عصر قم - واشنگتن با تحریم «دیوان کیفری بین‌المللی» (ICC)، نقاب «مدافع حقوق بشر» را برای همیشه درید و به جهانیان ثابت کرد که در قاموس لیبرال‌دموکراسی آمریکایی، «حقوق بشر» تنها زمانی محترم است که ابزاری در خدمت منافع سلطه جویانه آنان باشد.
به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی خبرگزاری رسا، یکی از نهادهای سازمان ملل، دیوان کیفری بین‌المللی( ICC ) است. نخستین دادگاه دائمی بین‌المللی برای رسیدگی به جرایم نسل‌کشی، جنایات علیه بشریت، جنایت جنگی و جنایت می باشد که مقر آن در لاهه، هلند قرار دارد.
نهم اکتبر ۲۰۲۶ ، تاریخ رسمی اعلام جنگ تمام‌عیار آمریکا علیه «عدالت جهانی» است. واشنگتن با تحریم «دیوان کیفری بین‌المللی» ( ICC )، نقاب «مدافع حقوق بشر» را برای همیشه درید و به جهانیان ثابت کرد که در قاموس لیبرال‌دموکراسی آمریکایی، «حقوق بشر» تنها زمانی محترم است که ابزاری در خدمت منافع سلطه جویانه آنان باشد.
این اقدام، فراتر از یک تحریم اقتصادی ساده، مصداق عریان «تروریسم قضایی» است. ایالات متحده که خود نه تنها عضو اساسنامه رم نیست، بلکه همواره بر طبل «استثناگرایی حاکمیتی» می‌کوبد، امروز بر آن است که قاضی را به دلیل صدور حکم علیه جنایتکاران جنگی متحدش، تنبیه کند. این وقاحت، فراتر از یک خطای دیپلماتیک، «فروپاشی اخلاقی» نظامی است که ادعای رهبری جهان را دارد.
تحلیل حقوقی این رفتار قلدرمآبانه نشان می‌دهد که آمریکا دچار نوعی «جنون سلطه‌گری» شده است. واشنگتن به دیوان می‌گوید: «یا برایِ منافع ما قضاوت کن، یا نابود شو»! آن‌ها به‌خوبی می‌دانند که اگر دیوان، استقلال خود را حفظ کند، «ژنرال‌های تروریست آمریکایی» و «جنایتکاران صهیونیست» در صف اول متهمان عدالت خواهند بود. لذا، برای جلوگیری از این «محاکمه‌ی تاریخ»، ترجیح می‌دهند «عدالت» را تحریم کنند.
این «استکبار قضایی» به ما می‌آموزد که در نظم فعلی جهان، عدالت بین‌المللی، «عدالت مشروط» است. تا زمانی که پرونده‌ها علیه دیگران باشد، عدالت غربی سکوت می‌کند؛ اما به‌محض آنکه عدالت به سمت «مرکز قدرت غرب» اشاره رود، ماشین تحریم و فشار فعال می‌شود.
امروز، سکوت در برابر این گستاخی، خیانت به بشریت است. جامعه‌ی جهانی باید یک دوراهی تاریخی را پیش روی خود ببیند:
یا تسلیم «دلار آلوده به خون» شود و تن به «عدالت فرمایشی» بدهد، یا با ایجاد بلوک‌های مستقل قضایی و قطع وابستگی زیرساختی به نظام مالی آمریکا، به «استبداد قضایی واشنگتن» پایان دهد.
کاخ سفید باید بداند: زنجیرهای تحریم، دیوان کیفری را متوقف نخواهد کرد؛ بلکه تنها طبل رسوایی امپراتوری را بلندتر به صدا درخواهد آورد. عدالت، حقی است که «صاحبان قدرت» نمی‌توانند آن را مصادره کنند. تاریخ، قاضی نهایی است و در دادگاه تاریخ، آمریکا نه «پلیس جهان»، که «متهم ردیف اول جنایت علیه بشریت» خواهد بود.
دیگر زمانی برای دیپلماسی التماسی باقی نمانده است؛ باید برای «عدالت مستقل جهانی» هزینه داد. علاوه بر این، مسلمانان جهان و تمامی تشنگان عدالت، آگاهانه و استوار، در حال آماده‌سازی بستر برای ظهور یگانه‌ی عدالت‌گستر جهان هستند؛ حقیقتی که طومار تمام مستکبران تاریخ را درهم خواهد پیچید.
حجت الاسلام علی اصغر مجتهدزاده