شنبه ۶ تير ۱۴۰۵

فرهنگی

فلاحی در کنفرانس نمایندگان زن مسلمان اتحادیه بین المجالس اسلامی:

بهره‌گیری نظام‌مند از ظرفیت زنان گامی مؤثر در ارتقای حکمرانی و انسجام اجتماعی است

بهره‌گیری نظام‌مند از ظرفیت زنان گامی مؤثر در ارتقای حکمرانی و انسجام اجتماعی است
عصر قم - عضو هیأت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در PUIC، گفت: جمهوری اسلامی ایران بر ضرورت تقویت نقش زنان در حوزه های مدیریتی و اجتماعی به ویژه در حل منازعات محلی و منطقه ای تأکید دارد.
  بزرگنمايي:

عصر قم - عضو هیأت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در PUIC، گفت: جمهوری اسلامی ایران بر ضرورت تقویت نقش زنان در حوزه های مدیریتی و اجتماعی به ویژه در حل منازعات محلی و منطقه ای تأکید دارد.

به گزارش گروه جمعیت و تعالی خانواده خبرگزاری رسا، سارا فلاحی عضو هیأت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در نشست کنفرانس نمایندگان زن مسلمان اتحادیه بین المجالس اسلامی ( PUIC) ) با اشاره به توانمندی‌های زنان در حل مسائل و منازعات محلی و منطقه ای، گفت: ابتدا مراتب خرسندی خود را از حضور در جمع همکارانم از مجالس قانونگذاری کشورهای اسلامی ابراز می دارم و همچنین از مجلس ملی جمهوری آذربایجان و دبیرخانه PUIC برای برگزاری این نشست تشکر می‌کنم.
وی اظهار کرد: در عصر کنونی افزایش درگیری‌ها و منازعات مسلحانه و قربانی شدن نامتناسب زنان و کودکان در پی آن، نه تنها امنیت انسانی را تهدید میکند بلکه چالشی بنیادین برای صلح و توسعه پایدار است.
عضو هیأت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در PUIC ، افزود: در شرایط مخاصمه زنان و کودکان به طور غیر متناسبی بیشترین آسیب‌های جانی، روحی و روانی را متحمل می‌شوند اما واقعیتی که کمتر به آن پرداخته می‌شود، این است زنان در عین آسیب پذیری یکی از مؤثرترین منابع صلح سازی پایدار به شمار می‌روند؛ منبعی که هنوز در بسیاری از ساختارهای رسمی تصمیم گیری به کار گرفته نشده است.
فلاحی ادامه داد: این موضوع امروز دیگر یک ادعای صرفاً اخلاقی نیست؛ یافته ای مبتنی بر شواهد است. بر اساس مطالعه جهانی سازمان ملل درباره اجرای قطعنامه ۱۳۲۵ شورای امنیت مشارکت زنان در مذاکرات صلح، احتمال دوام یک توافق صلح به مدت حداقل دو سال را ۲۰ درصد و احتمال دوام آن تا ۱۵ سال را ۳۵ درصد افزایش می‌دهد.
وی بیان کرد: پژوهش‌های دانشگاهی مستقل نیز نشان داده اند توافق نامه هایی که زنان امضا کننده آن بوده اند، دارای مفاد بیشتری برای اصلاحات سیاسی و نرخ اجرای بالاتری هستند؛ این آمار نه یک شعار بلکه دلیلی راهبردی برای حضور زنان در میز مذاکره است.
عضو هیأت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در PUIC ، تصریح کرد: چرا چنین است؟ رویکردهای سنتی حل و فصل منازعات که عمدتاً بر مداخله نظامی و اعمال فشارهای سیاسی استوار بوده اند، در بسیاری از موارد تنها به برقراری صلحی شکننده و ناپایدار انجامیده اند. یکی از کاستی‌های اساسی این رویکردها، کم رنگ بودن نقش و مشارکت زنان در ساختارهای رسمی تصمیم گیری و فرایندهای صلح سازی است.
فلاحی گفت: از این رو ضروری است دولت‌ها در تمامی مراحل مذاکره و حل منازعات، نیازها و مطالبات ویژه زنان و دختران را به ویژه در حوزه های بازگشت آوارگان، بازتوانی اجتماعی و اقتصادی و بازسازی پس از منازعه به طور جدی مورد توجه قرار دهند و در توافقات و برنامه های اجرایی لحاظ کنند.
وی اظهار کرد: با این حال حضور زنان در هیئت‌های رسمی مذاکره صلح در سطح جهان همچنان به مراتب کمتر از ظرفیت‌ها، توانمندی ها و شایستگی‌های واقعی آنان است. این شکاف قابل توجه، نه تنها مانعی در مسیر دستیابی به صلح پایدار به شمار می‌رود بلکه نشان دهنده ضرورتی است که همه کشورها باید برای رفع آن و تضمین مشارکت معنادار زنان در فرایندهای صلح و امنیت اقدامات مؤثر و هدفمند اتخاذ کنند.
عضو هیأت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در PUIC ، افزود: زنان جوامع اسلامی بارها ثابت کرده اند که می‌توانند از بافت‌های ویران شده جنگ، سرمایه های اجتماعی صلح آفرین بازسازی کنند. سرمایه گذاری بر این توانمندی کم هزینه ترین، مشروع ترین و باثبات ترین راهبرد برای دستیابی به امنیت و عدالت در سرزمین‌های اسلامی است.
فلاحی تصریح کرد: جمهوری اسلامی ایران بر ضرورت تقویت نقش زنان در حوزه های مدیریتی و اجتماعی به ویژه در حل منازعات محلی و منطقه ای تأکید دارد و معتقد است بهره گیری نظام مند از این ظرفیت گامی مؤثر در ارتقای حکمرانی و انسجام اجتماعی است.
وی بیان کرد: از این مجمع می‌خواهیم که این تعهد را به اقدامی عینی تبدیل کند. پیشنهاد می دهم اتحادیه پارلمانی PUIC شبکه ای از زنان میانجی‌گر و صلح ساز میان کشورهای عضو ایجاد کند تا تجربه و ظرفیت سازی میان آنان تبادل شود.
عضو هیأت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در PUIC ، خاطرنشان کرد: باید تأکید کرد، ساختن صلحی پایدار و جامعه ای عادلانه، تنها در صورتی ممکن است که زنان و دختران در تمامی فرایندهای تصمیم گیری، بازسازی و صلح سازی به رسمیت شناخته شوند و مشارکت فعال داشته باشند. باید زنان را نه صرفاً قربانیان منازعه بلکه معماران آشتی بدانیم و اعتماد و اختیار لازم را در اختیارشان بگذاریم.


نظرات شما