عصر قم - از افغانستان و عراق تا یمن و اکنون ایران، مراسم عروسی که باید نماد شادی و آغاز یک زندگی مشترک باشد، در مواردی به صحنه مرگ غیرنظامیان تبدیل شده است؛ حملاتی که برخی مستقیماً به نیروهای آمریکایی و برخی به عملیات ائتلافهای نظامی تحت حمایت واشنگتن نسبت داده شدهاند. بررسی این موارد، تصویری تلخ از هزینهای است که غیرنظامیان در جنگهای منطقهای پرداختهاند؛ هرچند جزئیات و مسئولیت هر حادثه باید بر اساس شواهد و گزارشهای معتبر بهصورت جداگانه بررسی شود.
عصر قم - از افغانستان و عراق تا یمن و اکنون ایران، مراسم عروسی که باید نماد شادی و آغاز یک زندگی مشترک باشد، در مواردی به صحنه مرگ غیرنظامیان تبدیل شده است؛ حملاتی که برخی مستقیماً به نیروهای آمریکایی و برخی به عملیات ائتلافهای نظامی تحت حمایت واشنگتن نسبت داده شدهاند. بررسی این موارد، تصویری تلخ از هزینهای است که غیرنظامیان در جنگهای منطقهای پرداختهاند؛ هرچند جزئیات و مسئولیت هر حادثه باید بر اساس شواهد و گزارشهای معتبر بهصورت جداگانه بررسی شود.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ از افغانستان و عراق تا یمن و اکنون جنوب ایران؛ مراسمهایی که قرار بود نماد شادی و آغاز یک زندگی جدید باشند، در سایه حملات نظامی آمریکا یا عملیات ائتلافهای مورد حمایت واشنگتن، به صحنهای برای سوگ خانوادهها تبدیل شدهاند.
تازهترین مورد، حمله به خانهای در کوهستکِ سیریک در هرمزگان است که هنگام برگزاری مراسم عروسی هدف قرار گرفت و بنا بر گزارش هلالاحمر ایران، دستکم ۴ نفر کشته و ۶۷ نفر زخمی شدند؛ بیشتر قربانیان زن و کودک گزارش شدهاند.
این حادثه بار دیگر پرسش درباره حفاظت از غیرنظامیان در جنگ و ادعاهای آمریکا درباره رعایت حقوق بشر را به صدر اخبار آورده است؛ موضوعی که با مرور برخی حوادث مشابه در دو دهه گذشته، ابعاد گستردهتری پیدا میکند. البته مسئولیت و جزئیات هر حادثه باید بر اساس شواهد و گزارشهای معتبر، جداگانه بررسی شود.
عروسیهایی که به مراسم عزا تبدیل شدند
یکی از شناختهشدهترین موارد، ۶ ژوئیه ۲۰۰۸ در استان ننگرهار افغانستان بود؛ زمانی که یک گروه در حال همراهی عروس به سوی محل برگزاری مراسم عروسی هدف حمله هوایی نیروهای آمریکایی قرار گرفت. تحقیقات دولت افغانستان کشتهشدن ۴۷ غیرنظامی، از جمله عروس، و زخمیشدن ۹ نفر دیگر را تأیید کرد؛ در میان قربانیان نیز زنان و کودکان حضور داشتند. ارتش آمریکا در ابتدا کشتهشدن غیرنظامیان را رد کرد و مدعی شد که هدف، نیروهای مسلح بودهاند.
در ۱۹ مه ۲۰۰۴ نیز حمله نیروهای آمریکایی به روستای مکریدیب در استان انبار عراق به یکی از جنجالیترین پروندههای مرتبط با حمله به مراسم عروسی تبدیل شد. گزارشهای محلی از کشتهشدن ۴۲ نفر، از جمله زنان و کودکان حکایت داشت؛ در مقابل، مقامهای نظامی آمریکا حضور نیروهای مسلح و تبدیلشدن محل به هدف نظامی را مطرح کردند. انتشار تصاویر ویدیویی از مراسم عروسی نیز به مناقشه درباره روایت رسمی آمریکا دامن زد.
در یمن نیز حمله به یک مراسم عروسی در سال ۲۰۱۵ بازتاب گستردهای یافت. مقامهای یمنی شمار قربانیان حمله هوایی ائتلاف به رهبری عربستان را تا ۱۳۱ نفر اعلام کردند و گزارشها آن را از مرگبارترین حملات به یک مراسم عروسی در این کشور دانستند. این مورد از نظر نسبتدادن مسئولیت، با حملات مستقیم آمریکا متفاوت است و در چارچوب عملیات ائتلاف سعودی قرار میگیرد؛ از همین رو دقیقتر است از عبارت «ائتلاف مورد حمایت آمریکا» استفاده شود، نه اینکه آن را مستقیماً حمله آمریکا معرفی کنیم.
این نخستین بار هم نبود که یک مراسم عروسی در یمن در عملیات مرتبط با آمریکا هدف قرار میگرفت. دسامبر ۲۰۱۳، حمله پهپادی آمریکا به یک کاروان عروسی در یمن دستکم شماری از غیرنظامیان را کشت و زخمی کرد و سازمان دیدهبان حقوق بشر خواستار تحقیق درباره مبنای حقوقی حمله شد؛ این سازمان تصریح کرده بود که دولت آمریکا اطلاعات کافی درباره مبنای قانونی این حمله ارائه نکرده است.
۲۰۲۶؛ تکرار یک تصویر تلخ در ایران
اکنون این تصویر بار دیگر در کوهستک شهرستان سیریک در هرمزگان دیده شده است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، در حمله موشکی آمریکا در اول سپتامبر ۲۰۲۶، یک منزل مسکونی که مراسم عروسی در آن جریان داشت هدف قرار گرفت. منابع مختلف درباره شمار دقیق قربانیان اختلاف دارند؛ رسانه های خارجی از جمله آسوشیتدپرس از کشتهشدن چهار نفر و زخمیشدن بیش از ۶۰ نفر بر اساس گزارش منابع ایرانی خبر داده و رویترز نیز کشتهشدن چهار نفر در مراسم عروسی که یک کودک ۴ ساله در میان شهدا بوده را تأیید کرده است.
.
مقامهای ایرانی این حمله را محکوم کردهاند، در حالی که ارتش آمریکا اعلام کرده اهداف حملاتش زیرساختهای نظامی بوده و هدفگیری عمدی غیرنظامیان را تأیید نکرده است.
کنار هم گذاشتن این پروندهها، پرسشی جدی را پیش روی افکار عمومی قرار میدهد: چگونه در جنگهایی که با ادعای مبارزه با تروریسم، تأمین امنیت یا هدف قرار دادن اهداف نظامی آغاز میشوند، مراسمی بهتمامی غیرنظامی مانند عروسی بارها به صحنه تلفات انسانی تبدیل میشود؟
پاسخ به این پرسش نیازمند بررسی مستقل هر پرونده، شفافیت درباره اهداف نظامی ادعاشده، تحقیق درباره قواعد حقوق بشردوستانه و پاسخگویی عاملان احتمالی است؛ اما برای خانوادههایی که جشن ازدواج عزیزانشان به مراسم سوگواری تبدیل شده، نتیجه نهایی یکسان است: جنگ، مرز میان میدان نبرد و خانه و مراسم شادی مردم عادی را درنوردیده است.
.
...........
پایان پیام