمللی است و این پرسش مهم را برای ناظران سیاسی به دنبال دارد که با احتمال ورود نیروها یا حمایتهای انگلیس به میدان نبرد، آیا یمن از یک بحران منطقهای به یک صحنه نبرد مستقیم قدرتهای جهانی تبدیل خواهد شد؟
ائتلافهای جدید و تغییر آرایش قدرت در منطقه
در همین زمینه، دکتر «وسام الرمال الشمری»، پزشک نظامی سابق، معارض سعودی و عضو مؤسس مجلس فدرالی برای عربستان، در گفتوگویی تأکید کرد: پس از آنکه اسرائیل و ایالات متحده در دورهای قبلی نتوانستند به اهداف خود دست یابند، مسائل پنهان قبلی آشکار شد و منطقه به سمت بهاصطلاح ائتلاف منافع حرکت کرد. پس از شکست نتانیاهو و ترامپ در تحقق جاهطلبیهایشان برای دادن اختیار تام به اسرائیل برای رهبری منطقه، چهار قدرت اصلی ایران، پاکستان، هند و ترکیه ظهور کردند و ائتلافهایی را یکی با دیگری تشکیل دادند. ائتلاف مکه نمونهای از این دست و نمایانگر ناوگانی از ترکیه و پاکستان است که عربستان سعودی صرفاً مسافر آن است نه چیزی بیشتر.
الشمری افزود: برعکس، اگر نیروهای ایرانی و هندی متحد شوند، تعجبآور نخواهد بود، زیرا فقط با یک ناوگان میتوان با ناوگان دیگری مقابله کرد. سؤال مهمتر این است: چه کسی بخشی از این ناوگانی فرضی خواهد بود؟ امارات متحده عربی بدون شک یکی از مسافران آن است. قبیله «شمری» در عربستان و متحدان آنها حلقه مفقوده و مهمترین عنصر در تغییر پویایی منطقه هستند. با توجه به خصومت تاریخی آنها با آل سعود، کاملاً طبیعی است که این قبیله و متحدان آنها در ناوگان ایران حضور داشته باشند. نیروهای یمنی نیز طرف ایران هستند و در نتیجه، اگر ناوگان ایران و هند تشکیل شود، بخشی از آن خواهد بود.
فرسایش قدرت سعودی و اتکای ریاض به نیروهای خارجی
وی گفت: در بعد سیاسی و نظامی، رژیم سعودی از نظر داخلی قوی است، اما از نظر خارجی شکننده شده است. با وجود دههها معاملات تسلیحاتی به ارزش صدها میلیارد دلار با واشنگتن و تجهیز ارتش سعودی به جدیدترین سیستمهای راداری، پهپادها و جنگندههای اف-۱۵، چرا ریاض هنوز به «نیروهای کمکی خارجی» برای مقابله با نیروهای یمنی نیاز دارد؟ صرفاً به این دلیل که رژیم سعودی شروع به فرسایش کرده است تا جایی که ضعف آن به وضوح آشکار میشود. با این حال، بسیار خوششانس است که جهان از حمایت از آزادگان سعودی و متحدانشان در آزادسازی کشورشان خودداری کرده است. رویارویی رژیم سعودی با آزادگان داخلی در داخل کشور خواهد بود، نه در خارج از آن، چنانکه در یمن اتفاق میافتد. بنابراین، رژیم سعودی صرفاً با ذکر نام «آزادگان قبیله شمر» به خود میلرزد، زیرا این رویارویی در آن زمان یک مبارزه وجودی خواهد بود که در آن حقیقت بر باطل پیروز خواهد شد.
این معارض سعودی تأکید کرد: بدون شک، قدرتهای بینالمللی پشت این چهار قدرت و ائتلاف سیاسی و نظامی که در منطقه ما تشکیل میشوند، قرار دارند و همه در چارچوب ائتلاف منافع هستند. امروز درگیری بر سر مسیرهای دریایی و زمینی است. چنین مسائلی بسیار مهمتر از سایر مسائل، مانند مسئله هستهای هستند. تجربه ثابت کرده است که مسئله هستهای را میتوان از طریق مذاکرات به صورت سیاسی حل کرد، در حالی که تجربه فعلی حساسیت شدید این مسیرها را نشان میدهد. امروزه، قدرت ایران با حمایت ائتلافهای بینالمللی خود، مسیرهای دریایی منطقه را کنترل میکند.
ایران، هند و امارات؛ محورهای احتمالی ائتلافهای آینده
وی افزود: من معتقدم که ایران و امارات و هند ممکن است در آینده ائتلاف جدیدی را آشکار کنند. تفاهم بین طرفهای حاضر و غایب نه تنها به مسیرهای دریایی، بلکه به مسیرهای زمینی نیز گسترش مییابد. ما درک میکنیم که روسیه، چین و آمریکا در همه این موارد چه موضعی دارند. بنابراین، پرسش اصلی این است که اروپا و بریتانیا در آنچه در منطقه ما اتفاق میافتد، در چه جایگاهی قرار دارند؟ ترامپ حاکمیت اروپا و سلطنت بریتانیا را به گونهای به چالش کشیده است که وحدت هر دو را تهدید میکند. بر این اساس، فرض بر این است که بریتانیا و اروپا به نوبه خود، اجازه نخواهند داد که آمریکا در نبرد خود علیه ایران در منطقه پیروز شود. همچنین انتظار میرود بریتانیا از گفتوگوها و توافقهای ایران و عمان، در کنار توافق ایران و امارات تحت چتر حمایت هند حمایت کند.
الشمری گفت: شکست عربستان سعودی در تعامل با همسایگانش ثابت شده است. به هر دلیلی، رژیم سعودی با عراق، ایران، کویت، قطر، امارات، یمن و دیگران مشکل دارد. آیا میتوان تصور کرد که تمام دنیا اشتباه میکنند و آل سعود درست میگویند؟ رژیم سعودی آنچه را که برای دیگران ممنوع میکند، برای خود مجاز میداند و نمونههای آن متعدد است. آمریکا از رژیم سعودی حمایت میکند و آنچه لازم است، خروج آمریکا از منطقه است. ما اعراب و ایرانیان، چه بخواهیم چه نخواهیم، همسایه هستیم. ما موظف به رسیدن به تفاهم هستیم. اگر مسیرهای دریایی متعلق به ایران است، مسیرهای زمینی متعلق به اعراب است. باید با هم شریک شویم، اما به یک شرط: دیگر جایی برای آل سعود وجود ندارد. هر دورهای مردان خود را دارد و دوره آل سعود به پایان رسیده است.
..........................
پایان پیام
تا کنون هیچ نظری ارسال نشده است ...