عصر قم - سفر اخیر بنیامین نتانیاهو به امارات و تشدید درگیری‌ها در اتیوپی، نشانه‌هایی از شکل‌گیری معادلات تازه در شاخ آفریقا و دریای سرخ را آشکار کرده است
به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ سفر «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی به ابوظبی در روز یکشنبه و دیدار او با«محمد بن زاید» رئیس امارات همزمان با تشدید گسترده درگیری‌ها در اتیوپی انجام شد. کشوری که با آغاز دور تازه‌ای از جنگ داخلی بار دیگر شاهد رویارویی نیروهای فدرال با گروه «جبهه آزادی‌بخش خلق تیگرای» و متحدان آن است.
براساس گزارش روزنامه «الاخبار» لبنان با وجود پنهان‌کاری آشکار درباره دستور کار و نتایج این سفر به نظر می‌رسد تحولات شاخ آفریقا نیز از موضوعات مورد بحث در آن بوده و دو طرف درباره اقدامات لازم برای حمایت از مهم‌ترین متحد مشترک خود در این منطقه یعنی دولت «آبی احمد»، گفت‌وگو کرده‌اند.
پیشبرد چنین برنامه‌ای از سوی رژیم صهیونیستی و امارات برای تقویت حمایت از دولت اتیوپی می‌تواند به شعله‌ور شدن یک جنگ منطقه‌ای گسترده منجر شود. به‌ویژه آنکه پیش‌بینی می‌شود در صورت حمله اتیوپی با پشتیبانی رژیم صهیونیستی و امارات به اریتره، مصر نیز برای حمایت از «اسمره» وارد عمل شود.
این در حالی است که مقام‌های اتیوپی، اریتره را به مشارکت مستقیم در جنگ و تلاش برای قطع مسیرهای حمل‌ونقل و ارتباطاتی میان اتیوپی و جیبوتی از طریق حملات مستقیم در منطقه «عفار» متهم کرده‌اند.
رژیم صهیونیستی و «جبهه انقلابی»
سفر نتانیاهو به ابوظبی را نمی‌توان از حمایت علنی رژیم صهیونیستی از «جبهه انقلابی آبی اریتره» (EBRF) یا «تیپ نحمدو» جدا دانست.
اگرچه مخالفان سیاسی حکومت اریتره سال‌هاست در اراضی اشغالی حضور دارند، اما نیمه دوم سپتامبر جاری شاهد افزایش چشمگیر حمایت رژیم صهیونیستی از این جبهه بوده است. جبهه‌ای که هدف خود را سرنگونی حکومت «اسیاس افورقی» اعلام کرده است.
این حمایت از طریق تشکیل یک شاخه سیاسی برای این گروه در رژیم صهیونیستی صورت گرفته است. شاخه‌ای که قرار است فعالیت گسترده‌ای در میان مخالفان اریتره‌ای ساکن خارج از کشور داشته باشد.
با آغاز فعالیت شاخه سیاسی «تیپ نحمدو» و انتخاب شورای ۵۱ نفره آن در ماه آگوست، این جریان مخالف وارد مرحله تازه‌ای شده است. مرحله‌ای که اساس آن همسویی با راهبرد رژیم صهیونیستی و امارات برای یافتن شریکی قابل اتکا در دریای سرخ در دوران اریتره پس از افورقی است.
روزنامه عبری «هاآرتص» گزارش داده است که «جبهه انقلابی» که مقر آن در جنوب تل‌آویو قرار دارد، موفق شده است از طریق رژیم صهیونیستی و با ایجاد شاخه‌های مهمی در آمریکا، کانادا، سوئد، آلمان و اتیوپی، شبکه گسترده‌ای از مخالفان اریتره‌ای را برای فعالیت علیه افورقی سازمان‌دهی کند.
این تحرکات در چارچوب راهبرد رژیم صهیونیستی برای ایجاد شراکت‌های جدید با کشورهای آفریقایی حاشیه دریای سرخ انجام می‌شود. راهبردی که موضوعاتی مانند هماهنگی در زمینه کشتیرانی، مقابله با دزدی دریایی و تأمین امنیت بنادر را در بر می‌گیرد.
تل‌آویو در این مسیر به دنبال تکرار الگوی همکاری خود با منطقه سومالی‌لند به‌ویژه از طریق هماهنگی با دو متحد اصلی خود یعنی امارات و اتیوپی است.
در همین چارچوب، سفر نتانیاهو به ابوظبی که حدود یک ماه پیش از انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی در اکتبر انجام شده، می‌تواند نشانه‌ای از احتمال پیشنهاد مداخله گسترده‌تر تل‌آویو در اریتره و منطقه دریای سرخ به نفع ابوظبی باشد. اقدامی که در مقابل، می‌تواند با حمایت امارات از نتانیاهو در انتخابات همراه شود.
امارات و فرصت‌سوزی در شاخ آفریقا
در هفته‌های اخیر، اریتره از طریق رسانه‌های رسمی خود حملات رسانه‌ای گسترده‌ای علیه امارات و سیاست‌های این کشور در دریای سرخ و شاخ آفریقا به راه انداخته است. مسئله‌ای که ابعاد اختلاف میان اسمره و ابوظبی را نشان می‌دهد.
این تحولات در شرایطی رخ می‌دهد که ناظران معتقدند تلاش اتیوپی برای دستیابی به یک گذرگاه دریایی با برخورداری از شرایط حاکمیتی، ارتباط مستقیمی با تلاش‌های امارات برای دستیابی به هدفی مشابه در دریای سرخ دارد و اتیوپی در عمل نقش یک بازیگر نیابتی را برای امارات ایفا می‌کند.
شدت مخالفت عربستان و مصر با جاه‌طلبی‌های اتیوپی در دریای سرخ نیز این ارزیابی را تقویت می‌کند. زیرا تحقق خواسته‌های آدیس‌آبابا می‌تواند به حاشیه رانده شدن قابل توجه دیگر کشورهای حاشیه این دریا و تغییر دائمی ترتیبات امنیتی آن به سود محور رژیم صهیونیستی، اتیوپی و امارات منجر شود.
در پی درگیری‌های جاری در اتیوپی که به‌تدریج در حال تبدیل شدن به نسخه‌ای گسترده‌تر از جنگ پیشین تیگرای در فاصله سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ میلادی است، انتظار می‌رود امارات برای اریتره نیز الگویی مشابه آنچه در سودان دنبال کرده، در پیش بگیرد.
بر اساس برخی اطلاعات، ابوظبی در حال آماده‌سازی یک مسیر تأمین مالی نقدی و پشتیبانی لجستیکی برای مخالفان اریتره به‌ویژه «جبهه انقلابی آبی»، است. این جبهه مدعی است که در داخل و خارج از اریتره حدود دو میلیون هوادار دارد.
رژیم صهیونیستی می‌تواند ابزار مناسبی برای انتقال این حمایت‌ها چه از طریق دریای سرخ و چه از مسیر اتیوپی باشد.
همچنین احتمال می‌رود امارات برای ایجاد بی‌ثباتی مسلحانه در اریتره تلاش کند و در این مسیر از گذرگاه‌های زمینی میان اریتره و منطقه عفار بهره ببرد.
این احتمال به‌ویژه در شرایطی مطرح می‌شود که گزارش‌هایی درباره حملات فشرده ارتش اریتره به منطقه همجوار عفار منتشر شده است. منطقه‌ای که به‌عنوان عمق سرزمینی اتیوپی در ارتباط با دو بندر اریتره یعنی «عصب» و «مصوع»، اهمیت دارد.
این تحولات در حالی رخ می‌دهد که برخی گزارش‌ها از نزدیک‌تر شدن روابط اریتره و ایران حکایت دارند. افزون بر این، اسمره روابط خود را با مسکو و پکن نیز تقویت کرده است.
از سوی دیگر، ترتیبات اقتصادی که قرار بود پس از امضای توافق صلح میان آدیس‌آبابا و اسمره در سال ۲۰۱۸ میلادی با میانجیگری عربستان و آمریکا برای حمایت از اقتصاد و زیرساخت‌های اریتره اجرا شوند، ناکام مانده‌اند.
اریتره و نگرانی از جنگی فراگیر
در شرایطی که آدیس‌آبابا از سال گذشته میزبان فرماندهی اصلی «جبهه انقلابی آبی» بوده است. تصمیم این جبهه برای گسترش فعالیت‌های خود علیه ارتش اریتره از افزایش عوامل تنش میان اریتره و اتیوپی حکایت دارد.
با این حال، وقوع هرگونه جنگ احتمالی میان دو کشور نمی‌تواند از تشدید گسترده‌تر تنش‌ها در سطح منطقه جدا باشد.
در همین زمینه، «برهانو جولا» فرمانده ارتش اتیوپی در ۲۶ سپتامبر جاری، اریتره، سودان و مصر را به حمایت از نیروهای مخالف وابسته به «جبهه آزادی‌بخش خلق تیگرای» در شمال این کشور متهم کرد.
قاهره تاکنون به این اتهامات واکنشی نشان نداده است، اما ارتش سودان این ادعاها را رد کرد و اعلام داشت که خارطوم به روابط مبتنی بر حسن همجواری با اتیوپی و دیگر کشورها پایبند است.
تا این لحظه، وضعیت عملیات نظامی در اتیوپی همچنان نامشخص است. با این حال، در ۲۷ سپتامبر جاری تحول مهمی در میدان نبرد رخ دادزمانی که «جبهه تیگرای» از تصرف سه شهر مهم در منطقه عفار خبر داد.
همچنین خطوط عملیاتی این جبهه به مرزهای سودان نزدیک شده است. افزون بر این، حضور نیروهای اریتره در این منطقه نیز از پیش شناخته‌شده است. منطقه‌ای که مرزهای نهایی آن با اریتره از زمان پایان آخرین جنگ تیگرای تاکنون به‌طور کامل تعیین نشده است.
احتمال دارد نیروهای اریتره در این منطقه نقش‌های تاکتیکی در روند جنگ اتیوپی به‌ویژه در مواجهه با تلاش‌های اتیوپی، رژیم صهیونیستی و امارات برای سودانی‌سازی اریتره و تکرار سناریوی حمایت از شورش نیروهای «پشتیبانی سریع» در سودان، ایفا کنند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸