عصر قم - ویژگی صلابت، شجاعت و خردمندی در وجود مبارک حضرت زینب(س)، از اوصافی است که علاوه بر منابع مختلف اسلامی، در اشعار شاعران مسیحی عرب‌زبان نیز مورد تمجید قرار گرفته است.
خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا: در بخش قبلی این نوشته، برخی از اشعار شاعران مسیحی در تمجید از شخصیت حضرت زینب(س) بیان شد. در این نوشته، اوصافی مانند صلابت، شجاعت و خردمندی حضرت زینب(س) در اشعار شاعران مسیحی عرب مورد بررسی قرار می‌گیرد.
«میشل سلیم کعدی» یکی از برجسته ترین شاعران و نویسندگان مسیحی لبنان است که در میان آثار خود، حداقل شش کتاب را با محور معرفی اهل‌بیت(ع) تدوین کرده است، آثاری که با محورهای امام علی(ع)، حضرت زهرا(س)، امام حسن(ع)، امام حسین(ع)، حضرت سجاد(ع) و امام رضا(ع) تدوین شده است.
ایشان علاوه بر توانمندی علمی و فلسفی، دارای قلمی جذاب و گوارا هستند به گونه‌ای که در میان نویسندگان عربی به عنوان «فارِسُ‌المنابر به معنای تک‌سوار منبرها» و «سیفُ‌الکلمه به معنای شمشیر سخن» شناخته می‌شوند.
میشل سلیم در اشعار خود، حضرت زینب(س) را در اینگونه وصف کرده است:
تلک التی عَدّها الفرسانُ بنت نهی/ و مَن سِواها یَعی معالمَ الدُرَبِ
ترجمه: بانویی که دلاوران او را «دخت خرد» می‌دانند و جز او چه کسی نشان‌های شجاعت را دریافت است؟
وی در اشعار دیگری، با اشاره به نقش برجسته حضرت زینب(س) در زنده نگهداشتن دین پیامبر(ص) می‌سراید:
تلک التی نَزلت عن خزّ هودجها/ لدین احمد تحیا لا لمغتصبِ
ترجمه: آن بانویی که از محمل نرم و راحت فرود آمد و برای دین پیامبر(ص) می‌زیست، نه برای ستمگران غاصب.
کعدی، تلاش‌های حضرت زینب(س) در احیاء دین محمدی(ص) موفق می‌داند و نمونه‌ای از این تلاش‌های موفق را در لعن ابدی بر خاندان ابوحرب می‌دانند، ابوحرب، لقب پدر ابوسفیان در طول جاهلیت بوده است.
الزینت امراه اجدَت رسالتها/ و حطّت اللعنه علی ابی حرَبِ
ترجمه: زینب بانویی است که رسالتش سودمند واقع شد و و لعنت را بر امثال ابوحرب فرود آورد.
جوزف هاشم، از دیگر شاعران مسیحی لبنانی است که علاوه بر تجارب تدریس و روزنامه نگاری، سابقه وزارت نیز در کارنامه خود دارد. او نیز در وصف شجاعت و حکمت حضرت زینب(ع) در اشعار خود اینگونه سروده است:
ا خت الرجال، امتطَت معراجَ ولدها/ و العزمُ ینطقُ بالاحکام و الحِکم
ترجمه: همتای مردان که بر نردبان {شجاعت} پدر سوار گشته و اراده اش از احکام درست و حکمت سخن می‌گوید.
وی در اشعار دیگری، زینب کبری(س) را «عامل روشن نگه داشتن دین» معرفی می‌کند:
و جذوه الدین لجّت فی النفوس بما/ اذکته زینبُ فی الهامَات و الهِمُم
فایقظت شعلهَ الایمانَ ان طُمست/ زاغت و ان اُلهبت بالحق تضطرم
ترجمه : شعله دین در عمق دلها نفوذ کرد، چرا که زینب(س) آن را در سرها و اراده ها افروخت، او شعله ایمان را فروزان کرد، چرا که اگر این شعله فروکش می کرد، به انحراف می‌گرایید و اگر زبانه می‌کشید، با حق فروزان می‌گشت.
در بخش‌های بعدی این نوشته، اشعار دیگر شاعران مسیحی در مدح حضرت زینب(س) بررسی خواهد شد.
سید علی‌اصغر حسینی/ خبرگزاری ابنا
____
پایان پیام