عصر قم - قم - پژوهشگر دانشگاه علوم پزشکی قم گفت: ۴۶ درصد مصدومیتهای ثبتشده در کودکان زیر هفت سال ناشی از سقوط و زمین خوردگی بوده و پس از آن حوادث ترافیکی در رتبه دوم علل بروز آسیب قرار دارد.
به گزارش خبرنگار مهر، نرگس اسکندری ظهر چهارشنبه در نشست ارائه طرحهای پژوهشی دانشگاه علومپزشکی قم از نتایج یک مطالعه ششساله درباره علل بروز آسیبهای خارجی در کودکان زیر هفت سال در قم خبر داد و گفت: سقوط و حوادث ترافیکی بیشترین سهم را در مصدومیت این گروه سنی داشتهاند و بخش قابل توجهی از این حوادث در محیط منزل رخ داده است.
این پژوهشگر دانشگاه علوم پزشکی قم در با تشریح ابعاد این تحقیق اظهار کرد: در این مطالعه، اطلاعات مربوط به یکهزار و ۴۴۷ کودک زیر هفت سال که طی سالهای ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۹ به بیمارستان شهید بهشتی قم و بیمارستان حضرت معصومه(س) مراجعه کرده بودند، مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت.
وی گفت: یافتههای بهدستآمده نشان میدهد میانگین سنی کودکان آسیبدیده حدود ۳۴ ماه بوده و نزدیک به ۶۰ درصد موارد را پسران تشکیل دادهاند و از نظر نوع صدمات نیز بیشترین آسیبها مربوط به اندامها شامل دست و پا گزارش شده است.
اسکندری افزود: بر اساس دادههای استخراجشده، ۴۶ درصد از مصدومیتها ناشی از سقوط و زمینخوردگی بوده و حدود ۱۰ درصد نیز در اثر حوادث ترافیکی رخ داده است.
وی ادامه داد: در کنار این موارد، سوختگی، مسمومیت، برخورد با اجسام خارجی و بلع جسم خارجی از دیگر علل ثبتشده در این پژوهش بوده است.
وی ادامه داد: بررسی محل وقوع حوادث نشان میدهد آسیبها در میان پسران بیشتر در خارج از منزل و در میان دختران عمدتاً در محیط خانه اتفاق افتاده است.
اسکندری ادامه داد: بیشترین فراوانی مصدومیت در گروه سنی ۲ تا ۴ سال مشاهده شد و کودکان سه سال به بالا بیش از سایرین در معرض سوانح ترافیکی قرار داشتهاند.
این پژوهشگر حوزه سلامت کودکان تصریح کرد: بر پایه نتایج این مطالعه، ۹۶ درصد کودکان پس از دریافت خدمات درمانی بهبود یافتهاند، اما حدود سه درصد با عوارض ماندگار مواجه شدهاند که ضرورت توجه جدیتر به پیشگیری را نشان میدهد.
وی گفت: آسیبهای خارجی از مهمترین عوامل مرگ و ناتوانی در دوران کودکی به شمار میرود و بخش قابل توجهی از این حوادث با آموزش صحیح والدین، ایمنسازی فضای منزل و افزایش نظارت در محیطهای بیرونی قابل پیشگیری است.
اسکندری افزود: ارتقای سطح آگاهی خانوادهها و توجه ویژه به استانداردهای ایمنی در خانه و فضاهای عمومی میتواند نقش مؤثری در کاهش آسیبهای کودکان ایفا کند و از تحمیل پیامدهای جسمی و روانی بلندمدت جلوگیری کند.