عصر قم - این اثر در ۵ فصل شامل؛ «کلیات پژوهش»، «مبانی نظری و پیشینه پژوهش»، «روششناسی پژوهش» و «تجزیه و تحلیل دادهها» و «نتیجه گیری» تألیف شده است.
پژوهش حاضر بر آن است تا با تمرکز بر تحلیل احساسات در نوع ادبی غنایی در کتب فارسی متوسطه دوم، ابعاد پنهان این تاثیر را بر تقویت هوش هیجانی دانش آموزان مورد بررسی قرار دهد. هوش هیجانی، به عنوان توانایی شناخت، درک، مدیریت و به کار گیری موثر احساسات خود و دیگران، نقش حیاتی در موفقیت فردی و اجتماعی ایفا میکند.
این مطالعه با کاوش در چگونگی بازنمایی عواطف در اشعار غنایی فارسی و شیوههایی که این متون میتوانند به دانش آموزان در شناسایی، نام گذاری و مواجهه صحیح با هیجانات کمک کند، به دنبال تبیین، اهمیت آموزشی و تربیتی ادبیات در فراسوی صرفا یادگیری زبانی است.
هدف نهایی این پژوهش، نه تنها روش ساختن پوند ناگستنی ادبیات روان انسان بلکه ارائه راهکارهایی برای بهره برداری هدفمندتر از میراث غنی ادب فارسی در جهت پرورش نسلی با غنای عاطفی و غنای هوش است؛ نسلی که قادر به فهم و مدیریت موثر دنیای درونی و تعامل سازنده با جهان پیرامون خود باشد.
برشی از اثر
در بخشی از این کتاب آمده است:
آنچه واضح و مبرهن است این است که در برنامه ریزی آموزشی و درسی پس از هر نوع برنامه ریزی در جهت ارتقای سطح هوش هیجانی دانش آموزن میبایست به دانش و اطلاعات وسیعی دست یافت تا وضعیت فعلی مدارس و محتوای کتابهای درس از نظر میزان استفاده آنها از مقوله هوش هیجانی استخراج شده تا برنامه ریزیها و اقدامات بعدی در این خصوص مناسب با ظرفیتها و کمبودهای محتوایی صورت پذیرد. در برنامههای درسی، معمولاً بسیاری از محتواهای آموزشی گنجانیده میشود، در حالی که آموزشهای مستقیم و غیر مستقیم شناسایی احساسات و شیوههای گسترش، کنترل و در صورت لزوم، مقابله با آنها مدنظر برنامه ریزان این حوزه کمتر قرار داشته است. دروسی مانند فارسی و اجتماعی و مواردی نظیر آن از اهمیت بالایی در این مقوله برخوردارند.
مطالعات مختلفی درباره هوش هیجانی در حوزه های گوناگون به انجام رسیده است و لابد بعد از این نیز به انجام خواهد رسید اما از آنجا که کمتر به تحلیل معاد و محتوای کتابهای درسی از این نظر پرداخته میشود، لازم است که به تحقیقات پایهای در این حوزه، که این پژوهش نیز یکی از آنها است اهمیت در خوری داده شود و پژوهشهای بعدی نیز تحلیل محتوای کتابهای درسی از منظر ارتقای هوش هیجانی را بیشتر در دستور کار قرار دهند.
انتهای پیام