عصر قم - ورزش 3 /رئال مادرید بار دیگر در لحظهای که توان لغزش نداشت، ناکام ماند. دیر رسید، بد رسید و بیپاسخ. و یک بار دیگر، یک صحنه بزرگ اروپایی را با این حس ترک کرد که مشکل بسیار عمیقتر از یک مسابقه بد است.
جهنم دا لوژ تازهترین تصویر از تیمی ناآشنا بود که کم آورد، فاقد روحیه رقابتی بود و بیش از هر چیز، از نبود ثبات رنج میبرد. نتیجه به همان اندازه که سخت است، شایسته نیز هست: خروج از جمع هشت تیم برتر لیگ قهرمانان و اجبار به حضور در پلیآف برای دومین فصل متوالی.
«نمیشود یک روز خوب باشیم و روز بعد بد. این کارِ یک تیم قهرمان نیست.» این جمله از کیلیان امباپه است، اما هر هوادار رئال مادریدی میتوانست پس از شبی دیگر که پرسشهایش بیش از پاسخها بود، آن را بگوید. تیم تحت هدایت آربلوا روز را در رتبه سوم آغاز کرد و خارج از جمع هشت تیم برتر به پایان رساند.
بازار
فروپاشیای که به خوبی وضعیت فعلی این تیم را خلاصه میکند: فقر ایده در حمله، ناتوانی در حفظ سطحی بالا در مسابقات دشوار و زنده شدن شبحهای قدیمی که پس از جدایی ژابی آلونسو دفن شده به نظر میرسیدند. هیچ چیز کار نکرد. نه برنامه، نه نگرش، نه واکنش نیمکت. مشکل در زمین بود… و این مسئولیتی است کاملاً و منحصراً بر عهده بازیکنان است.
آمار ویرانگر مقابل بنفیکا
حتی مهارهای معجزهآسای تیبو کورتوا یا تمامکنندگی بیرحمانه امباپه هم نتوانستند نمایش ضعیف از ابتدا تا انتها را پنهان کنند. رئال مادرید تیمی نرم بود، بیبرخورد، بیانرژی و همواره یک گام عقبتر، سرگردان در زمین با دو یا سه دنده کندتر. با توپ سردرگم و بدون توپ حتی شکنندهتر.
بنفیکا با بیش از ۲۰ شوت (آماری ویرانگر) تمام ضعفهای تیمی را عیان کرد که مدتهاست اقتدارش را از دست داده است. امباپه با ناراحتی آشکار در میسکدزون گفت: «خیلی بد بازی کردیم. گل چهارم چیزی را تغییر نمیدهد. کمی شرمآور است اما چیزی را عوض نمیکند. هفته گذشته خوب بازی کردیم و این بار نه. ثبات نداریم. کمی از همه چیز کم داریم. فقط مسئله نگرش یا فقط فوتبال نیست. یک مشکل کلی است. در لیگ قهرمانان، هر جزئیاتی مهم است.»
و این بزرگترین مشکل رئال مادرید در مقطع فعلی است: همه توانش را نمیگذارد، نه از نظر بدنی و نه ذهنی. حذف از کوپا دل ری و حالا هم خارج شدن از جمع هشت تیم برتر لیگ قهرمانان، آن هم در فاصله دو هفتهای که گمان میرفت اوضاع رو به بهبود است. قهرمان ۱۵ دوره اروپا بار دیگر با آتش بازی کرد و سوخت. در ورزشگاه دالوژ، صحنه دهمین قهرمانی اروپاییشان، حتی تاریخ هم نتوانست انگیزهای برای تیمی فراهم کند که به نظر میرسد خودش تصمیم میگیرد چه زمانی بدود و چه زمانی دست نگه دارد.
این تیم با تنها سلاح قابل اتکایش، یعنی تمامکنندگی و در اولین شوت در چارچوب به گل رسید. اما این فقط سراب بود. منطق حاکم شد و بنفیکا در نهایت به بردی رسید که برای هر بینندهای غافلگیرکننده نبود. شکستی که علاوه بر این، میتواند در آیندهای نزدیک آنها را دوباره مقابل هم قرار دهد: بنفیکا یا بودو گلیمت حریفان بالقوه رئال در پلیآف خواهند بود و قرعهکشی روز جمعه برگزار میشود.
امباپه اضافه کرد: «درد دارد، چون میخواستیم از فوریه برای بهتر شدن استفاده کنیم، اما لیاقت جایگاهی را که در آن هستیم داریم.» تشخیص روشن و نگرانکننده است. رئال مادرید غیرقابل اتکا، بیثبات و ناتوان از رقابت در سطحی است که اروپا طلب میکند و تا زمانی که این تغییر نکند، هرقدر هم نشان این باشگاه پرافتخار باشد، این تیم همچنان از استاندارد یک مدعی قهرمانی فاصله خواهد داشت. امباپه پس از یک شب فاجعهبار رئال مادرید این را بهوضوح بیان کرد… شبی که حتی ۱۳ گل او در هفت بازی هم نتوانست مانعش شود.