عصر قم - مدیر گروه سیاست پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با تأکید بر اینکه شهادت یک رهبر دینی پایان حیات اندیشه او نیست، گفت: شهادت، اندیشه برخاسته از ایمان، عقلانیت و پیوند با مردم را گسترش میدهد.
حجتالاسلام سید کاظم سید باقری، مدیر گروه سیاست پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، در گفتوگو با خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، با بیان اینکه شهادت یک رهبر دینی، در منطق اندیشه اسلامی، پایان راه و اندیشه نیست، بلکه آغاز مرحلهای نو از زندگی، پویایی، پایایی و گسترش مکتب فکری و اجتماعی اوست، اظهار داشت: هنگامی که رهبری شهید، مشروعیت خود را از ایمان، عقلانیت، عدالتخواهی و پیوند عمیق با مردم به دست میآورد، شهادت او نه به خاموشی اندیشه، بلکه به تکثیر و تعمیق آن میانجامد. همراهی و همدلی رهبر شهید با مردم چندان بود که این کلام امیرالمؤمنین(ع) در نهجالبلاغه را به یاد میآورد که: «خَالِطُوا النَّاسَ مُخَالَطَهً إِنْ مِتُّمْ مَعَهَا بَکَوْا عَلَیْکُمْ، وَ إِنْ عِشْتُمْ حَنُّوا إِلَیْکُمْ». (نهجالبلاغه، حکمت ۱۰)
وی افزود: از دیگر سو ایشان در طول رهبری خود، امور خود را صرف دفاع از کرامت انسان، حمایت از ملتهای مظلوم، مبارزه با سلطه و دعوت به عدالت کرد، طبعا شهادت او این ارزشها را به سرمایهای ماندگار برای امت اسلامی تبدیل ساخت.
حجتالاسلام سید باقری ادامه داد: اندیشه آیتالله خامنهای بر پایه منظومهای عقلانی و قرآنی استوار است که در آن مقاومت، تنها کنشی سیاسی نیست، بلکه تجلی فطرت انسانی در برابر ستم و دفاع از حق و عدالت است. ازاینرو، این نکته مهم است که یادآور شویم سخن و کلام او، زبان ملتهای مظلوم و بازتاب خواستههای آنان برای آزادی، عزت و استقلال بود.
وی تصریح کرد: مکتب ایشان، بر عقلانیت، معنویت، عدالت و مسئولیت اجتماعی تکیه دارد و لذا از مرزهای جغرافیایی فراتر رفته و به گفتمانی فراگیر در میان امت اسلامی تبدیل شد. در چنین چارچوبی، شهادت یک رهبر، نه تنها به پایان اندیشه او نمیانجامد بلکه زمینه گسترش و بازتولید آن را در قالب کنشها، گفتمانها و نسلهای جدید فراهم میآورد. از این منظر، میتوان گفت آنچه با شهادت پایان مییابد، زندگی فردی است، نه حیات اندیشه.
وی همچنین با اشاره به حماسه بدرقه میلیونی رهبر شهید، خاطرنشان کرد: این حماسه، افزون بر جنبههای عاطفی، میتواند برای ایران به سرمایه اجتماعی و ملی تبدیل شود؛ سرمایهای که ظرفیت تقویت همبستگی، اعتماد متقابل و احساس تعلق به سرنوشت مشترک را در میان اقشار مختلف جامعه دارد. حضور گسترده مردم در چنین آیینهایی، هنگامی که از مرز گرایشهای سیاسی و اجتماعی عبور کند، این پیام را منتقل میکند که جامعه در برابر رخدادهای بزرگ، توانایی گرد آمدن حول ارزشها و هویتهای مشترک را دارد و حاضر است تا از اختلافهای جزئی و سلیقهای گذر کند. امام علی(ع) در این باره کلامی راهگشا دارد که میفرماید: «وَ عَلَیْکُمْ بِالتَّوَاصُلِ وَ التَّبَاذُلِ، وَ إِیَّاکُمْ وَ التَّدَابُرَ وَ التَّقَاطُعَ» (نامه ۴۷).
حجتالاسلام سید باقری تأکید کرد: ازاینرو، مهمترین پیام این حماسه برای جامعه، تقویت وحدت ملی، همدلی اجتماعی و ترجیح منافع و آرمانهای مشترک بر اختلافات و سلایق مقطعی است. بنابراین آنان که دل در گرو گفتمان متعالی انقلاب اسلامی و رهبری شهید دارند باید دست از باورهای سطحی حزبی و کینهکشی و کینهپراکنی بردارند و از این میراث بزرگ و سرمایه گرانبها نگاهبانی کنند.
وی در پایان اظهار داشت: در چنین شرایطی، مسئولیت نهادهای فرهنگی تنها ثبت یک واقعه تاریخی نیست، بلکه تبدیل این تجربه جمعی به بخشی از حافظه تاریخی نسلهای آینده است. این امر با روایت مستند، تولید آثار پژوهشی، آموزشی، هنری و رسانهای، ثبت خاطرات و تبیین ابعاد فکری و اجتماعی این رخداد امکانپذیر خواهد بود. هدف آن است که نسل جدید، این حضور را نه تنها به عنوان یک مراسم، بلکه به مثابه نمادی از همبستگی، مسئولیتپذیری و توان جامعه در حفظ انسجام ملی بشناسد. هر اندازه این روایت بر عناصر مشترک هویت ملی، گفتوگو، همدلی و مشارکت اجتماعی تأکید کند، ظرفیت بیشتری برای تقویت انسجام ملی و تبدیل این تجربه به سرمایهای ماندگار برای آینده خواهد داشت.