عصر قم - ورزش 3 /مهدی قایدی دقایق پایانی مسابقه ایران و مصر را با چشمانی اشکبار از روی نیمکت دنبال میکرد.
پس از سوت پایان دیدار ایران و مصر اشکهای رامین رضاییان نگاههای زیادی را به خود جلب کرد، اما احساساتیترین چهره این مسابقه مهدی قایدی بود، وینگر بوشهری تیم ملی که قابهای متفاوتی از اشک شوق تا بغض حسرت را روی نیمکت تیم ملی خلق کرد و اوج خوشحالی و ناراحتی را در کمتر از چند دقیقه تجربه کرد.
اشکهای مهدی قایدی از لحظه گلزنی شجاع تا بعد از سوت پایان مسابقه ادامه داشت، در حالی که ملیپوشان حلقه شادی بزرگی را دور خلیلزاده تشکیل داده بودند، قایدی نزدیک به حلقه خوشحالی بازیکنان از فرط خوشحالی شروع به ریختن اشک شوق کرد. دقایقی بعد و با دخالت کمکداور ویدئویی گل ایران مردود اعلام شد تا اشک شوق قایدی در یک چشم به هم زدن به بغض و حسرت تبدیل شود. او که ایستاده و با استرس شدید بازی را از کنار زمین دنبال میکرد، تا سوت پایان مسابقه نتوانست جلوی گریه خود را بگیرد.
لحظات پایانی مسابقه برای قایدی سختتر هم شد. وقتی ضربه سعید عزتاللهی به تیرک دروازه مصر برخورد کرد و گل نشد، مهاجم ریزنقش ایران ناباورانه سرش را میان دستانش گرفت و با چشمان خیس حسرت این موقعیت از دست رفته را خورد.
با به صدا درآمدن سوت پایان بازی نیز گریههای قایدی بند نیامد تا اینکه محمد محبی، همتیمی سابق و رفیق صمیمی او به سمتش رفت تا او را در آغوش بگیرد و به او دلداری دهد.
قایدی در شرایطی این شب عجیب و پرفراز و نشیب را پشت سر گذاشت که در این مسابقه فرصت بازی پیدا نکرده بود.