نور و عشق فراگیر و ابدی حسینی!

عصر قم - یادداشت «نور و عشق فراگیر و ابدی حسینی» در ادامه مجموعه «در مکتب امام شهید» با نگاهی توحیدی به حقیقت نورانیت اولیای الهی و جایگاه محبت سیدالشهدا(ع) در دل‌های مؤمنان می‌پردازد. نویسنده با استناد به آیات قرآن، روایات و بیانات رهبر معظم انقلاب، نقش مجالس توسل و عزای حسینی را در نورانیت دل‌ها، تعمیق پیوند عاطفی با اهل‌بیت(ع) و تقویت مسیر هدایت و معنویت تبیین می‌کند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ حمد او را سزد که هستی به فیض اوست! ظهور آسمان و زمین به فیض خداست که فرمود: "اللَّهُ نُورُ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ"۱ و ولی خدا که مظهر اسمای حسنای الهی است، وجودش نورانی به فیض الهی است اولاً، و نورش گسترده در گیتی است، ثانیاً؛ و در گستره‌ای فرازمانی و فرامکانی، عالَم از نور وجودشان مستفیض و روشن است، ثالثاً.
و قلب و جانی که نورانی به فیض خداوند باشد، عرش او خواهد بود که رسول‌خدا فرمودند: «أنّ قلب المؤمن عرش الرحمن»۲. گفته‌اند که مراد از عرش، فرمانروایی و تدبیر خداوند باشد.۳ لذا خداوند فرمانروا و حاکم بر قلوب اهل ایمان است و این سلطه و سیطره الهی به حسب ایمان و میزان تجلی نور حق بر قلوب مؤمنان باشد و ولی خدا و انسان کامل که مظهر اسم اعظم الهی‌ است، جان و وجودش تابش اشعه رحمت و حب و نور محبوب فیاض سرمدی است.
و قلبی که خداوند بر آن سلطان باشد و به نورش روشن، تجلی‌گاه اسمای نیکوی او خواهد بود. چنان‌که امام صادق علیه‌السلام فرمودند: عرش خداوند بر تسبیحات اربعه استوار است؛ یعنی بر “سبحان الله والحمدلله و لاالهَ الّاالله و الله اکبر”.
چنین قلبی محل درخشش و تجلی اسمای حسنای الهی است و محبت و عشق به ولی خدا که رشحه‌ای از حب الهی است در نهاد آدمیان نهفته است. چنان‌که درخصوص محبت سیدالشهدا علیه‌السلام آمده است: "أنّ للحسین فی قلوب المؤمنین محبّه مکنونه۴، لذاست که خاتم انبیا صلوات الله علیه و آله فرمودند: "احب الله من احب حسیناً"۵.
قلبی که عرش الهی است، کانون محبت خداوندی و مهبط نور الهی است و جانش روشن است به نور خداوند و هم روشنگر جهان است به وجود نورانی‌اش، و کشتی نجات است به فیض جاری در نهاد آدمی، لذا فرمودند: “ان الحُسَینٌ مِصباحُ الهُدیٰ”.
بنابراین هم شراره‌های این عشق و درخشش نور حسین بن علی علیه‌السلام در قلوب مؤمنان ابدی و جاودانه است و خاموشی و سردی در آن راهی نباشد، چنان‌که فرمودند: "إنّ لقتل الحسین حراره فی قلوب المؤمنین لا تبرد أبداً"۶.
بر این رهیافت توحیدی، قرب به کانون نور و عشق و حب الهی حسین بن علی علیه‌السلام و دست آویختن و توسل به آن حضرت، سبب تشدید محبت و عشق به حضرتش و نورانیت دل و جان متوسلین خواهد بود.
بر این نگاه لطیف و عمیق، قائد عظیم‌الشأن شهید فرمود: “هریک از این مجالس توسّل، از این حالات توسّلی که شما دارید، یک اتّصال و ارتباطی است با نور معنویّت لایزال حسینی (علیه الصّلاه و السّلام)”.۷
و این سوگمندانه‌ها و توسل‌ها، برای منور ساختن جان‌مان و احیای قلب‌های مکدر و زدودن زنگار روح ما خواهد بود که فرمود: "شمع خاموش دل خودمان را در این توسّلات متّصل می‌کنیم به مشعل نورانی فراگیر انوار حسینی و دل‌های‌تان را روشن می‌کنید. نام امام حسین، راه امام حسین، توجّه به امام حسین، توسّل به حسین بن علی سیّدالشّهدا (سلام‌اللّه‌علیه) راه‌گشاست. به معنای واقعی کلمه «حُسَینٌ مِصباحُ الهُدیٰ» حسین چراغ هدایت است. این هدایت را شما در ضمیر خودتان، در باطن خودتان هم حس می‌کنید."۸
هر کس از این مائده حسینی نمکی بر کامش نشاند، نمک‌گیرش شود و دل‌بسته محفل و سفره‌آرای مجلس‌اش گردد و دست بر شاخه‌های شجره نور و عشق حسینی آویزد و جانش را قرار دهد و آلام خویش تسکین دهد و التیام بخشد.
به سبب این برکات و فیوضات بی‌شمار است که فرمود: “این عاطفه نسبت به اولیای خدا، اولیای دین، این پیوند عاطفی، پشتوانه‌ی بسیار ارزشمند پیوند فکری و پیوند عملی است. بدون این پشتوانه، خیلی سخت می‌شود در این راه حرکت کرد. این پیوند عاطفی، خیلی مهم است”.۹
از این رو مجالس عزای حسین علیه‌السلام و برپایی مجالس سوگ آن امام و توسل به سالار شهیدان عملی والا و مهم است و مورد توصیه مؤکد علمای ربانی و اولیای صمدانی از جمله امام شهید است که خود جان‌شیفته مجلس عزا و توسل در ماه محرم و ایام عزای خامس آل عبا بود و همگان را بدان ترغیب می‌نمود:
"همه باید در این مجالس شرکت کنند، قدر مجالس عزاداری را بدانند، از این مجالس استفاده کنند و روحاً و قلباً این مجالس را وسیله‌ای برای ایجاد ارتباط و اتّصالِ هرچه محکم‌تر میان خودشان و حسین بن علی علیه‌السّلام، خاندان پیغمبر و روح اسلام و قرآن قرار دهند."۱۰
حمید احمدی
۳۰ خرداد ۱۴۹۵
مسیر نجف اشرف به کاظمین
۱-طه، ۵
۲-بحارالأنوار،ج۵۵، ص۳۹
۳-ر.ک:حضرت آیهالله جوادی آملی، تفسیر آیه ۵ سوره طه
۴-الخرائج والجرائح، ج۲، ص۸۴۲
۵-مستدرک وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۱۸
۶و۷- از بیانات رهبر معظم شهید در تاریخ ۱۴۰۲/۲/۱۵
۸- همان، ۱۳۸۸/۸/۲۲
۹- همان، ۱۳۷۳/۳/۱۵
۱۰- همان